شهرستان بوانات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۰°۲۷′۱۵″شمالی ۵۳°۳۹′۰۲″شرقی / ۳۰٫۴۵۴۱۳۹°شمالی ۵۳٫۶۵۰۴۸۱°شرقی / 30.454139; 53.650481

شهرستان بوانات
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان فارس
مرکز سوریان (شهر بوانات)
سال شهرستان شدن ۱۳۷۴
مردم
جمعیت ۵۰٬۴۱۸ تن (۱۳۹۵)
مذهب شیعه
شهرها
بوانات، مزایجان
تعداد بخش‌ها
مرکزی،مزایجان

شهرستان بوانات یکی از شهرستان‌های استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر بوانات است. جمعیت این شهرستان بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با ۵۰٬۴۱۸ تن بوده‌است قومیت اکثریت فارس است بوانات دارای اب و هوای سرد و مدیترانه ایست.[۱]

تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهرها: سوریان

شهرها: مزایجان

تاریخچه تقسیمات کشوری:

۱)در سال ۱۳۱۶ بوانات دارای بخشداری شد و از همان هنگام سوریان مرکز بخش بوانات بود.

۲)در سال ۱۳۴۳ سوریان دارای شهرداری شد.

۳)در سال ۱۳۷۴ بخش بوانات به شهرستان فزونی یافت. از دیدگاه رسمی مرکز شهرستان بوانات شهر بوانات نامیده می‌شود.

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

شهرستان بوانات در شمال شرقی استان فارس و در فاصله ۲۴۰ کیلومتری شهر شیراز قرار دارد که مساحت آن ۲/۴۹۹۲ کیلومترمربع می‌باشد. از شمال به استان یزد و شهرستان آباده، از جنوب به شهرستانهای ارسنجان و نی ریز، از غرب به شهرستانهای خرم بید و شهرستان پاسارگاد و از سمت شرق به شهرستان خاتم از استان یزد منتهی می‌گردد.

ریشه نام بوانات[ویرایش]

در مورد واژه بوانات دو وجه نام گذاری وجود دارد. یکی بون به معنی بهره‌است که بعدها با ات تازی جمع شده‌است و دیگری به معنی بوان (بهشت) است که به مکان سر سبز دلالت دارد.

جمعیت[ویرایش]

جمعیت شهرستان ۵۰٫۴۱۸ نفر است که در قالب ۱۵٫۸۷۴ خانوار می‌باشد و میانگین بعد خانوار شهرستان برابر ۳٫۱۷ نفر است. ۴۰٪ جمعیت شهرستان شهرنشین و ۶۰٪ آن روستانشین اند. ۳۴٪ جمعیت شهرستان را فعالان اقتصادی تشکیل داده و نرخ بیکاری در این شهرستان ۱۴٪ است و حدود ۸۰٪ جمعیت شهرستان باسواد هستند [نیازمند منبع]. بوانات دارای سه بخش مرکزی، مزایجان و سرچهان است که شامل دهستانهای باغستان، سروستان، مزایجان، توجردی، باغ صفا، سیمکان و سرچهان است و در کل دارای ۱۱۰ روستا است. جمعیت شهرستان بوانات طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۴٫۰۶۹ نفر بوده‌است [۲] .

زبان اکثریت قریب به اتفاق مردم شهرستان بوانات فارسی است و لغات و اصطلاحات فراوانی در ان استعمال می‌شود که حاکی از اصالت این زبان است. معدود روستاهای کوچکی (چنار سوخته، لقمان‌چشمه، دفر، بنک و چنار زاهدان) به زبان عربی و روستای کوپان به زبان ترکی هم صحبت می‌کنند. اما زبان اصلی کاربردی آنان فارسی است.[۳]

جاهای دیدنی[ویرایش]

  • مامزاده شاه میرحمزه
  • دشت کهکویه مزایجان
  • جنگل مزایجان
  • امامزاده بی بی مزایجان
  • دشت شیر مزایجان
  • امامزاده شاهزاده علی اکبر جیان
  • رودخانه مزایجان
  • کوه سرسپید
  • چهل چشمه
  • قنات نیم افراز
  • امامزاده شاهزاده ابوالقاسم
  • آبشار روستای منج
  • غار و کوه دیدنی کان گوهر به طول ۴۰۰ متر
  • تفرجگاه چشمه پیرکدو مزایجان
  • تفریح‌گاه محمد حنفیه
  • کاروانسرای برده شیراز
  • حفره های سبز جعفریه(سبزه چیر)

پیوند به بیرون[ویرایش]

Bavanat.net

تارنمای بوانات در درگاه استان فارس

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵». مرکز آمار ایران.
  2. «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی بر حسب سواد». وبگاه رسمی مرکز آمار ایران. دریافت‌شده در ۲۰ آبان ۱۳۹۰.
  3. شبکه درمان و بهداشت شهرستان بوانات. بازدید: مارس ۲۰۱۶.