زبان نروژی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نروژی

norsk 

تلفظ: تلفظ [nɔʂk]
گویشگاه‌ها:  نروژ (۴٫۸ میلیون),
 ایالات متحده آمریکا (۵۵٬۳۱۱)
 دانمارک (۱۵٬۰۰۰)
 کانادا (۷٬۷۱۰)
شمار گویشوران:
خانواده: هندواروپایی
زبان‌های ژرمنی
ژرمنی شمالی
   نروژی
کد زبان
ISO 639-1: no – نروژی
nbبوکمال
nnنینورسک
ISO 639-2: nor – نروژی
nobبوکمال
nnoنینورسک
ISO 639-3: either:
nob – بوکمال
nno – نینورسک 
     بوکمول      نونورسک      

زبان نروژی (به نروژی: norsk) یک زبان هندواروپایی از شاخهٔ گروه زبان‌های اسکاندیناویایی خانوادهٔ زبان‌های ژرمنی (زبان‌های ژرمنی شمالی) است. نروژی زبان رسمی کشور نروژ است.

گفتنی است که وجود دو زبان در نروژ، باعث پیچیدگی مسائل زبانی این کشور شده‌است. این زبان‌ها، بوکمال[۱] (زبان کتابی)، که نزدیک به زبان دانمارکی است، و نینورسک[۲] (نروژی جدید)، که نزدیک به لهجهٔ شمال سوئد است، نام دارند. نام‌های غیررسمی این دو زبان به‌ترتیب ریکسمول[۳] (به‌معنای زبان سلطنتی) و لاندسمول[۴] (به‌معنای زبان روستایی) است.[۵]

هردو زبان از سال ۱۸۸۵ به‌عنوان زبان‌های رسمی نروژ شناخته شده‌اند. زبان نونورسک در سال ۱۸۵۰ توسط ایوار آسن بر پایهٔ زبان سده‌های میانه و لهجه‌های نروژیِ آن دوره ابداع شده‌است.[۵] زبان‌های بوکمول و نونورسک، پس از اصلاحات سال ۱۹۳۸، به هم نزدیک‌تر شدند؛ این امر نتیجهٔ سیاست‌های حکومتی برای به‌هم پیوستن دو زبان جهت ایجاد زبان مشترک نروژی به‌نام سام‌نورسک[۶] بوده‌است. همه‌پرسی سال ۱۹۴۶ نشان داد که ۷۹٪ مردم نروژ از این سیاست پشتیبانی می‌کنند؛ اما مخالفان این سیاست، اعتراض‌های گسترده‌ای را در دههٔ پنجاه میلادی ترتیب دادند. به‌هرحال، نفوذ سام‌نورسک از سال ۱۹۶۰ کاهش یافت و در سال ۲۰۰۲ رسماً کنار گذاشته شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Bokmål
  2. Nynorsk
  3. Riksmål
  4. Landsmål
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ مالِرْب، ۱۳۸۲، ص۱۹۰
  6. Samnorsk

منابع[ویرایش]

  • زبان‌های مردم جهان، میشل مالِرْب، مترجم: عفت ملاّنظر، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، تهران ۱۳۸۲
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Norwegian language»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۰۹).