شیوه خراسانی نام یکی از شیوههای معماری ایرانی است.[۱] این شیوه در قرن اول هجری آغاز شد و تا قرن چهارم ادامه داشت. تأثیر اصلی را در این مکتب از هنر ساسانیان و خصوصاً بناهای طاققوسی چون ایوان مداین و طاق کسری دریافت کرده بود. در این شیوه مساجد به صورت شبستانی یا چهلستونی هستند. قوسها به صورت بیضی یا تخممرغی هستند و مساجد در این عصر بسیار ساده هستند. از بناهای این دوره میتوانیم به مسجد جامع فهرج و مسجد تاریخانه دامغان (خدایخانه دامغان) اشاره کنیم.[۲]
- ↑ سعید فلاحفر. فرهنگ واژههای معماری سنتی ایران. انتشارات کامیاب. ۱۳۷۹. تهران
- ↑ ذکرگو، امیرحسین. سیر هنر در تاریخ ۲. انتشارات مدرسه. ۱۳۸۱, صص۴۸-۵۱
|
|
|
| عناصر |
|
|
|
| شیوهها |
|
|
| نظریهها |
|
|
| دورهها |
|
|
|
|
|
