س
ظاهر
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| موقعیت: | جدا | پایانی | میانی | آغازی |
|---|---|---|---|---|
| شکل گلیف: |
س | ـس | ـسـ | سـ |
س حرف پانزدهم در الفبای فارسی (سین)، حرف دوازدهم در الفبای عربی (سین) و پانزدهمین حرف از حروف (سمخ ס) الفبای عبری است.این حرف در لغت عرب جزئی از حروف شمسی است. در کتاب فرهنگ واژههای اوستا این حرف یعنی س جزو واژههای اوستای است. [۱]
منابع
[ویرایش]
| الفبای عربی | |||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ألِف | باء | تاء | ثاء | جيم | حاء | خاء | دال | ذال | راء | زاي | سين | شين | صاد | ضاد | طاء | ظاء | عين | غين | فاء | قاف | كاف | لام | ميم | نون | هاء | واو | ياء |
| سایر شکلهای حروف سين و شين در عربی | |||||||||||||||||||||||||||
| ښ | ڛ | ڜ | ۺ | ||||||||||||||||||||||||