سید محمد نوربخش خراسانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سید علاءالدین محمد موسوی (۸۶۹-۷۹۵) (معروف به سید محمد نوربخش خراسانی و نوربخش)، مؤسس طریقه نوربخشیه، صوفی قرن نهم هجری[۱]، از شاگردان ابن فهد حلی.[۲]

او در سال ۸۲۶ هجری قمری ادعای مهدویت کرده‌است.[۳][۴]

پیروان این طریقت نیز از تصوف ابن‌عربی متابعت کرده‌اند. وی در دربار شاهرخ به اتهام قیام و دعوی خلافت و بابیت محکوم به مرگ شد و به همین علت جلای وطن کرد و سرانجام در ۸۴۳ در روستای سولقان درگذشت.

انسان نامه و شجره مشایخ از آثار اوست.

ادعای مهدویت[ویرایش]

ادعای مهدویت وی از سوی برخی دوست دارانش مورد تردید قرار گرفته است. از سوی دیگر رسول جعفریان در مقاله ای که در شماره 17 مجله پیام بهارستان ( وابسته به کتابخانه مجلس شورای اسلامی ) منتشر شد به بررسی ادعای مهدویت او پرداخته. این مقاله بر اساس کتابچه ای منتسب به او بنام «الهدی» است که نسخه آن توسط یک دانشجوی پاکستانی به تازگی در کتابخانه اسعد افندی و کتابخانه فاتح یافت و رونویسی شده است.[۵]

مزار[ویرایش]

مزار وی که در سولقان قرار دارد به امامزاده معروف شده است. در سریال مسافری از هند که در سال 1381 از تلوزیون ایران پخش شد بعنوان یکی از لوکیشن های سریال مورد استفاده قرار گرفت.[۶]

پیوند به بیرون[ویرایش]

سید محمد نوربخش و رد اتھا م دعویٰ مھدویت

منابع[ویرایش]

  1. سید حسین نصر. «تصوف قرن هفتم و مکتب ابن‌عربی». بلاغ. بازبینی‌شده در ۱۶ دی ۱۳۸۶. 
  2. لغت نامه دهخدا، مدخل نوربخش
  3. فرهنگ فرق اسلامی. ص۳۱۸.
  4. دائرةالمعارف فارسی. ج ۲. بخش۲. ص۲۵۷۲
  5. «ترجمه رساله الهدی». 
  6. «امامزاده ای در استان تهران که دشمن امام زمان (عج) بود». شیعه آنلاین، 29 تیر 1394.