شیصبانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شیصبانی یا عوف سلمی در باور دین اسلام شیعه، فردی‌ست که در آخر الزمان و پیش از قیام مهدی در عراق ظهور می‌کند. آغاز کار وی از تکریت است و در دمشق کشته می‌شود.

واژه شیصبان یکی از نام‌های ابلیس است[۱] و در لغت به معنای مورچه نر، لانه مورچگان، رهبرگروهی از پریان[۲] و گهگاهی ائمه ازین واژه برای اشاره به بنی‌عباس استفاده می‌کرده‌اند[۳]

از امام سجاد نقل‌شده:[۴]

خروج شعیب بن صالح پس از عوف سلمی و قبل از خروج سفیانی است.

و از امام باقر آمده‌است:[۵]

سفیانی خروج نمی‌کند، مگر آن که قبل از او شیصبانی در سرزمین کوفان (همان عراق) خروج کند. او همچون جوشیدن آب از زمین می‌جوشد و فرستادگان شما را به قتل می‌رساند. بعد از آن انتظار خروج سفیانی و ظهور قائم باشید.

منابع[ویرایش]

بحارالانوار جلد ۱۳، باب ۲۹؛ ترجمه فارسی با نام مهدی موعود ج ۲

  1. فرهنگ نامه مهدویت، ص۱۵۷–۱۵۶
  2. لسان العرب، ج ۱ ص ۴۹۵.
  3. مستدرک الوسائل، ج ۱۳، ص ۱۲۶
  4. کتاب الغیبه، ص ۴۴۳
  5. روزگار رهایی، ص ۱۰۴۳