خط سینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نمونهٔ خط سینی

خط سینی یا صینی به نوعی از خوشنویسی اسلامی که در چین مرسوم است گفته می‌شود. گاهی نیز «خوشنویسی چینی-اسلامی» گفته می‌شود که منظور تغییر در ضخامت و باریکی خط است. این خط معمولاً در مساجد شرق چین به‌کار می‌رود. از معروف‌ترین خوشنویسان این خط، نور دین می گوانگ‌جیانگ است.

ویژگی‌ها[ویرایش]

Nastaliq-proportions.jpg
خوشنویسی
اسلام در چین
中国伊斯兰教
Niujie Mosques02.jpg
مسجدها
مسجد جامع شی‌آن · مسجد هواشنگ · مسجد نیوجی · مسجد عیدگاه کاشغر
فرهنگ و هنر
خط صینی · آشپزی چینی اسلامی
شخصیت‌ها
چنگ هه · یوسف‌ما دشین · لیو شی · حاجی نور

در این خط، معمولاً واژگان به‌صورت خمیده و گرد با جریان نوشته می‌شوند و کلفتی و نازکی را برای زیباتر کردن آنها به‌کار می‌برند. از این خوشنویسی در نوشتن نام مساجد در ورودی اصلی مساجد استفاده می‌کنند. برای نحوهٔ نوشتن و ویژگی‌های آن تاکنون ساختاری رسمی بیان نشده‌است. می‌توان آغاز شکل‌گیری آن را به دوره‌هایی نسبت داد که خط ثلث به‌دست ایلخانان مغول در ایران و آسیای مرکزی استفاده می‌شد (قرن چهاردهم میلادی).[۱]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «خوشنویسی اسلامی در چین». The Australian National University. China Heritage Newsletter، ۵ مارس ۲۰۰۶. بازبینی‌شده در ۳ بهمن ۱۳۹۱. 

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Sini_(script)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳ بهمن ۱۳۹۱.

پیوند به بیرون[ویرایش]