بنارویه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بنارویه
بنارو-بنارِ
کشور ایران
استانفارس
شهرستانلارستان
بخشبنارویه
نام(های) پیشینبنارنا ایالت ایراهستان
مردم
جمعیت۱۷،۳۲۷تن[۱]
اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۷۱۵۲۵۶
وبگاهhttp://banarcity.ir
پانویسحضور مردم غیور این شهر در بیشتر جنگ‌های تاریخ جهان نشان دهنده قدرت روزافزون آنهاست که با افتخار آفرینیهایی نیز همراه بوده[نیازمند منبع]

بَنارویه شهری است در بخش بنارویه شهرستان لارستان استان فارس در جنوب ایران. بنارویه در ۸۵ کیلومتری شهر لار واقع شده‌است.مردم آن اغلب کشاورز هستند.

جمعیت[ویرایش]

جمعیت بنارویه برابر با ۱۷۳۲۷تن است (سرشماری ۹۵)، درآمد مردم اکثراً از کشاورزی دادوستد و سفر به کشورهای حوزه خلیج فارس می‌باشد. بخش بنارویه در حال حاضر مستقل بوده و شامل شهر بنارویه و دهستان ده فیش که شامل ۶ روستای شرفویه؛ مارمه؛ بختیارویه؛ حسن‌آباد مرگماری؛ دهفیش؛ لاغران است، می‌باشد.

آثار باستانی[ویرایش]

معروف‌ترین اثر باستانی بنارویه شاه‌نشین می‌باشد که به دوره ساسانیان برمیگردد و تنگ حور که با شواهد آثاری همچون آسمان لو که مربوط به دوره زندیه هست پناهگاه خوانین لار در ان زمان بوده است. خندق یا (شارستان) معروف که با دیوارهایی به ارتفاع ۱۲ متر و با خشت و گل ساخته شده‌است عمر آن به دوران قبل از اسلام برمی گردد . از دیگر آثار باستانی بنارویه: شاه نشین " نقاره خانه که بر بالای کوه شاه نشین که با ارتفاعی در حدود ۲۰۰۰متر ساخته شده‌است، و همچنین چاه‌ معروف دولاب که بر بلندای ضلع جنوبی کوه شاه نشین حفرشده و معروف به دولو می‌باشند از جمله این اثار دست کند دو چاه عمیق و مخوف می باشد به قبل از اسلام برمیگردد که طی پیمایشی که از سوی باشگاه غارنوردی و غارشناسی شیرازجوان در شهریور سال ۱۳۹۶ به عمل آمد، عمق چاه اول ۷۴/۶۰ متر و چاه دوم ۶۳ متر می باشد

مذهب[ویرایش]

دین مردم بنارویه اسلام و مذهبشان شیعه جعفری[نیازمند منبع] می‌باشد، زبان مردم این ناحیه اچُمی یا همان پارسی پهلوی ساسانی بنارویی که گویشی متفاوت از گویش مردم جنوب فارس و غرب هرمزگان است می‌باشد.[نیازمند منبع]

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵». مرکز آمار ایران.