زغال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آتش زغال

زغال یا اَنْگِشْت، ماده سبک، شکننده و سیاه‌رنگ باقی‌مانده از نیم‌سوختن چوب یا دیگر اندام‌های گیاهی و جانوری است که قسمت اعظم ترکیبات آن‌ها تبدیل به کربن شده باشد. این کربن نا خالص از ۸۵ تا ۹۸ درصد کربن تشکیل شده‌است.

زغال فشرده، شکل دیگری از زغال چوب است.

زغال در حال سوختن

املاء واژهٔ زغال و اختلاف واژه‌نامه‌ها بر سر آن[ویرایش]

ذغال، زغال، زگال، ژگال، ژکال، شگال[۱] و شگار[۱]و … املاهای مختلف این واژه‌اند. (در همه‌شان حرف نخست، حرکت پیش (-ُ) دارد) اصولاً هیچ واژهٔ فارسی با ذال آغاز نمی شود. دکتر معین [http://www.mibosearch.com/word.aspx?wName=%d8%b2%d8%ba%d8%a7%d9%84 اصولاً املای با ذال را غلط می‌داند. دهخدا چنین استدلال می‌کند که «…ظاهراً چنانکه معمول نیز همان است، با ذال صحیح باشد چه «دغل» با دال مهمله نیز به معنی خس و خاشاکی است که در حمامها سوزند».

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ شغال (جانور سگسان) را نیز گاه بدین شکل نویسند

منابع[ویرایش]