گریس کلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۳°۴۳′۳۵″ شمالی ۷°۲۴′۱۰″ شرقی / ۴۳.۷۲۶۳۹° شمالی ۷.۴۰۲۷۸° شرقی / 43.72639; 7.40278

گریس کلی
190px
گریس کلی در پنجره پشتی
شاهدخت همسر موناکو
دوران ۱۹ آوریل ۱۹۵۶–۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲
ملکه رینیه سوم، شاهزاده موناکو
دودمان شاهدخت کارولین
شاهزاده آلبرت دوم
شاهدخت استفانی
نام کامل
گریس پاتریشیا کلی
دودمان خاندان گریمالدی (پس از ازدواج)
پدر جان بی. کلی
مادر مارگارت کاترین مِیجر
زادروز ۱۲ نوامبر ۱۹۲۹(۱۹۲۹-11-۱۲)
فیلادلفیا، پنسیلوانیا
 ایالات متحده آمریکا
مرگ ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲ میلادی (۵۲ سال)
مسکو،  موناکو
دین و مذهب کلیسای کاتولیک
پیشه بازیگر، مدل، شاهدخت موناکو
امضاء

گریس پاتریشیا کلی (به انگلیسی: Grace Patricia Kelly) ‏(زاده ۱۲ نوامبر ۱۹۲۹ - درگذشته ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲) بازیگر مشهور سینمای آمریکا و برنده جایزهٔ اسکار[۱] بود که پس از ازدواج با رینیهٔ سوم - شاهزاده موناکو - در سال ۱۹۵۶ لقب شاهزاده گریس گرفت. انجمن فیلم آمریکا وی را از جملهٔ بزرگترین بازیگران زن تمامی دوران‌ها می‌داند.[۲]

زندگینامه[ویرایش]

گریس کلی در سال ۱۹۲۹ در فیلادلفیا پنسیلوانیا به دنیا آمد. پدرش جان بی. کلی قهرمان المپیک و فرزند مهاجری ایرلندی و میلیونری خودساخته بود و مادرش مارگریت کاترین دختر مهاجری آلمانی بود.[۳] دو خواهر و یک برادر داشت.

در دوازده سالگی در یکی از نقش‌های اصلی نمایشنامه‌ای ظاهر گشت. تحصیلات خود را در آموزشگاه راوینهال و مدرسه استیونس و آموزشگاه هنرهای دراماتیک نیویورک به پایان برد. مدتی به عنوان مدل مشغول کار شد. در سال ۱۹۴۷ به برادوی راه یافت و در نقش دختر ریموند ماسی در نمایش پدر اثر عمویش جرج کلی به روی صحنه رفت. در نمایش‌هایی چندی به ایفای نقش پرداخت و در چند نمایش تلویزیونی بازی کرد.[۴] در اواسط دهه پنجاه و پیش از ازدواج با شاهزادهٔ موناکو راینیر سوم، شایعاتی مبنی بر ارتباط گریس کلی و محمدرضا شاه پهلوی وجود داشت، تا آنجا که صحبت از ازدواج این دو نیز در افواه به گوش می‌رسید. امری که نهایتاً محقق نشد و شاه سابق در هراس از اعتراضات داخلی از این ازدواج صرف نظر کرد.[۵]

فیلم‌ها[ویرایش]

موفقیت‌هایش در نمایش‌های تلویزیونی سبب شد تا در سال ۱۹۵۱ در اولین فیلمش چهارده ساعت به کارگردانی هنری هاتاوی در نقش کوچکی ظاهر شود.[۶] سال بعد در نقش ایمی کین در فیلم وسترن نیمروز و در کنار گری کوپر و کارگردانی فرد زینه‌مان حضوری برجسته یافت و به بازیگری محبوب تبدیل گشت.[۷] در سال ۱۹۵۳ بازی در فیلم موگامبو در کنار کلارک گیبل و اوا گاردنر و کارگردانی جان فورد بر شهرت و محبوبیت او افزود.[۸] در سال ۱۹۵۴ در فیلم ام را نشانه قتل بگیر به کارگردانی آلفرد هیچکاک بازی کرد. بازی در فیلم دختر روستایی در سال ۱۹۵۴ جایزهٔ اسکار را برای او به ارمغان آورد.[۹] در سال ۱۹۵۵ دو فیلم برای گرفتن دزد و پنجره عقبی به کارگردانی هیچکاک بازی کرد.[۱۰]

با ازدواج با شاهزادهٔ موناکو در ۱۹ آوریل سال ۱۹۵۶ بازی در فیلم را کنار گذاشت. گریس کلی در ۱۳ سپتامبر ۱۹۸۲ در حادثهٔ اتومبیل به‌شدت مجروح شد.[۱۱] او یک روز بعد و در سن ۵۲ سالگی در بیمارستانی که بعدها نام بیمارستان مرکزی پرنسس گریس کلی را بر آن نهادند، درگذشت.

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]