ترک‌های خراسان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ترک‌های خراسان
کل جمعیت

یک میلیون نفر[۱]

نواحی با بیشترین جمعیت
خراسان شمالی، شمال خراسان رضوی و شرق گلستان و برخی هم در ترکمنستان و فرارود
زبان‌های رایج
ترکی خراسانی
ادیان و مذاهب
اسلام شیعه

ترک‌های خراسان بخشی از مردمان ترک‌تبار ساکن خراسان و نواحی همسایه از ترکمنستان تا فراتر از آمودریا هستند[۲] که به زبان ترکی خراسانی سخن می‌گویند و پیرو مذهب شیعهٔ دوازده‌امامی هستند. جمعیت آنان بیش از یک میلیون تن برآورد می‌شود.

ترک‌های خراسان به دو گروه عمده شامل بومیان (ترک‌های قوچانی، درگزی، بجنوردی و شیروانی و نیشابوری که دیرینگی سکونت آن‌ها در خراسان به چند سده می‌رسد) و آذربایجانی‌ها (ترک‌های آذربایجانی که حدود یک سده‌است ساکن این منطقه شده‌اند).

پیشینه [ویرایش]

ترک‌های خراسان از نوادگان سربازان قزلباشی هستند که همراه با شمار زیادی از کردهای خراسان در دوران صفوی برای نگهبانی از مرزهای شمال شرقی ایران در برابر یورش‌های دولت ازبکان به همراه خانواده‌هایشان از آناتولی به خراسان کوچانده شدند.

برخی منابع، ترک‌های خراسان را به نادرست با ترکمن‌ها یک گروه پنداشته‌اند؛ در صورتی‌که این دو قوم از نظر زبانی، فرهنگی، مذهبی و تاریخی بسیار متفاوت‌اند و نباید آن‌ها را یکی دانست.

جستارهای وابسته [ویرایش]

منابع [ویرایش]