ذغال
ذغال یا زغال یا اَنْگِشْت، ماده سبک، شکننده و سیاهرنگ باقیمانده از نیمسوختن چوب یا دیگر اندامهای گیاهی و جانوری است که قسمت اعظم ترکیبات آنها تبدیل به کربن شده باشد. این کربن نا خالص از ۸۵ تا ۹۸ درصد کربن تشکیل شدهاست.
محتویات |
املاء واژهٔ ذغال و اختلاف واژهنامهها بر سر آن [ویرایش]
ذغال، زغال، زگال، ژگال، ژکال، شگال[۱] و شگار[۱]و … همه و همه املاهای مختلف این واژهاند (در همهشان حرف نخست، حرکت پیش (-ُ) دارد) ولی استاد دهخدا چنین استدلال میکنند که «…ظاهراً چنانکه معمول نیز همان است، با ذال صحیح باشد چه «دغل» با دال مهمله نیز به معنی خس و خاشاکی است که در حمامها سوزند» حال آنکه دکتر معین کاملاً نظری دیگرگونه دارند و اصولاً املای با ذال را غلط میدانند.
انواع زغال [ویرایش]
زغال فشرده، شکل دیگری از ذغال چوب است.
تاریخچه تولید [ویرایش]
کاربرد [ویرایش]
در قدیم از آب زغال که سیاه بود برای دفع چشم زخم به عنوان حرز استفاده میشد. چنانکه خاقانی میگوید: آن زگال آب و سپندی که عرض دفع نکرد/ هم بدان پیرزن مخرقه خر باز دهید
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- لغتنامهٔ دهخدا، سرواژههای «ذغال»، «زغال»، «ژگال» و …
- فرهنگ معین
|
||||||||||||||||
