نجف‌آباد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نجف‌آباد
نجباد
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان اصفهان
بخش مرکزی
نام(های) دیگر دیارنون
نام(های) قدیمی ده نان
سال شهرشدن ۱۳۳۷ هجری شمسی
مردم
جمعیت ۲۲۱،۸۱۴ نفر[۱]
رشد جمعیت ۵/۲
تراکم جمعیت ۱۲۴ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی
مساحت ۸۶٬۲۷۷۹ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا ۱۷۵۴ متر از سطح دریا
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۹/۱۴ سانتی گراد
میانگین بارش سالانه ۱۶۳ میلی‌متر
اطلاعات شهری
شهردار مسعود منتظری[۲]
ره‌آورد صنایع دستی،قالی بافی،کرباس بافی،رنگرزی،نمدمالی،لوده بافی، ،ورشو سازی
پیش‌شماره تلفنی ۰۳۱-۴
وبگاه http://www.najafabad.ir
شناسه ملی خودرو Flag of Iran.svg ایران م۴۳، ج۲۳[۳]
تابلوی خوش‌آمد به شهر
به شهر علم و ایثار خوش آمدید

نَجَف‌آباد(دربارهٔ این پرونده تلفظ ) یکی از شهرهای استان اصفهان در مرکز ایران است. این شهر سومین شهرستان پرجمعیت استان اصفهان و در مرکز این استان واقع شده است. نجف آباد دارای دو بخش مرکزی و مهردشت و۶شهر نجف آباد، گلدشت، جوزدان، علویجه، دهق و کهریزسنگ می‌باشد. نجف آباد در ۲۷ کیلومتری غرب اصفهان ودر در دشت وسیعی با شیب نسبتاً ملایم که از غرب به شرق کاهش می‌یابد و اطراف آن را کوهایی باارتفاع متوسط احاطه کرده‌است. قرار دارد.
ازشمال به برخوار و میمه، از شرق به اصفهان و خمینی شهر، ازجنوب به فلاورجان و از غرب به تیران و کرون محدود می‌باشد.

سید علی خامنه‌ای -رهبر ایران- نجف آباد را شهر علم و ایثار و نگاه روشن بینانه به مسائل کشور دانستند و مردم آن را به پایداری بر دین خدا و وفاداری به اسلام شهره دانستند[۴]

پیشینه تاریخی[ویرایش]

نجف آباد قدیمی ترین شهر جدید ایران[ویرایش]

این شهر در زمان شاه عباس صفوی در ۲۵ کیلومتری غرب شهر اصفهان بنا شده‌است.[۵] در دوره حکومت شاه عباس صفوی در حدود سال ۱۰۲۲ه. ق مقداری هدایا و نزورات و جواهرات و پول نقد که بار چندین شتر بود از طرف شاه عباس برای آرامگاه حضرت علی (ع) به نجف اشرف فرستاده شد.(که بالغ بر سیصد من موم زرد، کافور، مقداری فتیله عنبری و مروارید دریایی بود.) قافله شتران در این سرزمین باز ایستادند و تلاش شتربانان برای حرکت دادن شتران به جایی نرسید. خبر به شیخ بهایی(ره) رسید. شیخ در ردی فرمودند"دیشب در عالم رویا شاه نجف را زیارت کردم. فرمودند شتران را برهانید و بارشان را به صرف آباد کردن این محل مصرف کنید که اصلح همین است. " این سخن شیخ مورد تایید پادشاه قرار گرفت. شرح حال این داستان را اعجوبه توانا ابوالقاسم پاینده در کتاب قدمگاه خود به زیبایی بیان می‌دارند"بیرون شهر معجزه رخ داده بود، چند شترکه با بارهای سنگین از سکه‌های نقره شاه عباس، به راه نجف می‌رفت، پنج فرسنگی پایتخت (اصفهان) در یک دره وسیع ریگی و میان دو رشته کوه، خفتند و دیگر برنخواستند. تلاش شتربانان بی اثر بود. یک روز و دوروز گذشت. شتران هنوز خفته بودند. کاروانسالار درمانده شد و به پایتخت خبر داد. همان شب شیخ بهایی(ره) مشاور و محرم شاه امام خفته در نجف را به خواب دید که فرمود شتران را رها کنید و اموال را همان جا صرف کنید که صلاح کار همین است. وبنایی به نام من بسازید که چنین خواسته‌ام. اراده امام انجام شد. آب آنجا نبود. از راه دور آوردند. درآن ریگزار بناء وصحن و ضریح و گنبدی ساختند با دو باغ در دو سو"[۶]

به عقیده عده‌ای اسم اصلی نجف آباد "ده نان" یا "دهان" بوده‌است که مقصود از نان "نون" می‌باشد. و ابوالقاسم پاینده دیار نون را بر این شهر برگزیده‌است.

ساکنین اولیه شهر[ویرایش]

عوامل متعددی در هسته اولیه سکونت در این محل نقش داشتند:

  • سیاسی: شاه عباس صفوی در سال ۹۹۶ه. ق با مساعدت روسای ایل اوستاجلو و ایل شاملو روی کار آمد. شورش‌هایی که از قبل از روی کار آمدن شاه عباس شروع شده بود هنوز ادامه داشت. شاه عباس از همان آغاز برآن شد تا با سرکوب شورش‌های به پاخاسته قدرت خویش را تثبیت کند. وی در سال ۱۰۰۷ه. ق اصفهان را به پایتختی انتخاب کرد و سعی کرد با تحت فشار قراردادن نیروهای شورشی و متلاشی ساختن هسته‌های طغیانی آنها را نابود کند و یا تبعید نماید. وی در این راستا در سال۱۰۱۴ه. ق حدود هفتاد هزار ارمنی و آذربایجانی را به مرکز ایران تبعید نمود. همچنین بسیاری را از گرجستان بیرون راند و در حوالی اصفهان و مازندران اسکان داد. اسکان مخالفان در اطراف پایتخت امکان کنترل بیشتر را به قدرت مرکزی می‌داد. بسیاری از مخالفان شهرهای دیگر هم به این شهر تبعید شدند.
  • جغرافیایی: نزدیکی نجف آباد با اصفهان و قرار داشتن بر سر مسیر خوزستان و عراق
  • نظامی: شاه عباس این مکان را قورخانه (مرکز اسلحه) و محل سکونت کارگران اسلحه سازی قرار داد. به همین جهت احتمال دارد صنعت چاقو سازی و زودپز سازی و همچنین کارد و چنگال سازی در نجف آباد از بقایای همان دوران باشد.

نجف آباد قبل از صفویه[ویرایش]

در خصوص ساکنان اولیه شهر گفته شده‌است که قبل از بنای آن عده از زرتشتیان در کوه‌های شمالی شهر ساکن بودند. واین محل پس از آنکه دولت اسلامی برقرار شد برای مدتی پایگاه گبران گردید. نجف آباد قطعه زمینی وسیع با دورشته کوه موازی درشمال و یک رشته از کوهپایه‌های زاگرس در جنوب، دشت وسیعی را تشکیل می‌داده که عده‌ای از زرتشتیان چادرنشین از فلات مرکزی ایران (یزد) بدواً در تابستان با کوچ خود به این مکان احشامشان را در کوهپایه‌های شمالی می‌چراندند و تا پاییز در این جاسکونت داشتند. اما پس از مدتی رنج رفت‌وآمد همه ساله آن هارا وادار به اسکان در این دشت کرد. اینان در کوهپایه‌های شمالی ساکن شدند و از چشمه سارهای آن برای استفاده خود و مواشی شان بهره می‌بردند. چون تابستان‌ها دچار کم آبی شدند به فکر حفر قنات و تامین آب دائمی برای خود افتادند. بزرگ قبیله آنها آذرماهان نام داشت و اقدام به حفر قنات بَلمچه کرد و با ساختن قلعه و خانه، طائفه‌ای را در آنجا اسکان داد. وضمن دامداری به کشاورزی هم مشغول شدند. خرابه‌هایی از آنها وجود دارد که البته مربوط به زمان‌های بعد از آن‌ها می‌باشد و همچنین آثار قبرستانی که اکنون در داخل پادگان نظامی قرار دارد. اینان اولین ساکنان نجف آباد بودند.

پس از مرگ آذرماهان یکی از فرزندان او"صندل"به ریاست قبیله منصوب شد. او که با افزایش نفوس احتیاج به آب و آذوقه بیشتری را نیاز می‌دید اقدام به حفر قنات صندل می‌نماید. با حفر آن آب زیادی را در این دشت جاری ساختند عده‌ای از افراد قبیله در محل فعلی باغات شمالی مستقر ساخت. و قلعه گبری را در شمال غربی خیابان ۱۵خرداد شمالی و محل آفتابی شدن قنات صندل بنا می‌کندو این دومین محل اسکان نیاکان ما در دشت نجف آباد بوده‌است. بنابر نقل پیران، صندل در دره‌های شمالی نجف آباد مانند (دره ابوجه، دره حمامی، غارگبری) تختگاهی داشته و عده‌ای آثار و علائمی از سکونت آنها را در آنجا دیده و یا از گذشتگان شنیده‌اند. در این زمان است که داستان عبور شتران از نجف آباد به سمت نجف آباد و احداث نجف آباد توسط شاه عباس شروع می‌شود. صندل گبر که مردی با تدبیر و توانا بود. فرزندان ذکور و اناث خود را تشویق به حفر قنات و گسترش دامداری و کشاورزی می‌کند. شیر بچه فرزند ارشد صندل به اتفاق مردان قبیله به احداث قنات دیگری (شیربچه) در مرکز نجف آباد از غرب به شرق، کمر همت می‌بندند و قناتی پر آب را در دشت وسیع و هموار حفر می‌نماید که آن را در محل دهکده (فلکه شیخ بهایی فعلی) آفتابی و به محلی که آن را شاه آباد نام نهادند سرازیر می‌شد. وزمین طول مسیر را احیا نمود و قریه شاه آباد را به عنوان محلی برای اسکان عده‌ای دیگر از فرزندان خود و ایجاد باغ و بوستان تدارک می‌بیند. هم‌زمان در ان محل قلعه، حمام، عصارخانه، و... ساخته می‌شود. و هنوز هم بعضی از آن آثار باقی است. با مرگ شیر بچه فرزند او قباد در مرکز دشت نجف آباد (کوچه جعفر قباد) قلعه‌ای بنا می‌کند و درآن ساکن می‌شود. این قلعه هستهٔ مرکزی قبایل پراکنده در چهارنقطه اطراف قرار می‌گیرد و مرکز رفت‌وآمد و داد و ستد زرتشتیان ساکن بلمچه، شاه آباد و ساکنان باغات شمالی می‌شود. بنابر اقوال مختلف مردان جدیدی که از زندانیان سیاسی و منتقدان به حکومت صفوی بودند و از گوشه و کنار توسط شاه عباس صفوی بالاجبار در نجف آباد و عمدتاً در مرکز آن (قدمگاه و قلعه نو بنیان) ساکن شدند. در کنار مردم اولیه نجف آباد همنشین شدند. و به زندگی و معاشرت پرداختند. کم‌کم نتایجی بروز می‌کند..... فرزند قباد مسلمان شده و نام جعفر را برای خود انتخاب می‌کند. هم چنین اقدام به ساخت قلعه‌ای به نام قلعه جهانگیر کرد که بعداً به قلعه حاج نوروز معروف شد. این قلعه که اکنون در خیابان امام فعلی روبه روی داروخانه شفا بخش قرار دارد، قلعه وسیعی با سکنه زیاد و امکانات خوبی بود. اعم از چاه آب، برج دیده بانی، حمام و نقبی که در مواقع خطر می‌توانستند از آن استفاده کنند و فرار کنند. و بعداً تاسیسات دیگری مثل یک عصارخانه در آن ساخته شد که هم اکنون باقی است. به تبعیت از او هم کیشانش هم اکثراً مسلمان شدند و شیعه اثنی عشری اختیار کردند.

به امر شاه عباس و همت شیخ بهایی در بدو احداث نجف آباد تعدادی قنات احداث شد. در مدت زمان کوتاهی طرح باغات و ترویج کشاورزی شروع می‌شود. تعداد قنوات را ۱۷رشته ذکر کرده‌اند که پس از ورود به نجف آباد به ۱۷قسمت (لت) می‌شود. اما تعداد این قنوات هیچ‌گاه به ۱۷ رشته نرسید و با برسی‌های انجام شده فقط ۱۳رشته باقی مانده‌است.(قرق، محمدی، شور، ناظری، عباس‌آباد، حسین‌آباد، زرین، کوزادان، شاه، صادق آباد، رحیم آباد، کی، کاشیان) از این ۱۳ رشته نیز بعضی در زمان‌های بعد از دولت صفویه با همت و دستان توانای اهالی این دیار هم چون قنات رحیم آباد حفر شده‌است. در صورت جلسه تحدید حدود قنوات نجف آباد از ۱۳ رشته قنات فوق ۱۰ قنات با یک الج (رشته) و قنات ناظری، عباس‌آباد، زرین و قرق و قنات محمدی هرکدام دارای ۳ الج (رشته) می‌باشد که در مجموع ۱۹الج را تشکیل می‌دهند. که ۳الج از این‌ها (کی، کاشیان، شور) بایر هستند. همان طور که گفته شد پس از احداث نجف آباد، بنابر اقوال و اسناد و مدارک تاریخی عده‌ای از بندیان سیاسی و ناراضی و منتقدان به حکومت صفوی از تمام نقاط ایران وادار به اقامت در این خطه می‌شوند. اینکه اجباراً در این محل ساکن شده یا به میل و رغبت خود دقیقاً معلوم نیست. لیکن به نظر می‌رسد با وعده آزادی به شرط سکونت در این محل که تحت نظر حکومت مرکزی باشد به کار و حرفه خود مشغول شدند.

اعم از (اسلحه سازی، فرش بافی، عصاره گیری، گیوه کشی، کالامالی، مسگری، یراق دوزی، کرباس بافی، بیل سازی و....)

با اندک دقت در حرفه‌های پر رونق و با اهمیت آن دوران و تولید لوازم مختلف در این شهر مسلم است که آن‌ها مردمانی هنرمند، کاردان و دانا بودندوادوات و لوازمی که اینان با ورود خود به نجف آباد به ساخت آن مشغول شده بودند هنوز هم وجود دارد. هرچند با وجود تکنولوژی جدید از رونق افتاده‌اند. اما دلائل متعددی وجود دارد که آن مردمان ابتدایی نجف آباد مردمی عامه و معمولی نبودند.. اینان پس از ورود خود در مدت کوتاهی توانستند یک دشت نیمه خشک را با دستان هنرمند خود به بوستانی سرسبز تبدیل کنند و حرفه‌های مختلف را رونق بخشند. قبل از ورود این مردمان هزاران روستا در اطراف نجف آباد با قدمتی بسیار قدیمی وجود داشته‌است که هنوز که هنوز است در همان سطح باقی مانده‌اند ولی نجف آباد به لطف چنین مردمانی روز به روز بر شوکت و جلالش افزوده شدو چراغش فروزانتر گشت. ساخت ادوات جنگی در قورخانههای شاه عباس به روایت جهانگردان خارجی هم چون شمشیر، گرز، سپرو... وهمچنین وجود عصارخانههای متعدد برای استحصال روغن‌های گیاهی که در آن زمان هرکدام به منزله یک پالایشگاه تهیه سوخت بوده از دیگر هنرهاو حرفه‌های آنان بوده‌است. وجود کشاورزان ماهرکه با علم و عمل خود پویایی زیستی این مرز و بوم را رونق بخشیدند به خصوص در بخش درختان بادام که یکی از سخت ترین درختان ار نظر مراقبت می‌باشد گویای پشتکار این مردمان است. ساربانان و حمله داران سحر خیز در بین راه‌ها و کاروان سراها، از دیگر توانمدی‌های ساکنان این خطه بوده که در فن به کارگیری استر و شتر و انتقال کالاهای مایحتاج مردم حکایت از رشادت‌های آنان دارد.[۷]

نجف آباد از نظر جهانگردان[ویرایش]

  • "شاه عباس و طراح اصلی آن شیخ بهایی با ایجاد شبکه کامل آبیاری و ارتباطی و بنیان نهادن شهری بازرگانی و پررونق در ۲۵ کیلومتری غرب اصفهان برای تهیه آذوقه پایتخت، زیر بنایی اساسی بنا کرده است. راجر سیوری
  • در کتاب روح ملت‌ها در مورد بی نظمی حاکم بر اصول شهر سازی ایران می‌نویسد"فقط شهر نجف آباد را از این قانون مستثنی دیدم، اول دفعه که آن جا رفتم تصور کردم شهر قدیم را یکسره کوبیده‌اند و خیابان بندی و کوچه سازی را از نوع پایه ریزی کرده‌اند ولی متوجه شدم معماری نجف آباد از ابتدا همین گونه شکل گرفته است. مساجد و میدان‌های نجف آباد تنها محلی است که با فکر نادر به وجود آمده است و دارای نظم و قاعده‌ای است. آندره زیگفرید
  • در این شهر به کوچه‌های بن‌بستی بر نمی‌خوریم.(قدیم) هر نوع جنس و متاعی آماده و محیا است. به شکلی که به هیچ عنوان به اصفهان حاجتی نیست[۸]
  • از شهر اصفهان تا انتهای آن ۳قرسخ است و تا خود قصبه ۴ فرسخ می‌باشد. که شرق آن بلوک ماربین و مغربش بلوک کرون و جنوب آن لنجان و شمالش نیز ماربین است. طول اراضی آن از مشرق به مغرب زیاده از ۳ فرسخ می‌باشد و متصل به کروند است. سلاطین صفوی از ابتدای آن به طرف طول، خیابانی طرح انداخته‌اند به مثال چهارباغ و در دوطرف اشجار چنار کاشته‌اند و هردو جانب، باغات انداخته به‌غایت زیبا ساخته‌اند. اگر چه اکثر آن خراب گشته و ضایع گردیده‌است معذالک هنوز شکوه و صفای آن، خود حکایت بزرگی بانی را می‌رساند.[۹]
  • قصبه (روستا) ایست خجسته بنیان، آبش از کاریز و هوایش فرح انگیز، باغاتش فراوان واز ۴طرف، آنجا زیاده از یک فرسخ خیابان کشیده ودرخت چنار و اشجار میوه دار درآن خیابان نشانیده‌اند. راقم چند روز درآن جا بود و با خلقش مجالست نمود، عموماً از فسق و فجور دور و از معاصی مشهور مهجور هستند. زین العابدین شیروانی
  • باغ‌های نجف آباد به قدری وسیع هستند که ما درمدت ۳ربع ساعت در کوچه باغ‌های این شهر با اسب‌های خود می‌تاختیم تا بالاخره به خیابان و بازار رسیدیم. هنریش بروگش

انقلاب اسلامی و دفاع مقدس[ویرایش]

انقلاب اسلامی[ویرایش]

راهپیمایی درسال۱۳۵۷

بدون تردید نجف آباد یکی از شهرهایی بود که که در پیروزی انقلاب اسلامی نقشی پیشگام داشت. به همین جهت به دنبال مبارزات، تظاهرات و اعتراضات گسترده‌ای که به وسیله اقشار مختلف صورت گرفت رژیم شاه ناتوان شد و بعد از اصفهان در نجف آباد توسط سرلشکر ناجی حکومت نظامی برقرار شد[۱۰] و به سرکوبی آزادی خواهان و کشتار مردم بی گناه پرداخت. این تصمیم شتابزده و نسنجیده باعث جریحه دار شدن افکار و عصیان عمومی و گسترش دامنه تظاهرات خیابانی گردید. تمام اقشار از علما، دانشگاهیان، فرهنگیان و..... به صف انقلابیون پیوستند.
اعدام سرلشکر ناجی (قصاب اصفهان) زمانی که مردم اصفهان و نجف آباد علیه دستگاه شاه قیام شجاعانه کردند رژیم شاه به وحشت افتاد و دراصفهان و سپس نجف آباد اولین حکومت نظامی را در دوران انقلاب به فرماندهی سرلشکر رضا ناجی برقرار کرد. که یعد از یک ماه حکومت نظامی در اصفهان و نجف آباد در ۱۱ شهر دیگر هم حکومت نظامی برقرار شد. رضا ناجی در مدت فرمانداری نظامی خود از بدترین روش‌ها برای سرکوب و خاموش کردن صدای آزادی مردم اصفهان و نجف آباد استفاده کرد. در شب ۲۷ بهمن ۱۳۵۷ بعد از ۶ماه خونریزی و تیر اندازی به مردم بی دفاع و شجاع اصفهان و نجف آباد، به دادگاه عدالت سپرده شد. و اعدام گردید. هنگام اعدام وی یکی از افراد مطلع به او می‌گوید تیمسار، مگر شما نبودید که در پاسخ تلفن من درباره حوادث نجف آباد گفتید با خشونت کامل احدی را زنده نگذار و هرکس با هرلباس مخالفت کرد اورا بکش؟!!

جنگ ایران و عراق[ویرایش]

گلستان شهدای نجف آباد

بیش از ۴۰۰۰شهید، ۵۶۰ نفر مفقودالاثر،۴۵۷اسیر جنگی، بیش از ۴۲نفر جانباز بالای ۷۰٪ و ۲۰۰ نفر جانباز کمتر از۷۰٪ و ۲۵۰۰نفرمجروح درکارنامه نجف آباد دیده می‌شود.

ارگ شیخ بهایی[ویرایش]

ارگ شیخ بهایی در شهرستان نجف آباد واقع است. این ارگ از ۶ برج کبوتر خانه تشکیل شده‌است. این برج‌ها جز آثار نادر کشور می‌باشد و همانند این برج‌ها را تنها در شهر تبریز می‌توان دید و این به علت تعداد برج‌های آن می‌باشد، خوشبختانه این اثر با همت شهرداری و تنی چند از میراث دوستان شهرمان مورد عنایت قرار گرفته‌است و طرح‌های جالبی برای احیاء این برج‌ها در دست اجرا می‌باشد. اولین طرح گردشگری نجف آباد معروف به هفت برج و به نام طرح گردشگری ارگ شیخ بهایی به همت شهرداری نجف آباد باز سازی شده‌است.

کبوترخانه‌های نجف آباد[ویرایش]

نجف آباد را شهر کبوتران و کبوترخانه‌ها می‌گفتند. هر مسافری که قصد سفر به این شهر را داشت از پرواز کبوتران بیشماری که در بالای آن پرسه می‌زدند، می‌فهمید که به نجف آباد نزدیک شده‌است. اما امروز کبوتران لانه‌های خود را در این شهر تاریخی از دست داده‌اند و به لانه‌های باقی‌مانده که برخی از آنها در حال تخریبند برنمی‌گردند. کبوترخانه‌های نجفآباد بخشی از هویت فراموش شده این شهرند. هنوز چندتایی کبوترخانه در شهر دیده می‌شود. هفت عدد کبوترخانه در یکسو و دو کبوترخانه هم در میان شهر نجف آباد، بازمانده بیش از ۵۰ کبوترخانه این شهر است. آنچه امروز از آن همه کبوترخانه باقیمانده، هنوز هم یادآور بخشی از فرهنگ کبوترداری و کبوترخانه سازی در نجف آباد است. اما آنچه باعث نگرانی اهالی شهر است، تخریب بخشی از این بازمانده هاست. از میان کبوترخانه‌ها، دو کبوترخانه در میان شهر از شهرت و ویژه گیهای خاصی برخوردارند. کبوتر خانه‌ها، بناهای خشتی بزرگی هستند که توسط کشاورزان بنا می شده‌اند. این بناها دارای تیرهای چوبی متعدد در ناحیه فوقانی و شبکه لانه زنوری و متخلخلی در بخش داخلی خود هستند که مکان مناسبی برای زندگی کبوتران است. کبوترها برای تغذیه از آفات مزارع استفاده می‌کردهاند و فضولات آنها نیز بعنوان کود در مزارع کاربرد داشته‌است. ساخت چنین بناهایی در اصفهان، یزد و شهرهای پرامون آنها معمول بوده‌است. کبوترخانه‌های کوچک و بزرگ ایران بر حسب اندازه میان هزار تا ۴۰ هزار کبوتر را در خود جای می‌دهند. هر چند امروز کبوترخانه‌ها متروک شده‌اند اما هنوز تعدادی کبوتر وحشی و گنجشگ و جغد در آنها زندگی می‌کنند. شهرهای تهران، کاشان، همدان، شیراز، خوزستان، اصفهان، مشهد، قم و تبریز از عمده شهرهای پرورش کبوتر در ایران هستند. کبوتر خانه‌های موجود در اصفهان، تبریز و مراغه نشانگر گستره فرهنگ کبوترداری در ایران باستان است. فرد ریچاردز، جهانگرد و پژوهشگر انگلیسی درباره کبوترخانه‌های استان اصفهان چنین می‌گوید: «یکی از برجسته ترین و شگفت انگیزترین چیزها، در حول و حوش اصفهان برجهای گرد و بلندی است که قسمت فوقانی آنها دارای طرحهای زیبا و دلانگیزی است. اینها شبیه برجهای گرد قصرهای قرون وسطی انگلستان هستند؛ با این تفاوت که در بالای آنها اغلب دو یا سه برج یا مناره مشابه دیده می‌شود که به ترتیب هریک از دیگری کوچکتر می‌شود و اندازه مرتفعترین آنها به شصت یا هفتاد پا می‌رسد. مادام دیولافوا که به همراهی شوهرش مارسل در زمان سلطنت ناصرالدین شاه از نواحی مختلف ایران دیدن کرده‌است درباره علت ایجاد کبوترخانه می‌نویسد: "طریقه دیگری هم برای فراهم کردن کود هست. مالکین در اطراف شهر اصفهان در دهکدهها برجهای بزرگ و متعددی برای کبوتران صحرایی ساختهاند. کبوتر بهقدری در اصفهان و شهرهای اطراف آن زیاد است که شخص تازه‌وارد تصور می‌کند که تمام اهالی از گوشت کبوتر تغذیه می‌کنند، ولی اینطور نیست. این حیوان دعوت شده‌است که اجتماعی تشکیل دهد و بیشتر در برج بماند و فضولاتی در آن بریزد و فضله کبوتر چون با خاک خرابه‌ها مخلوط شود برای پرورش خربزه و هندوانه معروف اصفهان مناسب است."[۱۱]

دانشگاه آزاد اسلامی[ویرایش]

نمایی کلی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد یکی از بزرگترین و معتبرترین مراکز آموزش عالی کشورمی‌باشد. در این دانشگاه حدود ۳۲۰۰۰ دانشجو در ۱۸۴ رشته و ۱۲ دانشکده و در مقاطع کاردانی تا دکترا حرفه‌ای و تخصصی درحال تحصیل هستند. این دانشگاه به سبب تراز علمی و قبولی بالای خود دارای جایگاه منحصر به فردی از دید بازار کار و صنعت کشور می‌باشد.

اهالی نجف‌آباد[ویرایش]

رده:اهالی نجف‌آباد.

بناهای تاریخی نجف‌آباد[ویرایش]

رده:بناهای تاریخی نجف‌آباد

قنات‌های شهرستان نجف‌آباد[ویرایش]

رده:قنات‌های شهرستان نجف‌آباد

پانویس[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰». معاونت برنامه ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران)، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. 
  2. «مهندس منتظری شهردار نجف آباد شد». پایگاه خبری شهرداری نجف آباد، یکشنبه, ۱۷ شهریور ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۰۹ سپتامبر ۲۰۱۳. 
  3. بانک اطلاعاتی آکو، لیست پلاک‌های خودروهای ایران
  4. سخنرانی رهبر انقلاب در اجتماع بزرگ مردم نجف‌آباد
  5. وجه تسمیه نجف آباد
  6. فرهنگ غدیر جواد محدثی، انتشارات نشر معروف صفحه ۵۷۰
  7. قنات‌ها و شبکه آبیاری نجف آباد فضل الله خلیلی
  8. دوسفرنامه از جنوب ایران ص۱۳۹
  9. نصف الجهان فی تعریف الصفهان ص ۳۲۴
  10. خاطره علی صیاد شیرازی درباره برقراری حکومت نظامی در اصفهان
  11. دیار نون یزدانی

پیوند به بیرون[ویرایش]