دهکویه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دهکویه
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان فارس
شهرستان لارستان
بخش بخش مرکزی
دهستان دهکویه
نام محلی دَهْکِه
نام‌های دیگر دهاکو وشهر تپه و آیین شهر
مردم
جمعیت ۱۱٬۴۲۳ نفر
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱٬۰۰۹ متر[۱]
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه 27 c
روزهای یخبندان سالانه ۱۵روز درسال
اطلاعات روستایی
کد آماری ۰۸۲۴۰۸
پیش‌شمارهٔ تلفن ۰۷۱[۲]
وب‌گاه رسمی فرمانداری ویژه لارستان
جملهٔ خوش‌آمد بر تابلوی ورودی روستا به دهکویه مهد علم و ادب وفرهنگ خوش آمدید
دهکویه مهد علم ادب و فرهنگ

دهکویه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است.

جمعیت[ویرایش]

این روستا مرکز دهستان دهکویه می‌باشد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۹۰، جمعیت آن۱۱٬۴۲۶ نفر (۲۹۴۶خانوار) بوده‌است.[۳]

تپه (تنب) گبری با قلعه‌ای باستانی بر فراز دهکویه بیش از هزار سال قدمت دارد.[نیازمند منبع]

مسیرهای دسترسی[ویرایش]

الف: مسیر شیراز - لار - دهکویه.

این مسیر بیش از ۴۰۵ کیلومتر است[نیازمند منبع] و از این مسیر امکان حمل و نقل همه گونه وسایل سنگین به مرکز شهر موجود است.

ب: مسیر شیراز - جهرم - دهکویه.

این مسیر نزدیکترین راه دسترسی دهکویه‌است. فاصله شیراز تا دهکویه ۳۲۰ کیلومتر بوده که هم اکنون کل مسیر آسفالت است.[نیازمند منبع]

ج: سایر مسیرها.

مسیرهای فرعی دیگر از قبیل (لار - اوز - دنگز دهکویه) و مسیر شیراز - جهرم - جویم - دنگز - دهکویه - مسیر بندرعباس - لار - دهکویه و مسیر داراب - دهکویه نیز وجود دارد که ارتباط منطقه را با شهرهای دیگر برقرار می‌سازد.[نیازمند منبع]

وجه تسمیه[ویرایش]

حمدالله مستوفی اشاره به مهاجرت طوایفی از کردهای مناطق کردستان سوریه، (جبل السماق) از قرن پنجم هجری به مناطق لرستان و کهگیلویه کنونی می‌کند:

بعدها با شورش فضلویه و تسلط کردها بر مناطق فارس، بین سالهای ۵۷۰ تا ۱۰۰۶ هجری قمری خاندان فضلویه بر سرزمین بختیاری از اصفهان تا شوشتر با عنوان اتابکان لرستان و اتابکان لر بزرگحکومت کردند. استحکامات آنان در ارتفاعات منگشت و مقر زمستانی آنها در ایذه نزدیک مال امیر بود.

بقایای گویش‌های کردی هنوز هم در استان فارس وجود دارد. زبان سیوندی و گویش کردشولی و گویش دهکویی یکی از لهجه‌های زبان لارستانی است که ریشه در زبان پهلوی اوستایی دارد. این گویش شباهت زیادی به کردی کرمانجی دارد. چنان‌که از نام قدیم دهکویه که «دهکرد» است بر می‌آید، سکونت طوایف کرد در دهکویه‌است که توانسته بر گویش آن تأثیر گذارند. گویش دهکویی با لهجه کردی کرمانجی قرابت بیشتری دارد و با هم کلمات مشترک زیادی دارند که عیناً مانند هم تلفظ می‌شوند.

عده‌ای با استناد به این حکایت نام قدیم دهکویه را اصفهان کوچک

سپاهیان شاهسون صفوی به سرکردگی امام‌قلی‌خان و با یاری تفنگچی‌های لارستانی جهت آزاد کردن بندر مهم گمبرون (بندرعباس کنونی) از چنگال پرتغالی‌ها پس از ورود به دهکویه در محلی به نام «تنب نقاره خانه» مردم مهمان نواز دهکویه با ساز و دهل به پیشواز سپاهیان امام قلی خان می‌روند به گونه‌ای که در هیچ جایی چنین مجلل و با شکوه از لشکریان ارتش ایران در عصر صفوی استقبال به عمل نیامده بود. فرمانده سپاه از مراسم خیر مقدم بسیار شادمان شد و گفت اینجا یک اصفهان کوچک و نیز خانه خودم و خانه دوم من است.

اما عده‌ای دیگر نام قدیم دهکویه را «دَه کوه» می‌دانند به دلیل این که کوه‌های بسیاری اطراف آن قرار گرفته‌است. در موارد بسیاری جهان گردان خارجی که از این منطقه عبور کرده‌اند نام دهکویه را «دِهکوه» ثبت کرده‌اند؛ که شاید بتواند دلیلی بر اثبات این مدعا باشد.

آب و هوا[ویرایش]

آب و هوای دهکویه مانند دیگر مناطق لارستان گرم و خشک است در تابستان‌ها دمای هوا تا ۴۸ درجه سانتیگراد نیز می‌رسد و در زمستان‌ها به ندرت دمای هوا به صفر یا زیر صفر می‌رسد و فقط چند روزی آب‌ها یخ می‌زنند. میزان بارندگی سالانه به طور متوسط ۲۰۰ میلی‌متر می‌باشد که بیشر آن در بین ماه‌های آبان تا اسفند می‌بارد و در فصل تابستان باران‌های موسمی می‌بارد که مردم به آن «چل پسینی» می‌گویند چون اکثر روزها هوا ابری است و به صورت پراکنده باران می‌بارد.

منابع[ویرایش]

  1. «پایگاه جستجوی نامهای جغرافیایی». بازبینی‌شده در ۲۰۱۵-۰۴-۱۹. 
  2. «اجرای طرح هم کد سازی تلفن ثابت»(فارسی)‎. وب‌گاه شرکت مخابرات ایران. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۴. بازبینی‌شده در ۱ نوامبر ۲۰۱۴. 
  3. «نتایج سرشماری ۱۳۹۰» (اکسل). درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.