زبان انگلیسی باستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انگلیسی باستان

Ænglisc, Anglisc, Englisc

گویشگاه‌ها:  
منطقه:
شمار گویشوران:
خانواده: هندواروپایی
زبان‌های ژرمنی
ژرمنی غربی
   آنگلو-فریسی
    انگلیسی باستان
کد زبان
ISO 639-1: هیچ
ISO 639-2: ang
ISO 639-3: ang 

انگلیسی باستان (Ænglisc) زبانی است که مردم سرزمین انگلستان در سال‌های ۴۵۰ تا ۱۱۰۰ بدان سخن می‌گفته‌اند. انگلیسی باستان با زبان کنونی انگلیسی تفاوت بسیار دارد.این زبان لغت های با ریشهٔ ژرمانیک زیادی را در خود نهفته دارد. این زبان از لحاظ دستور زبان مشکل تر از زبان کنونی بوده و بیشتر به زبان آلمانی نزدیک بوده است.

این زبانی به آرامی تبدیل به انگلیسی میانه شده است.

معمولاً تاریخ زبان انگلیسی را به سه دوره تقسیم می‌کنند:

نمونه[ویرایش]

نمونه‌ای از خط ۲۰ تا ۲۵ حماسهٔ بئوولف که به انگلیسی باستان نگاشته شده در ادامه می‌آید:[۱]

خط متن اصلی به انگلیسی باستان ترجمه به انگلیسی جدید
20 Swa sceal geong guma gode gewyrcean, So becomes it a youth to quit him well
21 fromum feohgiftum on fæder bearme, with his father’s friends, by fee and gift,
22 þæt hine on ylde eft gewunigen that to aid him, aged, in after days,
23 wilgesiþas, þonne wig cume, come warriors willing, should war draw nigh,
24 leode gelæsten; lofdædum sceal liegemen loyal: by lauded deeds
25 in mægþa gehwære man geþeon. shall an earl have honor in every clan.

پانوشته‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Clark, V. P., Eschholz, P. A., and Rosa, A. F. (eds.), (1981), Language, Introductory Readings, (3rd ed.), St. Martin's Press, Inc., ISBN 0-312-46796-6
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ زبان انگلیسی باستان موجود است.