ظ
ظاهر
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| موقعیت: | جدا | پایانی | میانی | آغازی |
|---|---|---|---|---|
| شکل گلیف: |
ظ | ـظ | ـظـ | ظـ |
ظ حرف بیستم در الفبای فارسی و حرف هفدهم در الفبای عربی است. نام این حرف «ظا» است. صدای آن در تلفظ فارسی همانند «ز» است ولی درعربی گونهای «ز» غلیظ تلفظ میشود. حرف ظ از حرفهای عربی و حرفی شمسی است طبق در کتاب فرهنگ واژههای اوستا این کلمه ظ در این کتاب نیست. [۱]
| الفبای عربی | |||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ألِف | باء | تاء | ثاء | جيم | حاء | خاء | دال | ذال | راء | زاي | سين | شين | صاد | ضاد | طاء | ظاء | عين | غين | فاء | قاف | كاف | لام | ميم | نون | هاء | واو | ياء |
| سایر شکلهای حروف طاء و ظاء در عربی | |||||||||||||||||||||||||||
| ڟ | |||||||||||||||||||||||||||


