جنت‌شهر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جنت‌شهر
ده خیر علیا
کشور ایران
استانفارس
شهرستانداراب
بخشبخش جنت
نام(های) دیگرده خیر نام‌های قدیمی= ده خیر علیا
سال شهرشدن۱۳۷۲
مردم
جمعیت۱۳٬۵۹۸ تن[۱]
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۱۲۱۴ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۲۲ درجه
میانگین بارش سالانه۳۳۰ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه۰
اطلاعات شهری
شهرداریوسف رهنما
پیش‌شمارهٔ تلفن۵۳۶۴
وبگاهhttp://jannat.ir/


جَنَّت‌شَهر، شهری است در جنوب استان فارس و مرکز بخش جنت شهرستان داراب است.[۲] این شهر در جاده شیراز-بندرعباس در هجده کیلومتری جنوب‌شرقی شهر داراب، در ارتفاع ۱۵۰، ۱ متری و در کوهپایه قرار دارد و دارای آب و هوایی نسبتاً گرم می‌باشد که در زمستان‌ها بسیار متغیر می‌شود.

مردم این شهر بیشتر باغدار هستند و با باغهای بزرگ پرتقال خود تأثیر زیادی در بازار مرکبات دارند.

رتبه در استان[ویرایش]

جنت شهر مرکز بخش جنت پنجمین بخش پرجمعیت استان فارس می باشد. [۳]

لیست ۱۰ بخش پرجمعیت استان فارس که در آینده شهرستان خواهند شد.

ردیف بخش شهرستان جمعیت سال ۱۳۹۵
۱ بخش درودزن مرودشت ۳۷٬۸۲۶
۲ بخش جره و بالاده کازرون ۳۵٬۵۲۴
۳ بخش سیدان مرودشت ۳۲٬۸۵۰
۴ بخش ششده و قره بلاغ فسا ۳۰۷۰۲
۵ بخش جنت داراب ۲۹٬۸۵۲
۶ بخش شیبکوه فسا ۲۶٬۹۱۹
۷ بخش جویم لارستان ۲۵٬۰۸۱
۸ بخش میمند فیروزآباد ۲۴٬۸۸۵
۹ بخش ارژن شیراز ۲۳٬۴۶۱
۱۰ بخش فورگ داراب ۲۲٬۱۳۸

هم اکنون جمعیت بخش جنت از ۲ شهرستان زیر بیشتر است

ردیف شهرستان مرکز جمعیت سال ۱۳۹۵
۱ بوانات بوانات ۲۷٬۲۸۹
۲ سرچهان کره ای ۲۳٬۱۲۹

جمعیت[ویرایش]

جمعیت جنت‌شهر در سال ۱۳۹۵ خورشیدی ۱۳٬۵۹۸ تن بوده‌است.[۱] این شهر دارای مناطق زیاد تفریحی می‌باشد که هر ساله پذیرای تعداد زیای از گردشگران است. تعدادی از مناطق تفریحی این شهر عبارت اند از (باغ‌های سر سبز مرکبات، تنگه زیبای خرتنگ (خرچنگ). امامزاده شاه فصل. بوستان بزرگ عمومی و اشکفت میرباقری و قصر دختر و پیرمراد و سرچک و…).

تغییر نام[ویرایش]

جنّت‌شهر پیش از ۱۳۷۲ ش، ده‌خیر نام داشت و در ۳ اسفند ۱۳۷۲، به موجب مصوبه هیئت وزیران آبادی ده‌خیر به شهر بدل شد و جنّت‌شهر نام گرفت.[۴] بیشتر اهالی آن شیعه دوازده امامی‌اند و به فارسی سخن می‌گویند. همچنین عده‌ای از اهل تسنن، که به بلوچی گفتگو می‌کنند، در آنجا به‌سر می‌برند.[۵]

جغرافیا[ویرایش]

فاصله جنّت‌شهر با شیراز از شمال‌غربی حدود ۲۷۸ کیلومتر است. این شهر در مسیر شهرهای داراب ـ حاجی‌آباد (مرکز شهرستان حاجی‌آباد در شمال استان هرمزگان) قرار دارد و با آبادی ده خیر سفلا، در فاصله حدود چهار کیلومتری مغرب، نیز در ارتباط است.

پیشینه[ویرایش]

ناحیه‌ای که جنّت‌شهر در آن واقع شده، کمابیش منطبق بر کوره دارابگرد است.[۶] در سده چهارم، در ذکر مسافت شیراز ـ جزومِ کرمان[۷] از رَمّ مهدی، میان دارابگرد و رستاق‌الرستاق، در فاصله پنج فرسخی از هریک، نام برده که تقریباً مطابق با جنّت‌شهر کنونی است. به نوشته شوارتس، محقق معاصر آلمانی، با توجه به جزء اول رمّ مهدی، به نظر می‌رسد که آبادی کردنشین بوده‌است.[۸] ویرانه‌های شهر جنّت قدیمی نزدیک جنت‌شهر است که هم‌اکنون آنجا روستایی وجود دارد به نام کوه سفید که اهالی آن از قشقاییانی هستند که از حدود صد سال پیش در آنجا یکجانشین شده‌اند و به زبان ترکی قشقایی صحبت می‌کنند.[۹] که هم‌اکنون آنجا روستایی وجود دارد به نام کوه سفید که اهالی آن از قشقایی‌هایی هستند که از حدود ۱۰۰ سال پیش در آنجا یکجانشین شده‌اند و به زبان ترکی قشقایی صحبت می‌کنند. در قرن ششم قلعه‌ای به نام رُنْبه در نزدیکی تنگی به همین نام را معرفی کرده‌است، مکان قلعه مزبور مطابق با اطراف جنّت‌شهر است.[۱۰]

این قلعه دست کم تا سده نهم از قلاع مهم فارس شمرده می‌شد. به گفته ابن بلخی، حاکم دارابگرد کسی بود که این قلعه را در اختیار بگیرد. حافظ ابرو (متوفی ۸۳۳) نیز از تنگ رنبه در کوره دارابجرد/ دارابگرد نام برده‌است[۱۱] در سده سیزدهم، خورموجی (ص ۴۸۹–۴۹۰) از ده خیر یاد کرده و در اواخر سده سیزدهم،[۱۲] قلعه رنبه را در چهار فرسخی و ده خیر را در سه فرسخی مشرق شهر داراب، در بلوکی به همین نام، ضبط کرده‌است. در ۱۳۲۳ ش، این آبادی مرکز دهستان قریه‌الخیر بود و ۹۱۷، ۲ تن جمعیت داشت. در حدود ۱۳۳۰ ش نیز قصبه ده‌خیر علیا همین دهستان بود، ساکنان آن کشاورز بودند و از ث صنایع‌دستی، قالی‌بافی در آنجا رواج داشت.[۱۳] امروزه طوایفی از ایل خمسه * در پیرامون این شهرِ رو به رشد، ییلاق و قشلاق می‌کنند.[۱۴]

محصولات[ویرایش]

یکی از مهم‌ترین سوغات بخش جنت، عسل مرکبات و بهارنارنج این بخش است که توانسته آوازه ایی در سطح کشور و کشورهای حوضه خلیج فارس و خاورمیانه بدست آورد.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵». مرکز آمار ایران.
  2. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران. تهران: سازمان گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خورشیدی.
  3. «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.
  4. (ایران. قوانین و احکام، ص ۷۲۲)
  5. (فرهنگ جغرافیائی آبادیها، همان‌جا)
  6. اصطخری (ص ۱۳۲)
  7. [جزوم: رموم/ زموم = زم (برای اطلاع بیشتر رجوع کنید به اصطخری، ص۹۶ـ۹۷؛ ترجمه فارسی، ص ۹۶؛ یاقوت حموی، ذیل «رَمٌّ»)]
  8. (ج ۲، ص ۱۰۹)
  9. (مصطفوی، ص ۴۲۲؛ برای آگاهی از شهر جنّت قدیمی رجوع کنید به داراب *). ابن بلخی (ص ۱۳۱، ۱۵۹)
  10. (نیز رجوع کنید به آزما، ص ۱۴۰؛ نحوی، ص ۲۱)
  11. (ج ۲، ص ۱۱۷).
  12. فسائی (ج ۲، ص ۱۳۱۷، ۱۶۲۸)
  13. (ایران. وزارت کشور. معاونت سیاسی. دفتر تقسیمات کشوری، ج ۲، ص ۲۹۱؛ رزم‌آرا، ج ۷، ص ۱۰۷)
  14. (رجوع کنید به مرکز آمار ایران۱۳۷۸ ش، ص ۱۰۸)