عربی عراقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از زبان عربی عراقی)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عربی عراقی
عربی بین‌النهرین
اللهجة العراقیة
زبان بومی درعراق (بین‌النهرین), سوریه، عرب‌های ترکیه، ایران (عمدتاً عرب‌های خوزستانکویت، اردن، بخش‌هایی از شمال و شرق شبه‌جزیره عربستان
منطقهبین‌النهرین، سرزمین کوهستانی ارمنستان، کیلیکیه
تعداد گویشوران
۲۵٫۷ میلیون  (۲۰۱۴–۲۰۱۶)[۱]
گویش‌ها
الفبای عربی
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳Either:
acm – عربی عراقی
ayp – عربی موصلی
گلاتولوگmeso1252[۲]
{{{mapalt}}}
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.

عربی عراقی یا عربی بین‌النهرینی یکی از گویش‌های زبان عربی بومی بین‌النهرین در عراق است که تا خوزستان ایران، بخش‌هایی از سوریه و جنوب شرق ترکیه نیز گسترده شده‌است.

این گویش دارای بستری سریانی-آرامی است و زبان‌های اکدی، سومری، بابلی، فارسی، ترکی استانبولی، کردی و یونانی از دیگر زبان‌های تأثیرگذار بر آن هستند. گفته می‌شود عربی عراقی تاثیرپذیرفته‌ترین گویش از سریانی-آرامی است و دلیل آن رایج بودن این زبان پیش از رواج اسلام در این منطقه است.

گویش‌ها[ویرایش]

گویش‌های عربی عراقی به دو گروه گِلِت (در جنوب) و قِلتُ (در شمال) تقسیم می‌شوند. این نامگذاری برپایه تلفظ عبارت «قُلتُ» (به معنای گفتم) در گویش‌هاست.

گروه گلت در جنوب شامل شاخهٔ گویشی جنوب دجله (که شناخته‌شده‌ترین آن‌ها عربی بغدادی است) و شاخهٔ فرات است. عربی خوزستانی رایج در ایران نیز بخشی از این گروه است. گروه قلت در شمال که به نام عربی موصلی نیز شناخته می‌شود، شاخهٔ گویشی شمال دجله را در بر می‌گیرد. عربی قبرسی نیز بخشی از این گویش است.[۳]

پراکندگی[ویرایش]

عربی عراقی علاوه بر عراق در شرق حلب در سوریه، کویت، قطر، بحرین، استان شرقی عربستان، استان خوزستان ایران و در جنوب شرق ترکیه تکلم می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Arabic, Mesopotamian Spoken - Ethnologue". Ethnologue. Simons, Gary F. and Charles D. Fennig (eds.). 2017. Ethnologue: Languages of the World, Twentieth edition. Retrieved 21 March 2017.
  2. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Gilit Mesopotamian Arabic". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  3. Owens, Jonathan (2006). A Linguistic History of Arabic. Oxford University Press. p. 274. ISBN 0-19-929082-2.