استهبان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
استهبان
Abshare Estahban.jpg
کشور  ایران
استان فارس
شهرستان استهبان
بخش مرکزی
نام(های) دیگر سابونات
نام(های) قدیمی اصطهبانات و سته بان
مردم
جمعیت 13458562 تن [۱]
جغرافیای طبیعی
مساحت ۲۶۵۲ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا ۱۷۶۷ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۱۶
میانگین بارش سالانه ۱۴۵
روزهای یخبندان سالانه ۵
اطلاعات شهری
ره‌آورد انجیر، زعفران، بادام
پیش‌شماره تلفنی ۰۷۱۵۳۲

استهبان شهری در شرق استان فارس واقع در کشور ایران است.

پیشینه[ویرایش]

در گذشته، نام این شهر اصطهبانات بوده‌است که در آبان ۱۳۵۳ خورشیدی به نام کنونی آن، یعنی استهبان تغییر کرده‌است.[۲] استهبان به نام‌های دیگری مانند اصبهبذات؛ اصطبهان؛ اصطهبانات؛ استنبات، سَوُنات، صابونات و استهبان خوانده شده‌است.

در واقع کمابیش در منابع متعدد تاریخی و جغرافیایی نامی از سرزمین استهبان آورده شده‌است، فارسنامه ناصری گوید که نام این شهر استهبانات بوده که پس از استیلای عرب به اصطهبانات تغییر یافته‌است.[۳] حدودالعالم با استناد از المسالک و الممالک اصطخری شهر را اصطهبان و همچنین اصطهجان می‌نامد، ابن بلخی در فارسنامه خود به اصطهبان اشاره دارد ولی نزهةالقلوب آن را اصطهبانان ذکر می‌کند، ابن حوقل و مقدسی نیز در کتب خود اصطهبانات را آورده‌اند.

منابع فوق حاکی است که در طول ده سده شکل بیانی آن ثابت مانده و فقط از لحاظ نوشتن دچار تغییری جزئی گردیده‌است، این امر نشان می‌دهد در طول سال‌های بسیار اصالت این واژه حفظ شده و تغییر نکرده‌است.

مردم این شهر، استهبان را صابونات نیز می‌نامند.

وجه تسمیه[ویرایش]

استهبان واژه‌ای پهلوی از عبارت سته + بان، به معنای نگهبان شهر است.[۴]

محصولات کشاورزی[ویرایش]

محصول اصلی کشاورزی این شهر انجیر و زعفران است. در منابع، به محصولات دیگری از جمله: گندم، حبوبات، پنبه، زیتون و میوه‌های دیگری همچون گردو، بادام و انار و انگور اشاره شده‌است. زعفران این شهر از نظر عطر و طعم زبانزد و دارای کیفیت منحصر به فردی است اما در بازار تجارت زعفران به علت نداشتن رنگ کافی، شناخته شده نمی‌باشد.

سوابق علمی[ویرایش]

استهبان، در گذشته‌ای نه‌چندان دور، از مراکز مهم مطالعات شیعی به‌حساب می‌آمده و در حدود دو سده، طلاب علوم دینی در این شهر به تحصیل می‌پرداختند. به‌طوری که به این شهر، لقب نجف اصغر یا نجف کوچک را داده بودند.

بزرگان[ویرایش]

جاذبه‌های مذهبی[ویرایش]

باغ‌های انجیر استهبان

جای‌های دیدنی[ویرایش]

از مهم‌ترین مناطق دیدنی شهرستان استهبان آبشار استهبان، آبشار لای تاریک، آبشار سلطان شهباز، مجموعه ییلاقی درب آسیاب، منطقه ایج، شهر باستانی خیر، منطقه رونیز و غار اشکفت گبر است که مشرف به جاده شیراز و در دامنه غربی کوه‌های رونیز است:[۴]

ره آورد[ویرایش]

فاصله تا شهرهای مهم[ویرایش]

  • فاصله تا داراب: ۱۰۸ کیلومتر
  • فاصله تا فسا: ۷۵ کیلومتر
  • فاصله تا شیراز: 185 کیلومتر
  • فاصله تا نی ریز: 40 کیلومتر
  • فاصله تا کرمان:۳۶۵ کیلومتر
  • فاصله تا ایج: ۲۵ کیلومتر
  • فاصله تا کازرون: 320 کیلومتر
  • فاصله تا سیرجان: ۱۹۰ کیلومتر

پانویس[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵». مرکز آمار ایران. 
  2. سرزمین و مردم ایران، عبدالحسین سعیدیان، ص ۵۶۵
  3. فارسنامه ناصری، حسن حسینی فسایی، ص۱۲۵۵
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ آبشارهای ایران، مجید اسکندرری، انتشارات ایرانشناسی، تهران: 1389، ص 145.

منابع[ویرایش]

  • پایگاه اطلاع‌رسانی استهبان
  • امامزاده پیرمراد
  • آل ابراهیم، محمدرضا، آثار باستانی، اماکن مذهبی و گردشگاه‌ها در استهبان، استهبان: انتشارات سته بان، ۱۳۸۵.
  • کیانی، حسن، جغرافیای طبیعی استهبان، شیراز: انتشارات میرزای شیرازی، ۱۳۷۶.
  • شورش، زندگی و مبارزات کریم پور شیرازی، علی اشرف درویشان، محمدرضا آل ابراهیم نشر چشمه، ۱۳۸۳، شابک:-
  • آل ابراهیم، محمدرضا، بهارستان یا بهار استهبان شرح حال بزرگان و هنرمندان استهبان: انتشارات سته بان ۱۳۹۱
  • زندگینامه مشهورترین شاعران ایران، چنگیزیان، فاضل، انتشارات سرچشمه ،۱۳۸۵ شمسی

پیوند به بیرون[ویرایش]