غزنین
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
| غزنین |
||
|---|---|---|
 |
||
| اطلاعات کلی | ||
| نام رسمی : | غزنین | |
| کشور : | افغانستان  |
|
| ولایت : | ||
|
||
| مردم |
||
| جمعیت | ۱۴۱۰۰۰[۱] |
|
| جغرافیای طبیعی |
||
| ارتفاع از سطح دریا : | ۲۲۱۹ متر | |
شهر غزنین یا غزنی (صحیح کلمه همان غزنین به نون آخر است و غزنه یا غزنی تلفظ عامه میباشد) مرکز ولایت غزنی و از شهرهای مرکزی افغانستان است.
ساکنان شهر غزنین را «غزنوی» و در گوش عامه «غزنیچی» مینامند. موقعیت جغرافیایی این شهر در ارتفاع ۲۲۱۹ متری از سطح دریا است و در سراشیبی ارتفاعات سفیدکوه که به سوی جنوب امتداد مییابد، قرارداد و بین جادهٔ قندهار-کابل واقع شدهاست.
در اطراف غزنین آرامگاههای چند تن از شعرا و دانشمندان نظیر مقبرهٔ ابوریحان بیرونی واقع است. خرابههای غزنهٔ قدیم، پایتخت غزنویان در شمال شرقی این شهر به فاصلهٔ پنجهزار متری قرار دارد.
غزنین همچنین به داشتن منارههای ستاره شکلی از قرن دوازدهم میلادی مشهور است. این منارهها باقیماندهٔ مسجد بهرامشاه هستند. اطراف این منارهها با طرحهای هندسی تزیین داده شدهاند. قسمت گنبد آنها خراب شدهاست.
[ویرایش] تاریخچهٔ غزنین
غزنه در قدیم مرکز زابلستان و شهری بزرگ و ولایت وسیعی در خراسان بود. دانشمندان بسیاری مانند حکیم سنایی غزنوی از غزنین برخاستهاند و این شهر هزار باب مدرسه داشتهاست.
غزنی پایتخت غزنویان بود و سلطان محمود غزنوی سالها در آبادی و وسعت آن کوشید.
در جنگهایی که میان افغانها و انگلستان در سالهای ۱۸۳۸ - ۱۸۴۲ م. واقع شد به تصرف انگلیسها درآمده بود.
[ویرایش] مکانهای تاریخی غزنین
- ارگ غزنین
- منارههای غزنین
- قصر سلطان مسعود غزنوی
- مقبرهٔ سبکتگین٬ بنیانگذار دودمان غزنوی
- مقبرهٔ سلطان محمود غزنوی
- مقبرهٔ سنایی غزنوی
- تپه سردار
مکانهای دیدنی دورهٔ غزنوی:
- باغ پیروزی: باغی که محل نشاط و شراب و هم چنین انجام تشریفات رسمی زمان غزنویان، خصوصاً سلطان مسعود غزنوی بودهاست. مقبرهٔ سلطان محمود نیز بر طبق وصیت خودش در آن باغ است.
- باغ صدهزار یا باغ صدهزاره
- باغ محمودی: باغی که در زمان سلاطین غزنوی محل نشاط و شراب آنان بودهاست.
- باغ هزاردرخت: باغی ساختهٔ سلطان محمود.
[ویرایش] منابع
- معجم البلدان
- آنندراج
- ویکی پدیای انگلیسی
|
|||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
