عبیدالله مهدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عبیدالله مهدی
خلافت۹۰۹–۹۳۴
پیشینتاسیس خلافت
جانشینمحمد قائم بأمرالله
زادهژوئیه ۸۷۳ یا ۸۷۴
درگذشتهآوریل ۹۳۴
المهدیه
فرزند(ان)محمد قائم بأمرالله
دودمانفاطمیان
پدرعبدالله زکی
دین و مذهبشیعه اسماعیلی

عبیدالله مهدی(نام کامل وی: عبیدالله سعید بن الحسین المهدی بالله) (۹۰۹–۹۳۴) بنیان‌گذار خلافت فاطمی، تنها خاندان بزرگ خلافت شیعه در تاریخ اسلام بود.

وی شیعه اسماعیلی بود و نسب خود را به فاطمه دختر محمد می‌رسانید؛ در بین مورخین مسلمان برخی مانند ابن خلدون و ابن اثیر ادعای او را پذیرفته‌اند و برخی مانند ابن خلکان و سیوطی این نسب نامه را جعلی می‌دانند.

عبیدالله مهدی در شهر سلمیه از سرزمین حمص در شهرهای شام علیه خلیفه خروج کرد و به مراکش پناه آورد، پس از مدتی از آنجا نیز خارج شده و به سجلماسه رفت. سرانجام، او موفق به تشکیل خلافت فاطمی شد؛ دو سال پیش از مرگش، خلافت وی از مراکش تا مصر و تونس گسترش یافته بود.

عبیدالله مهدی در مذهب اسماعیلیه، امام دانسته می‌شود.

کتابشناسی/ یادکردها[ویرایش]

  • ویلیام بوردهی (۱۳۶۴=تحقیقی در آیین اسماعیلیه، ترجمهٔ زهرا سعیدی، مشهد: تابناک تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  • محمد بن زین العابدین (۱۳۶۲=تاریخ جماعت اسمعیلیه:هدایت المومنین الطالبین، ترجمهٔ هما خاقان زاده، به کوشش الکساندر سیمونوف.، تهران: اساطیر تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)