اقوام خراسان

اقوام خراسان شامل گروه‌های قومی ساکن در محدوده خراسان می‌شوند.این قومیت‌ها غالباً دارای قرینه‌هایی در آن سوی مرزهای سیاسیِ کنونی خراسان یا استان‌های خراسان در ایران، همچون ترکمنستان کنونی و افغانستان می‌باشند.قدیمی‌ترین قوم شناخته‌ای که در محدوده خراسان سکونت کرده‌اند پارت‌ها و هپتالیان است.امروزه گسترده‌ترین گروه قومی در خراسان فارسی زبانان اند.

خراسان محل زندگی اقوام گوناگونی است که به رغم تفاوت‌های نژادی و فرهنگی، به واسطه پیوند محکمی از عوامل پایداری چون دین، تساهل و قومیت با هم متحدند. یکی از دلایل تنوع اقوام خراسان، مهاجرت یا کوچ اختیاری و یا اجباری به این سرزمین بوده‌است .این مهاجرتها در تمام دوره‌های تاریخی تا کنون به شکل‌هایی جاری بوده.شهرهای بزرگ خراسان به واسطه ویژگی‌های مهاجر پذیر تقریبا از تمامی نقاط ایران و برخی کشورهای دیگر از جمله عراق و افغانستان مهاجر پذیرفته‌است.طبق آمارها تمام گروه‌های قومی در خراسان پیروی دین اسلام اند .یکی از بارزترین ویژگی‌های گروه‌های قومی غیر فارسی زبانان در خراسان تکلم به زبان مادری، علاقه به موسیقی بومی و پوشیدن پوشاک سنتی است.

گروه‌های قومی

در شمالی‌ترین نواحی خراسان، ترکمن‌های خراسان زندگی می‌کنند، آنها مسلمان اهل سنت هستند و به زبان ترکمنی تکلم می‌کنند و به شکل سنتی بیشتر به کارهای کشاورزی، دامداری و بافت قالیچه مشغول اند .

کردهای خراسان و ترک‌های خراسان در منطقه وسیعی از نواحی شمال خراسان زندگی می‌کنند . تعداد هر یک از این دو گروه بسار بیشتر از ترکمن هاست . مذهب این اقوام، شیعه اثنی عشری و اهل سنت است و به زبانهای ترکی خراسانی و کردی کرمانجی تکلم می‌کنند . ترکیب جمعیتی شهرهای بجنورد، شیروان، قوچان، اسفراین، درگز، نیشابور و کلات علاوه بر فارسی زبانان از این دو گروه شکل گرفته‌است . در این مناطق پوشاک مردان و زنان از ویژگی‌های خاصی بر خوردار است که آن را از بقیه نقاط خراسان متمایز ساخته‌است.

بلوچهای خراسان بیشتر در مرکز یا شرق و جنوب خراسان مستقرند و به فعالیت‌های کشاورزی و دامداری مشغولند، آنها مسلمان و غالبا اهل سنت هستند . مردان و زنان بلوچ نیز در استفاده از پوشاک سنتی خویش اصرار می‌ورزند .

عربهای خراسان گروهی از اعراب مهاجر به منطقه خراسان است. این گروه از نگاه تاریخی بیشتر در جنوب و مرکز استان‌های خراسان ساکن اند.این افراد بازماندگان اجداد عرب خود می‌باشند که در قرون اولیه اسلامی به ایران آمده‌اند. تکلم به زبان عربی، معرف قومیت آنان است.گروهی از اعراب خراسان معاودان عراقی (پیش از صدام و یا پس از اشغال عراق) می‌باشند.