شبات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شبات (در عبری שבת به معنی شنبه) در دین یهودیت به روز تعطیل هفتگی (شنبه) می‌گویند. که به صورت سمبلیک به معنای هفتمین روز آفرینش است. سنت استراحت شبات ریشه در تورات دارد. تورات می‌گوید خداوند جهان را در شش روز آفرید و در روز هفتم دست نگه داشت. بسیاری یهودیان در این روز برای نیایش به کنست یا معبدهای خود می‌روند.

یهودیان مومن در شبات دستورهای بسیاری را طبق میشنا رعایت می‌کنند.در بخش زمانیم از میشنا تعیین شده که در شبات نباید ۳۹ کار ویژه انجام شود.

شخم زدن٬ پاشیدن بذر٬ درو کردن٬ خوشه دسته کردن٬ خرمن کوبی٬ باد دادن به خرمن٬ انتخاب٬ غربال کردن٬ خرد کردن٬ خمیر کردن٬ آشپزی٬ برش٬ شستن٬ زدن پشم٬ رنگ رزی٬ نخ ریسی٬ نخ بافی٬ ساختن غربال٬ بافتن٬ تقسیم دو رشته٬ گره زدن٬ باز کردن٬ دوزندگی٬ پاره کردن٬ شکار٬ ذبح و قصابی٬ کندن پوست٬ نمک زدن به گوشت٬ ترسیم٬ صاف کردن٬ بریدن٬ نوشتن٬ فرستادن چیزی٬ ساختن مثلا دیوار٬ خراب کردن٬ خاموش کردن آتش٬ افروختن آتش٬ کمک نهایی برای به پایان رساندن یک کار٬ جابجا شدن به بیرون از محل سکونت.[۱] [۲]

یهودیان ارتدوکس در این مورد بسیار با توجه هستند. در این روز ویژه همه پیاده به کنیسه خود می‌روند. نماز اضافی می‌خوانند. کسی خیلی دور از خانه نمی‌رود. به دیدار دوستان می‌روند. برای شام و ناهار مهمان دعوت می‌کنند و در کنار هم فقه یهودیت را می خوانند. یهودیان لیبرال همه ی این کارها را نمی‌کنند. به معبد می‌روند با دوستان دیدار می‌کنند و غذاهای ویژه‌ای می‌خورند. اما اتومبیل می‌رانند، به خرید می‌روند و از برق استفاده می‌کنند.

جُستارهای واسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. بخش، زمانیم. میشنا. (اعمال شبت). 
  2. Every Person's Guide to Shabbat, By Ronald H. Isaacs, Jason Aronson, 1 Jan 1998, pg 6