گلن کلوز
گلن کلوز | |
|---|---|
.jpg) کلوز در ۲۰۲۵ | |
| نام هنگام تولد | گلندا ورونیکا کلوز |
| زادهٔ | ۱۹ مارس ۱۹۴۷ (۷۸ سال) گرینویچ، کنتیکت، ایالات متحده |
| تحصیلات | کالج ویلیام اند مری (کارشناسی هنرهای زیبا) |
| پیشه | بازیگر |
| سالهای فعالیت | ۱۹۷۴–اکنون |
| همسران |
|
| شریک زندگی | لن کرییو (۱۹۷۹–۱۹۸۳) |
| فرزندان | انی استارک |
| پدر | ویلیام کلوز |
| امضاء | |
 | |
گلندا ورونیکا کلوز (انگلیسی: Glenda Veronica Close؛ زادهٔ ۱۹ مارس ۱۹۴۷) بازیگر آمریکایی است که بیش از پنج دهه در سینما، تلویزیون و تئاتر فعالیت داشته است. او در طول دوران حرفهای خود جوایز متعددی از جمله سه جایزه امی پرایمتایم، سه جایزه تونی و سه جایزه گلدن گلوب دریافت کرده و همچنین نامزد دریافت هشت جایزه اسکار، دو جایزه بفتا و سه جایزه گرمی بوده است. مجله تایم در سال ۲۰۱۹ او را یکی از ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان معرفی کرد.
کلوز برای نقشآفرینی در فیلمهای جهان به گفته گارپ (۱۹۸۲) در نقش مادری فمینیست، اندوه شدید (۱۹۸۳) در نقش یک بیبی بومرز، استعداد ذاتی (۱۹۸۴) در نقش معشوقه، جذابیت مرگبار (۱۹۸۷) در نقش معشوقهای روانپریش، روابط خطرناک (۱۹۸۸) در نقش اشرافزادهای حیلهگر، آلبرت نابز (۲۰۱۱) در نقش پیشخدمت انگلیسی، همسر (۲۰۱۷) در نقش زنی گرفتار، و مرثیه هیلبیلی (۲۰۲۰) در نقش مادربزرگی عجیب، نامزد جایزه اسکار شده است. تا سال ۲۰۲۵، او به همراه پیتر اوتول رکورد بیشترین نامزدی بدون دریافت جایزه اسکار در رشته بازیگری را دارد.
در تلویزیون، نخستین نامزدی جایزه امی را برای بازی در فیلم چیزی دربارهٔ آملیا (۱۹۸۴) دریافت کرد و بعدها سه جایزه امی را از آن خود کرد: یکی برای نقش مارگارت کامرمایر در فیلم خدمت در سکوت (۱۹۹۵) و دو جایزه پیاپی برای بازی در نقش پتی هیوز در سریال خسارت (۲۰۰۷–۲۰۱۲) در بخش بهترین بازیگر زن در سریال درام. او در بخش دوم مجموعهٔ تهران ایفای نقش کرد.[۱][۲]
در تئاتر، کلوز نخستین بار در نمایش عشق برای عشق (۱۹۷۴) در برادوی ظاهر شد. او سه جایزه تونی را برای بهترین بازیگر زن دریافت کرده است: دو جایزه برای بازی در نمایشهای چیز واقعی (۱۹۸۳) و مرگ و دوشیزه (۱۹۹۲)، و یک جایزه برای بازی در موزیکال بلوار سانست (۱۹۹۵). همچنین برای نمایش بارنوم (۱۹۸۰) نامزد دریافت جایزه تونی شد. او در سال ۲۰۱۴ در بازاجرای نمایش توازن ظریف به برادوی بازگشت و در سال ۲۰۱۶ با اجرای مجدد بلوار سانست در وست اند لندن، نامزد دریافت جایزه لارنس اولیویه برای بهترین بازیگر زن در موزیکال شد.
کلوز رئیس شرکت تولیدی Trillium Productions و همبنیانگذار وبسایت FetchDog است. او از سیاستمداران حزب دموکرات حمایت مالی کرده و در زمینههایی چون حقوق زنان، ازدواج با همجنس و بهداشت روانی فعالانه موضعگیری کرده است. کلوز سه بار ازدواج کرده و یک دختر به نام انی استارک از رابطهاش با تهیهکننده جان استارک دارد.
اوایل زندگی
[ویرایش]گلندا ورونیکا کلوز در ۱۹ مارس ۱۹۴۷ در گرینویچ، کنتیکت، به دنیا آمد. مادرش الیزابت مری هستر «بتین» (با نام خانوادگی مور) از طبقه اجتماعی مرفه بود و پدرش ویلیام تالیافرو کلوز،[۳] پزشکی بود که در کنگوی بلژیک کلینیک اداره میکرد و پزشک شخصی دیکتاتور کنگو، موبوتو سسه سوکو، بود.[۴] گلن دو خواهر به نامهای تینا و جسی و دو برادر به نامهای الکساندر (با لقب سندی) و تامبو میسوکی دارد که والدینش در دوران زندگیشان در کنگو به فرزندی پذیرفتند.[۵]
او دوران کودکیاش را در کلبهای سنگی در ملک پدربزرگ مادریاش در گرینویچ گذراند. کلوز از همان سالهای نخست زندگی به بازیگری علاقهمند شد و بعدها گفت: «هیچ شکی ندارم که روزهایی که با تخیل آزاد در طبیعت الهامبخش کنتیکت میدویدم و هر نقشی را که بازیهایمان میطلبید ایفا میکردم، یکی از دلایلی است که بازیگری همیشه برایم طبیعی بوده است.»[۶] با وجود پیشینهای مرفه، خانوادهاش تصمیم گرفتند در جامعه واسپ مشارکت نداشته باشند. کلوز همچنین در مصاحبهها از ذکر محل تولدش، شهر ثروتمند گرینویچ، خودداری میکرد تا مردم او را فردی بینیاز از تلاش تصور نکنند.[۷]
در هفتسالگی، والدینش به جنبش «بازآرایش اخلاقی» (MRA) پیوستند و خانوادهاش به مدت ۱۵ سال درگیر این جنبش بودند. در این دوران، آنها در مراکز اشتراکی زندگی میکردند. کلوز بعدها این جنبش را «فرقهای» توصیف کرد که تمام جنبههای زندگیاش را کنترل میکرد؛ از نوع لباس گرفته تا حرفهایی که اجازه داشت بزند. او مدتی را در سوئیس گذراند و در مدرسه سنت جورج تحصیل کرد و سپس در مدرسه رزمای هال (که اکنون با نام چوت رزمای هال شناخته میشود) فارغالتحصیل شد.[۸] در دهه ۱۹۶۰، کلوز چند سالی را با گروه موسیقی غیرانتفاعی Up With People سفر کرد. در این دوران، گروه کوچکی به نام Green Glenn Singers را با همکاری کت گرین، جنی دورن و وی انتویسل تشکیل داد. هدف این گروه «نوشتن و اجرای ترانههایی بود که به مردم هدف بدهد و آنها را به زندگیای که سزاوارش هستند ترغیب کند.»[۹]
در ۲۲ سالگی، کلوز از جنبش MRA جدا شد.[۱۰] او بعدها گفت که علاقهاش به بازیگری باعث شد بتواند از آن گروه فاصله بگیرد و افزود: «مدتهاست که والدینم را بابت این موضوع بخشیدهام. آنها دلایل خودشان را داشتند و من درکشان میکنم. این تصمیم تأثیرات بدی بر فرزندانشان گذاشت، اما زندگی همین است. همهمان تلاش میکنیم دوام بیاوریم، نه؟ و فکر میکنم چیزی که واقعاً مرا نجات داد، علاقهام به بازیگری بود.»[۱۱]
کلوز در کالج ویلیام اند مری تحصیل کرد و در رشتههای تئاتر و انسانشناسی تخصص گرفت.[۱۲] در سال آخر تحصیل، با دیدن مصاحبهای از کاترین هپبورن به دنبال بازیگری رفت.[۱۳] در همان کالج، زیر نظر هاوارد اسکامن، استاد تئاتر، آموزش دید و در نمایش تابستانی فضای باز The Common Glory، نوشته پل گرین نقشآفرینی کرد.[۱۴] او همچنین عضو افتخاری انجمن علمی فی بتا کاپا شد[۱۵] و در سالهای بعد بارها به کالج ویلیام و مری بازگشت تا در بخش تئاتر سخنرانی کند و دیدار داشته باشد.[۱۶]
در نخستین قسمت فصل هفتم برنامه Finding Your Roots، کلوز دریافت که از طریق اجداد هفت نسل پیش، با دایانا، شاهدخت ولز نسبت دارد؛ همچنین با بازیگر-فیلمساز کلینت ایستوود نیز خویشاوندی دور دارد و برخی از نیاکانش مالک برده بودهاند.[۱۷] او همچنین ارتباطی غیرمستقیم با مارجوری پست دارد که زمانی همسر پدربزرگش، ادوارد بنت کلوز، بوده است.
بخشی از فیلمشناسی
[ویرایش]
| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
|---|---|---|---|
| ۱۹۹۵–۲۰۱۶ | سیمپسونها | مونا سیمپسون | ۶ اپیزود |
| ۲۰۰۲ | ویل و گریس | Fanny Lieber | اپیزود: "Hocus Pocus" نامزدی—جایزه امی ساعات پربیننده بازیگر زن برجسته مهمان در یک سری کمدی |
| ۲۰۰۴ | بال غربی | Evelyn Baker Lang | اپیزود: "The Supremes" |
| ۲۰۲۲ | تهران | مرجان | ۸ اپیزود |
منابع
[ویرایش]- ↑ «گلن کلوز هنرمند مشهور آمریکایی به جمع بازیگران سریال …». صدای آمریکا. دریافتشده در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۲.
- ↑ «اسرائیل فصل دوم سریال ضدایرانی «تهران» را میسازد/ انتخاب بازیگر نقشی به نام مرجان منتظری!». صراط. دریافتشده در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۲.
- ↑ Roberts, Gary Boyd (2010). "Notable Kin - Additional Noted American Cousin: A Five-Year Update, Numbers 326-350". New England Historic Genealogical Society - Founded 1845. Archived from the original on October 16, 2014. Retrieved December 7, 2010.
- ↑ Simpson, Dan (November 29, 2006). "Conscience and the Congo". Pittsburgh Post-Gazette. Archived from the original on August 23, 2011. Retrieved July 15, 2007.
- ↑ II, Thomas H. Maugh (February 15, 2009). "Dr. William Close dies at 84; physician played a key role in stopping the Ebola virus". Los Angeles Times (به انگلیسی). ISSN 0458-3035. Archived from the original on September 23, 2016. Retrieved September 21, 2016.
- ↑ In a speech at Princeton University on February 19, 2009
- ↑ Salisbury, Mark. "Premiere - Glenn Close - Premiere Special: Women in Hollywood". Mary Ellen Mark. Archived from the original on November 10, 2018. Retrieved November 18, 2021.
- ↑ Rosemary Hall Alumnae Award بایگانیشده در مه ۲۱, ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine from the Choate Rosemary Hall website
- ↑ Seymour, Steve (January 25, 2007). "Glenn Close Recorded in U.P." Rock n Roll Graffiti. Archived from the original on October 16, 2017. Retrieved June 3, 2017.
- ↑ Galloway, Stephen (October 15, 2014). "Glenn Close Returns to Stage, Reveals Remarkable Childhood in Cult". The Hollywood Reporter. Retrieved October 16, 2014.
- ↑ Galanes, Philip (March 11, 2017). "Glenn Close and Patrick Kennedy on the Weight of Mental Illness". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on March 13, 2017. Retrieved March 14, 2017.
- ↑ "Incredible alumni". William & Mary. Archived from the original on May 4, 2019. Retrieved February 23, 2019.
- ↑ Weaver, Hilary. "Read Katharine Hepburn's Influential Letter to Glenn Close". Vanities (به انگلیسی). Archived from the original on March 26, 2017. Retrieved March 31, 2017.
- ↑ "Glenn Close: "Are You Who We Think You Are?"". Princeton.edu. February 19, 2009. Archived from the original on November 5, 2013. Retrieved August 22, 2010.
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامtcaوارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ De Lisle, Claire (2023-09-21). "Glenn Close '74, D.A. '89, H.F. '19 to be honored at Homecoming & Reunion Weekend 2023". W&M News (به انگلیسی). Archived from the original on 2024-07-09. Retrieved 2024-07-25.
- ↑ "Finding Your Roots - To the Manor Born". PBS. Archived from the original on February 4, 2021. Retrieved January 26, 2021.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Glenn Close». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲ نوامبر ۲۰۱۲.
پیوند به بیرون
[ویرایش]| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
| واژهنامههای زندگینامهای | |
| پایگاههای دادهٔ علمی | |
| سایر |
|
- اعضای فی بتا کاپا
- افراد آمریکایی انگلیسیتبار
- افراد آمریکایی ایتالیاییتبار
- افراد زنده
- اهالی دهکده گرینویچ
- بازیگران تئاتر زن اهل ایالات متحده آمریکا
- بازیگران تئاتر موزیکال اهل ایالات متحده آمریکا
- بازیگران تئاتر موزیکال زن اهل ایالات متحده آمریکا
- بازیگران تلویزیون زن اهل ایالات متحده آمریکا
- بازیگران زن آلمانیتبار
- بازیگران زن اهل کنتیکت
- بازیگران زن اهل گرینویچ، کنتیکت
- بازیگران زن ایتالیاییتبار
- بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- بازیگران زن فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
- بازیگران نمایشنامههای شکسپیر
- برندگان جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر زن در مجموعه کوتاه یا فیلم تلویزیونی
- برندگان جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش اول زن در مجموعه تلویزیونی درام
- برندگان جایزه امی ساعات پربیننده
- برندگان جایزه امی
- برندگان جایزه ایندیپندنت اسپیریت برای بهترین بازیگر نقش اول زن
- برندگان جایزه بهترین بازیگر زن در سریالهای کوتاه یا فیلم تلویزیونی انجمن بازیگران فیلم
- برندگان جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن انجمن بازیگران فیلم
- برندگان جایزه تونی
- برندگان جایزه دراما دسک
- برندگان جایزه رسانهای گلد
- برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن سریال درام
- برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی
- برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام
- برندگان جایزههای ماهوارهای
- دانشآموختگان کالج ویلیام و مری
- دریافتکنندگان جایزه اوبی
- دموکراتهای اهل کنتیکت
- راویان کتاب صوتی
- راهیافتگان به تالار مشاهیر تئاتر آمریکا
- زادگان ۱۹۴۷ (میلادی)
- صداپیشگان زن اهل ایالات متحده آمریکا
- کارگردانان زن فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
- کارگردانان زن فیلم
- کارگردانان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
- کنشگران سلامت ذهنی