کنتراست
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کُنْتْراسْت به معنای تباین و جدایی است و یکی از اصلهای پایهای رشتههای گوناگون هنر است[۱].
فرق و کشمکش متقابل عناصر اثر هنری موجب برقرار شدن ارتباطی منطقی ولی متضاد بین اجزا میشود و در تاثیرگذاری اثر بسیار موثر است، چرا که درک انسان از بسیاری چیزها با تجربه و مقایسهٔ شکل، کیفیت، و معناهای آنها به دست میآید[۱].
در هنرهای تجسمی نظیر نقاشی، عکاسی و گرافیک کنتراستهای رنگ، تیرگی-روشنی، اندازه، جهت، بافت، پهنی-باریکی، هندسی-غیرهندسی و … به کار میرود و اثر هنری را تاثیرگذار میکند[۱].
برای نمونه، رامبراند معمولاً از کنتراست شدید تیرگی-روشنی بهره گرفته و با تابانیدن نور در بخشهای مورد نظرش که در میان سایههای تیره وسیع در تابلو قرار گرفتهاند، بر این بخشها تاکید میکند.
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- حسینیراد، عبدالمجید. مبانی هنرهای تجسمی (قسمت اول). شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، ۱۳۸۲. ص.۸۴ تا ۸۷.
