شهرستان کاشان
شهرستان کاشان از شهرستانهای استان اصفهان است. مرکز این شهرستان، شهر کاشان است. شهرستانی که از گلهای محمدی و رز آن در بهار گلاب میگیرند. این شهرستان دارای دیدنیهای بسیاری در تمام فصول سال است.
شهرستان کاشان با وسعت ۹۶۴۷ کیلومترمربع و جمعیت ۳۳۵۷۸۵ نفر از شهرهای استان اصفهان بوده و از نظر جمعیت دومین شهرستان این استان به حساب میآید. کاشان دارای چهار بخش (مرکزی، قمصر، نیاسر و برزک) بوده و دارای پنج شهر (کاشان، قمصر، نیاسر، جوشقان کامو و برزک) میباشد.
محتویات |
[ویرایش] حدود شهرستان کاشان
کاشان از طرف شمال و شمال غربی به شهر قم. از طرف شرق و شمال شرقی به دشت کویر. از طرف جنوب شرقی به اردستان. از طرف جنوب به شهرستان نطنز از اصفهان و از طرف غرب به گلپایگان و محلات منتهی میگردد.
[ویرایش] تقسیمات کشوری
- بخش مرکزی شهرستان کاشان
- دهستان کوهپایه
- دهستان میاندشت
- دهستان خرم دشت
- بخش قمصر
- دهستان جوشقان قالی
- دهستان قهرود
شهرها: قمصر، جوشقان و کامو
- بخش نیاسر
- دهستان کوه دشت
- دهستان نیاسر
شهر نیاسر
- بخش برزک
- دهستان باباافضل
- دهستان گلاب
شهرها: برزک
[ویرایش] روستاهای شهرستان کاشان
...
[ویرایش] آب و هوای شهرستان کاشان
آب و هوای شهرستان کاشان همانند دیگر شهرستانهای مرکزی کشور بنا بر پستی و بلندی متغیر است. قسمتهای مرتفع آن سردسیر است دامنههای معتدل و جلگه به خصوص حاشیه کویر گرمسیر میباشد. آب قریههای کوهستانی از چشمه و قنات و آب قریههای جلگه آن از قنات است و آب اطراف کویر کمی شور میباشد.
[ویرایش] رودخانههای شهرستان کاشان
در شهرستان کاشان رودخانه مهمی وجود ندارد ولی خشک رودهایی از شمال غربی به جنوب شرقی جاری هستند که نام برخی از آنها عبارتنداز: رودخانه دهنار، سار، وادقان، کله، اردهال، نابر، قمصر، کپرکن، قهرود، جهق و چند رودخانه دیگر. در میان این رودها تنها نابر، قمصر، قهرود و گپرکن هستند که مختصری آب دائم دارند.هم چنین برخی از معروفترین چشمههای کاشان عبارتند از: چشمه فین، چشمه نیاسر، چشمه نابر
[ویرایش] نوش اباد؛ کهن شهر ایران درشمال شهر کاشان
شهر نوش آباد از توابع بخش مرکزی شهرستان آران و بیدگل از استان اصفهان در ارتفاع ۹۰۰ متر از سطح دریا و به مختصات جغرافیایی `۲۶˚۵۱ طول و`۰۵˚۳۴ عرض و در فاصله ۵/۷ کیلومتری از شهر تاریخی کاشان و ۵/۲ کیلومتری از شهر آران و بیدگل واقع شدهاست. این شهر دارای آب و هوای گرم و خشک در تابستان و سرد و خشن در زمستان است . نوش آباد دارای ۳۱ هکتار بافت تاریخی و طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ دارای ۱۰۴۷۶ نفر جمعیت است . آنگونه که در کتاب تارخ قم ( نوشته شده در سال ۳۷۸ هـ ق ) آمدهاست " انوشاباد این دیه را از بهر آن بدین نام کردند که یکی از اکاسره ( ساسانیان ) بدان ناحیت بگذشت به چشمه که آنجاست فرود آمد و آن چشمه و موضع را خوش یافت بفرمودتا به آنجا دیهی بنا نهاد و انوشاباد نام کردند."
معماری دست کند اویی (شهر زیر زمینی ) که بی شک، شهر پیش از آن شکل گرفته، محلی برای اختفا در ادوار گذشته بوده و نشان از وجود نا امنی در منطقه و تفکر هوشمندانه ساکنان آن است. این معماری به صورت دالانهای تو در تو در کل زیر سطح شهر و حتی فراتر از آن در دوران ساسانی و اوایل دوران اسلام گسترده شدهاست و در نوع خود اثری کم نظیر و شایسته بررسی گسترده و ثبت در فهرست میراث جهانی است
قلعه خشتی متعلق به دوره سلاجقه و از جنس خشت خام وگل به مساحت یک هکتار و دارای ۹ برج دیده بانی است .این قلعه که نظامی بوده در اعصار بعدی، کاربری مسکونی پیدا کردهاست . مسجد جامع عتیق با مناره بلند و پر هیبتش در بخش مرکزی شهر تاریخی و در مجاورت محلی به نام تخته گاه قرار دارد. آنگونه که مردم میگویند در ابتدا این مکان آتشکده بوده و پس از اسلام به مسجد تغییر یافته ولیکن در این باره هیچگونه سند مکتوبی وجود ندارد و پژوهشی نیز صورت نگرفتهاست.
تخته گاه محلی است است که اهالی شهر میگویند زمانی بارگاه انوشیروان بوده و زنجیری داشته که یک سرش به آسمان وصل بوده و اگر گناهکاری دست به این زنجیر میگرفت و به بیگناهی خود قسم میخورد به آسمان میرفت متاسفانه این مکان حفاظت نشدهاست. این باور مردم با روایت تاریخ قم راجع به نوش آباد نیز سازگاز است.
آیین نوش آباد که امروز نیز زنده و پویا در میان مردم بر آن اصرار فراوان میشود نشان از علاقه طولانی این مردم بر مذهب شیعه و اعتقاد قلبی شان است که از آن جمله میتوان به کاروان هشتم محرم، مراسم تاسوعا، مراسم عاشورا، مراسم روز یازدهم، مراسم روز دوازدهم، مراسم کتل برداری، مراسم کشته برداری، مراسم ایام فاطمیه، سقاخوانی، هوربابایی، انواع نذورات(غذاهای سنتی) اشاره نمود.
منطقه کویری نوش آباد که دارای آثار متعدد تاریخی همچون قلاع گوناگون با نامهای جلال آباد، فخر آباد، دی مورچون، سی زان، شجاع آباد، فیض آباد و وزیر و پوشش گیاهی خاکی مناسب جهت فعالیتهای گردشگری است.
از صنایع دستی قدیم شهر مانند جولابافی، شعر بافی و پرورش کرم ابریشم اثری برجا نمانده ولی قالی بافی کماکان در چرخه اقتصادی و اجتماعی مردم نقش دارد. نوش آباد علاوه بر آثار ذکر شده، دارای ابنیه مذهبی همچون مسجد علی ( بنا گردیده در دوران سلاجقه )، زیارت فیض آباد و پل تاریخی اسحاق آباد و چندین رشته قناتی و از همه مهمتر مردمانی سخت کوش و فداکار است که نوید از آیندهٔ موفق برای آن دارد.
[ویرایش] پیوند به بیرون
مطالب تکمیلی را در این دو سایت پیگیری کنید :
| این یک نوشتار خُرد پیرامون یک مکان جغرافیایی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |