استهبان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
استهبان
صابونات
Abshare Estahban.jpg
آرامگاه شیخ علی نقی اصطهباناتی.jpg
Maghrebi1.jpg
DSC 1 JPG.jpg
Estahbaan.JPG
از بالا، راست به چپ:
آبشار استهبان، آرامگاه شیخ علی‌نقی اصطهباناتی، آرامگاه محمد شیرین مغربی، انجیرستانی در استهبان، خیابانی در شهر
کشور ایران
استانفارس
شهرستاناستهبان
بخشمرکزی
نام(های) پیشیناصطهبانات و سته‌بان
مردم
جمعیت۳۶٬۴۱۰ تن[۱]
جغرافیای طبیعی
مساحت۲۶/۵۲ کیلومتر مربع
ارتفاع۱۷۶۷ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۱۶
میانگین بارش سالانه۱۴۵
روزهای یخبندان سالانه۵
اطلاعات شهری
ره‌آوردانجیر، زعفران، بادام،انگور
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۷۱۵۳۲
شناسهٔ ملی خودرو ایران ۷۳ و
استهبان بر ایران واقع شده‌است
استهبان
روی نقشه ایران
۳۰° شمالی ۵۳° شرقی / ۳۰°شمالی ۵۳°شرقی / 30; 53مختصات: ۳۰° شمالی ۵۳° شرقی / ۳۰°شمالی ۵۳°شرقی / 30; 53

استهبان یکی از شهرهای شرق استان فارس و مرکز شهرستان استهبان است. این شهر در سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، جمعیتی برابر با ۳۶٬۴۱۰ تن داشت.[۱] استهبان به شهر انجیر معروف است و با بیش از ۲۴ هزار هکتار سطح زیر کشت، بزرگترین انجیرستان دیم جهان را دارد.[۲]

پیشینه[ویرایش]

در گذشته، نام این شهر اصطهبانات بوده‌است که در آبان ۱۳۵۳ خورشیدی به نام کنونی آن، یعنی استهبان تغییر کرده‌است.[۳] استهبان به نام‌های دیگری مانند اصبهبذات؛ اصطبهان؛ استنبات، سَوُنات وصابونات خوانده شده‌است.

در واقع کمابیش در منابع متعدد تاریخی و جغرافیایی نامی از سرزمین استهبان آورده شده‌است، فارسنامه ناصری گوید که نام این شهر استهبانات بوده که پس از استیلای عرب به اصطهبانات تغییر یافته‌است.[۴] حدودالعالم با استناد از المسالک و الممالک اصطخری شهر را اصطهبان و همچنین اصطهجان می‌نامد، ابن بلخی در فارسنامه خود به اصطهبان اشاره دارد ولی نزهةالقلوب آن را اصطهبانان ذکر می‌کند، ابن حوقل و مقدسی نیز در کتب خود اصطهبانات را آورده‌اند.

منابع فوق حاکی است که در طول ده سده شکل بیانی آن ثابت مانده و فقط از لحاظ نوشتن دچار تغییری جزئی گردیده‌است، این امر نشان می‌دهد در طول سال‌های بسیار اصالت این واژه حفظ شده و تغییر نکرده‌است.

مردم این شهر، استهبان را صابونات نیز می‌نامند.

وجه تسمیه[ویرایش]

استهبان واژه‌ای پهلوی از عبارت سته + بان، به معنای نگهبان شهر است.[۵]

جمعیت[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۳۶٬۴۱۰ نفر بوده‌است.[۱]

جمعیت تاریخی
سالجمعیت±%
۱۳۳۵۱۶٬۳۰۸—    
۱۳۴۵۱۸٬۱۸۷+۱۱٫۵٪
۱۳۵۵۱۹٬۴۶۱+۷٪
۱۳۶۵۲۸٬۳۸۶+۴۵٫۹٪
۱۳۷۰۳۰٬۷۴۴+۸٫۳٪
۱۳۷۵۳۱٬۱۹۲+۱٫۵٪
۱۳۸۵۳۴٬۵۶۴+۱۰٫۸٪
۱۳۹۰۳۴٬۶۳۹+۰٫۲٪
۱۳۹۵۳۶٬۴۱۰+۵٫۱٪

جاذبه‌ها[ویرایش]

طبیعت استهبان

جای‌های دیدنی[ویرایش]

از مهم‌ترین مناطق دیدنی شهرستان استهبان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:[۵]

آبشار استهبان

اماکن مذهبی[ویرایش]

ره آورد[ویرایش]

انجیر استهبان

محصولات کشاورزی[ویرایش]

محصول اصلی کشاورزی این شهر انجیر و زعفران است. در منابع، به محصولات دیگری از جمله: گندم، حبوبات، پنبه، زیتون و میوه‌های دیگری همچون گردو، بادام و انار و انگور اشاره شده‌است. زعفران این شهر از نظر عطر و طعم زبانزد و دارای کیفیت منحصر به فردی است اما در بازار تجارت زعفران به علت نداشتن رنگ کافی، شناخته شده نمی‌باشد.

دانشگاه‌ها[ویرایش]

فاصله تا شهرهای مهم[ویرایش]

باغ‌های انجیر استهبان

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵». مرکز آمار ایران.
  2. «آغاز برداشت انجیر دیم در استهبان». باشگاه خبرنگاران جوان.
  3. سرزمین و مردم ایران، عبدالحسین سعیدیان، ص ۵۶۵
  4. فارسنامه ناصری، حسن حسینی فسایی، ص۱۲۵۵
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ آبشارهای ایران، مجید اسکندرری، انتشارات ایرانشناسی، تهران: 1389، ص 145.

منابع[ویرایش]

  • پایگاه اطلاع‌رسانی استهبان
  • امامزاده پیرمراد
  • آل ابراهیم، محمدرضا، آثار باستانی، اماکن مذهبی و گردشگاه‌ها در استهبان، استهبان: انتشارات سته بان، ۱۳۸۵.
  • کیانی، حسن، جغرافیای طبیعی استهبان، شیراز: انتشارات میرزای شیرازی، ۱۳۷۶

پیوند به بیرون[ویرایش]