پل خواجو
| پل خواجو | |
|---|---|
 |
|
| اطلاعات کلی | |
| نام | پل خواجو |
| کشور |  ایران |
| استان | استان اصفهان |
| شهرستان | اصفهان |
| اطلاعات اثر | |
| کاربری | پل |
| اطلاعات ثبتی | |
| شمارهٔ ثبت | ۱۱۱ |
| تاریخ ثبت ملی | ۱۵ دی ۱۳۱۰ |
مختصات: ۵۹٫۸۵″ ۴۰′ ۵۱°شرقی ۱۲٫۵۸″ ۳۸′ ۳۲°شمالی / ۵۱٫۶۸۳۲۹۱۷غرب ۳۲٫۶۳۶۸۲۷۸جنوب
| پل خواجو پل بابا رکن الدین |
|
|---|---|
 |
|
| محل | اصفهان |
| شمار ستونها | ۲۳ |
| درازا | ۱۳۳ متر |
| پهنا | ۱۲ متر |
| تاریخ گشایش | ح ۱۶۵۰ میلادی |
پل بابا رکن الدین یا پل خواجو، در شهر اصفهان و بر روی رودخانه زایندهرود در شرق سی وسه پل قرار دارد. این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیدهاست.[۱]
محتویات |
[ویرایش] نام
این پل را پل شاهی و بابا رکن الدین و شیراز و حسن آباد هم نامیدهاند و از بناهای شاه عباس دوم صفوی است که در سال ۱۰۶۰ هجری قمری بنا شدهاست. درازای پل ۱۳۳ متر و پهنای آن ۱۲ متر است. این پل را به نامهای دیگری نیز خواندهاند ولی به سبب قرار گرفتن در محله خواجو به پل خواجو بنام است.
[ویرایش] ویژگیها
پل خواجو به خاطر معماری و تزئینات کاشیکاری آن از دیگر پلهای زاینده رود مشهورتر است. این پل که در دوران صفوی یکی از زیباترین پلهای جهان به شمار میرفت، بیشتر به منزله سد و بند بودهاست. در میان هریک از دو ضلع شرقی و غربی پل ساختمانی بنا شده که شامل چند اتاق مزین به نقاشی است. این ساختمان که (شاه نشین) نامیده میشود در آن دوره جایگاه بزرگان و امیرانی بوده که برای تماشای مسابقات شنا و قایقرانی بر روی دریاچه مصنوعی به این مکان فراخوانده میشدند.
در گوشههای ضلع شرقی پل خواجو دو شیرسنگی وجودداردکه ظاهرا"نمادسپاهیان بختیاری ومحافظ اصفهان در عصرصفویه هستند. این پل دارای ۲۴ دهانهاست که از مکعبهای به دقت تراشخورده ساخته شده و در بخش میانی، با سدهای چوبی برای گرفتن جلو رودخانه مسدود گردیدهاست.
با اینکه در حفاظت و مرمت آثار تاریخی، اصلی به نام حفظ اصالت و سندیت طرح و ماده تشکیلدهنده اثر وجود دارد ولی دستاندرکاران جمهوری اسلامی در سال ۱۳۸۸ با تعویض سنگهای قدیمی پلهها با سنگهای جدید به اصلیت این بنای اصیل ایرانی آسیب زدند.[۲]
[ویرایش] در اشعار و نوشتهها
شعرای اصفهان درباره پل خواجو اشعار زیبایی سروده و در این سرودهها زیباییهای آن را ستودهاند. از جمله این سرودهها قصیده بلند صائب تبریزی در وصف یکی از روزهای جشن و چراغانی در کنار این پل است. به نوشته تاریخ نگاران و پژوهشگرانی که درباره سلسله صفوی بررسی کردهاند، هدف شاه عباس دوم از ساختن پل خواجو پیوند دادن دو محله خواجو و دروازه حسن آباد با تخت فولاد و راه شیراز بودهاست. گردشگران و جهانگردانی که در دورههای گوناگون به اصفهان آمدهاند، زیباییهای پل خواجو را ستوده، آن را در زمره شاهکارهای جاودانه معماری ایرانی و اسلامی به شمار آوردهاند.
[ویرایش] نگارخانه
-
پل خواجو، نمایی در شب
-
-
-
-
[ویرایش] منابع
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ پل خواجو موجود است. |
- مقالهٔ پل خواجوی اصفهان؛ نوشتهٔ احمد حیدری؛ روزنامهٔ جوان؛ تاریخ ۲۸ آبان ۱۳۸۰؛ صفحهٔ ۸.
- ↑ «سازمان میراث فرهنگی و صنایعدستی و گردشگری». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بازبینیشده در ۱۹/۵/۲۰۱۱.
- ↑ روحانی، بیژن، مرمت پرسشبرانگیز پل خواجو، تاریخ انتشار: ۲۸ تیر ۱۳۸۸. بازدید: ژوئیه ۲۰۰۹.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون یکی از آثار باستانی ایران است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
