زبان اندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زبان اندی
къIaваннаб мицци
منطقه داغستان شرقی
قومیت اندی
تعداد گویشوران
۵٬۸۰۰  (۲۰۱۰)
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳ ani
گلاتولوگ andi1255[۱]

زبان اندی (انگلیسی: Andi language) از زبان‌های قفقازی شمال شرقی است که به شاخه زبان‌های آواری-اندی تعلق دارد و دارای ۵٬۸۰۰ گویشور بومی است. این زبان دارای چهار گویش مونینی، ریکوانی، کوانخیتادلی و گاگاتلی است که کاملاً از یکدیگر متمایزند. گویشوران این زبان از زبان آواری و روسی برای نوشتار بهره می‌برند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Andi". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. 

منابع[ویرایش]