دعای فرج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

دعای فرج یا دعای سلامتی امام زمان، دعایی برای سلامتی حجت بن حسن، دوازدهمین امام شیعیان است و خواندن آن سفارش شده است. شیخ عباس قمی در مفاتیح‌الجنان این دعا را از اعمال شب بیست و سه ماه رمضان ذکر کرده‌است. دعای فرج با تفاوت‌های اندکی در عبارت، در منابع مختلف روایی (از جمله کتاب کافی) ذکر شده است.[۱]

متن و ترجمه دعا[ویرایش]

متن عربی ترجمه فارسی
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند بخشنده مهربان
اللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن خدایا، ولىّ‏ ات حضرت حجّة بن الحسن
صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ كه درودهاى تو بر او و بر پدرانش باد
فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی كُلِّ سَاعَةٍ در این لحظه و در تمام لحظات
وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر
وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً حَتَّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً و راهنما و دیده بان باش، تا او را به صورتى كه خوشایند اوست ساكن زمین گردانیده
وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا و مدّت زمان طولانى در آن بهره ‏مند سازى

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]