مدهور جعفری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مَدهور جعفری
CBE
Madhur Jaffrey crop.jpg
نام بومیमधुर जाफ़री
زاده۱۳ اوت ۱۹۳۳ ‏(۸۶ سال)
دهلی، راج بریتانیا (هند امروزی)
ملیتهندی
محل تحصیلدانشگاه دهلی
آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک
سبکآشپزی هندی و آشپزی آسیای جنوبی
همسر(ها)سعید جعفری (ا. ۱۹۵۸–ج. ۱۹۶۶)
سنفورد الن (ا. ۱۹۶۹)
فرزندانضیاء جعفری (زادهٔ ۱۹۵۹)
میرا جعفری (زادهٔ ۱۹۶۰)
سکینه جعفری (زادهٔ ۱۹۶۲)
آشپز حرفه‌ای
سبکآشپزی هندی و آشپزی آسیای جنوبی

مَـدهور جعفری (انگلیسی: Madhur Jaffrey‎؛ زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۳۳) با نام اصلی مدهور بهادر، یک هنرپیشه، سرآشپز، نویسنده کتاب‌های آشپزی و راهنمای سفر، و شخصیت تلویزیونی اهل هند است.[۱][۲] شهرت وی بابت رواج آشپزی هندی در دنیای غرب است که توسط نخستین کتاب آشپزی‌اش با عنوانِ «فراخوانی به آشپزی هندی» (۱۹۷۳) انجام شد و این کتاب را در فهرست «تالار کتاب‌های مشهور آشپزی بنیاد جیمز برد» قرار داد.[۳][۴][۵]

او در همکاری هنری میان جیمز آیووری و اسماعیل مرچنت نقش به‌سزایی داشت[۶][۷] و در چندین فیلم این دو کارگردان شرکت کرد که از آن میان می‌توان به فیلم شکسپیر والا اشاره کرد که برایش جایزهٔ خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر زن را در پانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به ارمغان آورد.[۸]

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دختر جدید، گرگ، بی‌عیب، شش درجه جدایی، قسمت، شکسپیر والا و گورو اشاره کرد.

او در سال ۲۰۰۴ میلادی نشان فرماندهی امپراتوری بریتانیا را به پاس خدماتش در زمینهٔ ارتقا ارتباطات فرهنگی میان کشورهای هند، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا، از طریق آثار سینمایی، تلویزیونی و آشپزی‌اش دریافت داشت.[۹][۱۰]

خاطرات دوران کودکی او از هندوستان در زمان راج بریتانیا، در کتابی با نام «بالارفتن از درخت انبه» در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.[۱۱][۱۲] وی همچنین بیش از ۳۰ کتاب آشپزی نگاشته‌است که مشهورترین آنها، «آشپزی هندی مَدهور جعفری» نام دارد در سال ۱۹۸۲ در انگلستان منتشر شد.[۱۳] او مشاور غذا و آشپزی در رستوران مشهور «دعوت» در نیویورک است که به‌عقیدهٔ بسیاری از منتقدان غذا، یکی از بهترین رستوران‌های هندی در نیویورک است.[۱۴][۱۵][۱۶]

منابع[ویرایش]

  1. Michele Kayal (20 October 2015). "From actress to cookbook author: The lives of Madhur Jaffrey". Associated Press. Retrieved 20 October 2015.
  2. Nicola Foster (25 October 2013). "Encyclopedia of Television - Jaffrey, Madhur". Museum of Broadcast Communications. Retrieved 15 October 2015.
  3. "Madhur Jaffrey". Ebury Publishing. My Kitchen Table. Retrieved 15 October 2015.
  4. Daniel Bettridge (26 September 2012). "Six to watch: TV chefs". The Guardian. Retrieved 15 October 2015.
  5. Florence Fabricant (10 May 2006). "New York Dominates at Beard Awards". New York Times. Retrieved 15 October 2015.
  6. Laurence Phelan (16 December 1999). "How We Met: Ismail Merchant & Madhur Jaffrey". The Independent. Retrieved 15 October 2015.
  7. Mel Gussow (2 January 2003). "Telling Secrets That Worked For a Gambling Life in Films". New York Times. Retrieved 15 October 2015.
  8. "Prizes & Honours 1965 - International Jury". Internationale Filmfestspiele Berlin. Retrieved 15 October 2015.
  9. "Honorary CBE for Madhur Jaffrey". The Economic Times. 20 March 2004. Retrieved 15 October 2015.
  10. "Sir David Manning presents the CBE to Indian born actress and cookery writer Madhur Jaffrey". The Tribune. 7 November 2004. Retrieved 15 October 2015.
  11. Jane Stern; Michael Stern (29 October 2006). "Spice of Life". New York Times. Retrieved 15 October 2015.
  12. Madhur Jaffrey (29 October 2006). "First Chapter: 'Climbing the Mango Trees'". New York Times. Retrieved 15 October 2015.
  13. "Live chat: Madhur Jaffrey". The Guardian. 7 November 2012. Retrieved 15 October 2015.
  14. Bryan Miller (12 December 1986). "Restaurants". New York Times. Retrieved 15 October 2015.
  15. Bryan Miller (5 July 1991). "Restaurants". New York Times. Retrieved 15 October 2015.
  16. Bryan Miller (14 June 1995). "Unsung Chefs In a City of Stars". New York Times. Retrieved 15 October 2015.

پیوند به بیرون[ویرایش]