زبان اشاره آمریکایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زبان اشاره آمریکایی
منطقه آمریکای شمالی، آفریقای غربی، مرکز آفریقا
تعداد گویشوران
ناشناخته (۲۵۰٬۰۰۰–۵۰۰٬۰۰۰ در ایالات متحده اشاره‌شده ۱۹۷۲)
Default
  • زبان اشاره آمریکایی
گویش‌ها
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳ ase
گلاتولوگ amer1248[۱]
{{{mapalt}}}

زبان اشاره آمریکایی (انگلیسی: American Sign Language) که به اختصار ASL خوانده می‌شود، زبان اشاره غالب در بین ناشنوایان ایالات متحده و بخش‌های انگلیسی زبان کانادا است. به جز آمریکای شمالی، شکل‌هایی از ASL و کریول‌های مبتنی بر ASL در بسیاری از کشورهای جهان کاربرد گسترده‌ای دارند، از جمله در بین کشورهای غرب آفریقا و بخش‌هایی از جنوب شرقی آسیا. ASL شباهت بسیار زیادی با زبان اشاره فرانسوی (FSL) دارد. گفته شده است که ASL یک زبان کریولی است، با این حال برخی ویژگی‌های ASL در زبان‌های کریولی رایج و شناخته شده نیستند.

پیدایش[ویرایش]

ASL در قرن نوزدهم در مدرسه ناشنوایان آمریکا (ASD) در شهر هارتفورد ایالت کانکتیکات ابداع شد.

تعداد کابران[ویرایش]

برآورد می‌شود که تعداد کاربران این زبان بین ۲۵۰٬۰۰۰ تا ۵۰۰٬۰۰۰ نفر باشد.

تراویس دوگرتی، الفبای زبان اشاره آمریکایی را نشان داده و توصیف می‌کند

ویژگی‌ها[ویرایش]

ASL دارای تعدادی جزء فونمیک (phonemic) است که در واقع شامل حرکات صورت و دست هاست. ASL شکلی از پانتومیم نیست، اما در ASL حرکات بدن نسبت به زبان‌های گفتاری نقش بارزتری را ایفا می‌کند. بسیاری از زبان شناسان عقیده دارند که ASL یک زبان فاع-فعل-مفعول است، اما در این زمینه فرضیه‌های دیگری نیز مطرح شده‌اند. گاه برای بیان کلماتی که از زبان انگلیسی وام گرفته شده‌اند از "هجی انگشتی" می‌شود.

جدول نحوه بیان حروف در الفبای دستی آمریکایی (هجی انگشتی)
یک مترجم زبان اشاره در یک سخنرانی

سیستم نوشتاری[ویرایش]

اگرچه هنوز سیستم نوشتاری ثابتی برای این زبان وجود ندارد، اما کاربران برای نوشتن از سیستم‌های نوشتاری گوناگونی استفاده می‌کنند.

منابع[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "زبان اشاره آمریکایی". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. 

پیوند به بیرون[ویرایش]