سمیرم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سمیرم
سمیرم
ابشار f.jpg
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان اصفهان
شهرستان سمیرم
بخش مرکزی
نام(های) قدیمی زمیران، سمیران
سال شهرشدن ۱۳۲۹
مردم
جمعیت ۲۶٬۲۶۰ سال ۱۳۸۵
مذهب شیعه
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۲۴۶۰ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۱۰/۱
میانگین بارش سالانه 400 میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه 143
اطلاعات شهری
شهردار محمد جعفر زاده
پیش‌شماره تلفنی ۰۳۲۲
شناسه ملی خودرو ایران 23 ن

سمیرُم شهری است در بخش مرکزی شهرستان سمیرم استان اصفهان ایران. این شهر در جنوب استان اصفهان واقع است و از قطب‌های توریستی استان می‌باشد. قدمت سمیرم به ۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بر میگردد، برخی قدمت سمیرم را بسیار بیشتر از این می دانند . شهرستان سمیرم از نظر منابع ابی و طبیعی بهترین شهرستان استان اصفهان محسوب می‌شود. سمیرم رتبه اول تولید سیب مرغوب در کشور را دارا می‌باشد.

جغرافیا[ویرایش]

آب و هوا[ویرایش]

سمیرم دارای آب وهوای کوهستانی بازمستانهای سردوپربرف وتابستانهای خشک ومعتدل است. میزان بارندگی در شهر سمیرم در طول سال به طور متوسط ۴۰۰ میلیمتر است که ۲۷٪ آن در پاییز ۵۸٪ آن در زمستان و ۱۳٪ آن در بهار و ۲٪ آن در تابستان انجام می‌پذیرد. متوسط درجه حرارت سالانه ۱۰/۱ درجه سانتی گراد ومتوسط حداکثر حرارت ۱۷/۳ درجه و متوسط حداقل درجه حرارت ۳/۵ درجه می‌باشد. تعداد روزهای یخبندان به طور متوسط ۱۴۳ روز که این تعداد بین ۱۱۷ و ۱۶۹ روز در سال متفاوت می‌باشد.

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

نمایی از شمال شهر سمیرم در زمستان

شهر سمیرم در ۱۶۰ کیلومتری جنوب شهراصفهان و در کوهپایه‌های شرقی رشته کوه‌های زاگرس واقع شده است. سمیرم در دامنه پرشیب کوه بهرز و کوه سیاه قرار گرفته است در واقع شهر سمیرم توسط کوههای متعددی احاطه شده است.

حوادث طبیعی[ویرایش]

در سمیرم چندین بار زلزله اتفاق افتاده که عمدتاً در امتداد و نزدیک گسل اصلی زاگرس بوده است. در سمیرم حدود سال ۱۳۰۰، سیلی جاری شده که خسارت‌های زیادی برجا گذاشت.

تاریخ[ویرایش]

تاریخچه[ویرایش]

سابقه تاریخی سمیرم بر طبق تحقیقات دکتر واندنبرگ به ۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بر می‌گردد.

سابقه تاریخی شهرنشینی سمیرم به دورة هخامنشیان بر می‌گردد در جنوب سمیرم مزرعه‌ای به نام کوره وجود دارد که اکنون خرابه‌هایی از خانه‌ها و حتی حمام در آن به جا مانده است و این دلیل بر شهر بودن سمیرم در آن زمان می‌باشد، زیرا در دوران قبل از اسلام یکی از شاخص‌های شناخت شهر، حمام بوده است و دلیل دیگر اطلاق نام کوره بر این منطقه می‌باشد، چرا که هخامنشیان به شهر، کوره می‌گفتند. همچنین نامهای قدیمی موجود در منطقه که بیشتر آنها از لغات قدیم فارسی دری است -مانند کوه بهرز به معنای هاله روی شعله آتش که کوهی است درشمال شهر سمیرم- نشان دهندهٔ تاریخ شهر است.

وجود تعدادی آثار باستانی و از جمله کتیبه‌های میخی حک شده بر دل کوه‌ها و سنگ‌های استوانه‌ای که به میل معروفند که پژوهشگر فقید، هرتسفلد از آنها به عنوان آثار عصر ساسانی یاد کرده نشان می‌دهد که سمیرم در زمان ساسانیان نیز در حد یک شهر بزرگ وسعت و جمعیت داشته است پس از دوره ساسانیان تا چندین قرن از وضعیت و تاریخ سمیرم آثار و اسنادی در دست نیست اما آنچه از گزارش‌های تاریخی بر می‌آید در دوره دیلمیان سمیرم دارای دژی محکم و استوار بوده است.

این منطقه در دوره سلجوقیان نیز شهری نسبتاً بزرگ بوده و قلعه‌ای استوار داشته است سمیرم در دوره سلجوقیان نقش مهمی در ارکان مدیریتی این سلسله ایفا کرده است چنانچه غیر از کمال الدین علی از وزرای معروف این عصر، وزیران حکومتی دیگری نیز در این دوره از این شهر بوده‌اند.

در عصر صفوی با وجود آرامش نسبی در سمیرم، زمین‌های این منطقه مورد خرید و فروش قرار می گرفته است البته نزدیکی آن با پایتخت صفویان ،اصفهان، در این امر بی تأثیر نبوده است. والبته این که آب و هوای معتدلش مورد پسند پادشاهان آن عصر بود.

در دوران بعد، از جمله در عصر زندیه سمیرم به علت همجواری با پایتخت زندیه، شیراز، مورد توجه بوده است، در عصر قاجار منطقه در معرض تاخت و تاز قشون حکومتی بوده است. از عصر قاجار به بعد این منطقه عرصه رقابت و رویارویی دو ایل بزرگ بختیاری و قشقایی قرار گرفته است.

مهمترین واقعة تاریخ سمیرم، سال غارتی است. با سقوط حکومت رضاشاه پاره‌ای از خوانین ایلات که در تهران یا خارج از ایران به سر می‌بردند برای کسب قدرت سابق و گسترش مناطق خود، بر ضد حکومت مرکزی وارد عمل شدند، در تاریخ چهارشنبه ۸ تیرماه ۱۳۲۲ جنگ سختی بین قوای دولتی و اکثریت مردم در مقابل عشایر بویر احمدی و قشقایی آغاز شد قوای دولتی به محاصره عشایر درآمدند و به علت نرسیدن قوای کمکی قتل‌عام شدند. از جمله سرهنگ شقاقی از افسران شجاع دولتی در این جنگ جان باخته است که در سمیرم به خاک سپرده شد و مورد احترام مردم سمیرم است.


از این جنک تحت عنوان جنگ سمیرم در برخی کتب و منابع یاد شده، از جمله خاطرات میرزا مهدی خانشقاقی(میرزا مهدی خان ممتحن الدوله)، و رمان سووشون اثر به یاد ماندنی دکتر سیمین دانشور و نیز در قطعه‌ای از شاعر بلندآوازه معاصر احمد شاملو. خاطره این خشونت و چپاول هنوز در حافظة تاریخی مردان و زنان سالخورده به عنوان سال غارتی به جامانده است اموال مردم سمیرم در این جنگ توسط عشایر و ایلات به غارت رفت و مردم مورد ازار و اذیت قرار گرفتند

درسال ۱۳۲۵ سمیرم ازاستان فارس منتزع و تابع استان اصفهان گردید، در ابان ۱۳۲۹ شهر شد و درنهایت درسال ۱۳۴۲ سمیرم به عنوان مرکز شهرستان سمیرم شناخته شد

وجه تسمیه[ویرایش]

در خصوص وجه تسمیه این شهر تعابیر و تفاسیر مختلفی به کار برده شده است:

نقل قولی که حکایت از قدمت تاریخی منطقه دارد و بیشتر از آن بوی افسانه به مشام می‌رسد از این قرار است که چون سام نریمان پهلوان شاهنامه فردوسی به دندان درد سختی گرفتار می‌شود بی تابی عظیمی او را فرا می‌گیرد و چون به این منطقه می‌رسد دردش بهبود می‌یابد و لذا نام این مکانِ را «سام آرام» نهادند چرا که سام در این منطقه از درد آرام گرفت و به مرور زمان این نام به سمیرم تبدیل می‌شود.

گفته‌اند سمیرم بر گرفته شده از نام سمیرامیس ملکه بابل در دنیای باستان می‌باشد که به این ناحیه گذر کرده است.

به نظر می‌رسد منطقی تر این باشد که نام سمیرم را به زمیران، سمیران یا شمیران نسبت دهیم، شم یا سم به معنای سرد و ران یا رام به معنای مکان، که به مرور زمان به سمیرم تبدیل شده است.

آثار باستانی موجود در شهر[ویرایش]

معماری های دست کند در سمیرم
معماری های دست کند در سمیرم

معماری‌های دست کندی که در داخل شهر است (شامل خانه‌های صخره‌ای باستانی) از جمله جالب ترین نوع معماری ایران باستان است.

جاوری مدیر گروه باستان شناسی دانشگاه کاشان معتقد است: این خانه‌های صخره‌ای محل سکونت انسان بوده و بخشی از این خانه‌ها برای انباری تعبیه می شده است.

ناحیه‌ای در شهر سمیرم وجود دارد به نام قلعه، این قلعه را می‌توان به دوران اقوام کاسی‌ها و اوراتورها که به قبل از دوران مادها می‌رسد نسبت داد، در دامنه محله قلعه در شمال شهر سمیرم حدود هزار خانه صخره‌ای گمنام و ناشناخته وجود دارد که می‌توان گفت در دنیا بی نظیراست و بعضی از این دست کنده‌ها در دامنه قلعه سمیرم بر روی دیگری و چند طبقه ساخته شده‌اند. سیستم گرمایش، تعبیه طاقچه و شبکه آبرسانی جانمایی شده در خانه‌های صخره‌ای سمیرم بخوبی قابل مشاهده است که به سبب آگاهی محدود و بی توجهی مسوولان برخی سازمان‌ها مانند اوقاف امورخیریه در طرح توسعه آستان مقدس امامزاده ابراهیم (ع) بخش‌هایی از این معماری کهن در چند سال اخیر تخریب و از بین رفته‌اند.

سمیرم و سیموروم[ویرایش]

ایا سمیرم امروزی همان سیموروم ۲۳ قرن قبل از میلاد است؟؟

سخن قاطع براساس شباهت‌های اسمی در خصوص تاریخ ادوار بسیار پیشین کاری بس مشکل می‌باشد. اما ملاحظه ویژگی‌های جغرافیائی شاید بتواند ما را به نتیجه‌ای نائل گرداند.

در تاریخ ماد از سلاله سوم اور به لشکرکشی هائی علیه اور بیلوم آربل که اکنون اربیل نامیده می‌شود و سیموروم که از شهرهای کوهپایه‌های دوردست زاگرس بوده سخن گفته شده است. به عبارت "سیموروم از شهرهای کوهپایه‌ای دور دست زاگرس" توجه کنید:

  • شباهت سیموروم و سمیرم
  • کوهستانی بودن شهر سمیرم

بر اساس ظواهر کلام و استنادات تاریخی و جغرافیایی با توجه به اینکه به جز شهرستان سمیرم در طول تاریخ درمنطقه مرکزی ایران و سلسله جبال زاگرس ناحیه‌ای به این نام و نامهای مشابه در هیچ متونی ذکر نگردیده است به نظر می‌رسد که سیموروم همان سمیرم امروزی است و در این صورت قدمت منطقه شگفت ا نگیز می نما ید

لازم به ذکر است تلفظ نام سمیرم از سوی مردم این منطقه، سیمیروم است که می‌تواند استنادی بر مطالب فوق باشد البته شاید این تلفظ تنها مرتبط به لهجه مردم سمیرم باشد.

صرف نظر از هجوم سلاله اور به سمیرم، دیاکونف از لشکرکشی‌ها ی نارام سوئنا نواده سارگن از سلاله اکد (قرن بیست وسوم قبل از میلاد) یاد می‌کند و با توجه به کتیبه نارام سوئنا می‌نویسد: ” در لوح مشهور پیروزی وی برای بار اول از لولوبیان یاد می‌کند، در نوشته‌ای که نیم آن محو شده چنین منقول است: لشکر کشی علیه لولوبوم پایان منطقی یک سلسله عملیات جنگی بود که آن پادشاه به کوهپایه‌های زاگرس علیه ناوار در دره رودیاله و سیموروم بر رود زاب کوچک و مارخا شی در عیلام وغیره به عمل آورد

بر اساس نظر لسترنج رود زاب کوچک در قسمت شرقی دجله واقع است. به نظر می‌رسد نامی از منطقه سمیرم در این حدود در هیچ کتاب جغرافیایی نیامده است و با توجه به اشاره دیاکونف به سمیرم درکوهپایه‌های زاگرس به نظر می‌رسد که سمیرم کنونی همان سمیرمی می‌باشد که سلاله اکد آنجا را تسخیر نموده‌اند.

در صورتی که سمیرم کنونی همان سیموروم باشد باید گفت سمیرم دارای قدمتی بالای ۴۰۰۰ سال است و از جمله مناطقی است که زندگی در ان از هزاران سال قبل تاکنون ادامه دارد!!! که با توجه به شرایط آب وهوائی، موقعیت مناسب امنیتی یعنی حصارهای سر به فلک کشیده زاگرس و وفور آب‌های فراوان دور از ذهن نیست. لازم به ذکر است اثار باستانی موجود در شهر نیز تاریخ سمیرم را به دوران مادها نسبت می‌دهد.

مردم‌شناسی و فرهنگ[ویرایش]

نژاد[ویرایش]

قومیت مردم خود شهر سمیرم فارس می باشد ولی در سایر مناطق شهرستان (مناطق جنوبی و غربی که با استان های چهارمحال و بختیاری و کهگیلویه و بویر احمد همجوارند )هموطنان لر و ترک نیز دیده می شوند.

زبان[ویرایش]

زبان مردم شهر سمیرم فارسی اصیل است و از نظر گویش تفاوت چندانی با مردمان شیراز ندارد هرچند به دلیل مراودات بسیار این مردم با عشایر, گویش این مردمان نیز تحت تاثیر لهجه‌های مختلف قرار گرفته است.

دین و مذهب[ویرایش]

شهر سمیرم فاقد جمعیت مسیحی و یهودی است. دین مردم سمیرم دین اسلام و مذهب تشیع است به علاوه تعداد کمی زرتشتی.

مشاهیر[ویرایش]

  • حبیب‌الله فضائلی :یکی از بر جسته ترین خطاطان معاصر. او در سال ۱۳۰۱ شمسی در سمیرم متولد شد، پدرش مکتب دار و از معتمدین معروف سمیرم بود، او از معدود خوشنویسانی است که در نوشتن کلیه خطها دارای قدرت و توانائی بسیار بود. وی در سال ۱۳۴۸ شعبه انجمن خوشنویسان ایران در اصفهان را تاسیس کرد و سرپرستی آن را به عهده گرفت. از آثار این روحانی محقق کتیبه‌ای در ضریح حرم علی بن موسی‌الرضا است که بر روی صفحاتی از طلا، سوره یس به خط ثلث تحریر شده است. از جمله تالیفات او اطلس خط و تعلیم خط اهمیت ببیشتری دارد. استاد فضائلی در سال ۱۳۷۶ به دنبال چندین ماه بیماری به دیار باقی شتافت.
از اثار استاد فضائلی
  • حکیم جهانگیرخان قشقائی:از مشهورترین عرفاً عصر حاضر، حکیم قشقائی شاگردان بسیار داشت که نقش مهمی در ترویج و اشاعه اغصول و متون اسلامی داشتند که یکی از بر جسته ترین انها فقیه بزرگ شیعیان جهان آیت الله بروجردی می‌باشد. البته زادگاه ایشان خود شهر سمیرم نیست، ایشان در یکی از روستاهای شهرستان سمیرم به دنیا امدند.
  • کمال الدین علی ابن احمد سمیرمی:یکی از برجسته ترین و معروفترین سیاست مداران دوره سلجوقیان بود که عقل و کیاست و درایت و کاردانی او مورد تایید بسیاری از مورخان و عالمان و آشنایان می‌باشد
  • کمال الدین ابوطالب علی سمیرمی:وزیر شاه سلطان محمد پسر ملکشاه سلجوقی
از اثار محمد باقر سمیرمی
  • محمد باقر سمیرمی:از چهره‌های درخشان هنر ایران است. او مشهورترین هنرمند هنرهای زیبا در زمان خودش می‌باشد، سبک محمد باقر در قلمدان با آثار هیچ نقاش دیگری شباهت ندارد. او در دستگاه ظل سلطان به لقب نقاش باشی مفتخر شد
  • حاج میرزا ابوالقاسم طبیب :یکی از حاذق ترین پزشکان عصر ناصری در اصفهان
  • شهاب:شهاب از شاعران غزل سرای دوره قاجار است که چون بر اشعار موزون تسلط داشت به لقب تاج الشعرا نائل شد

ساختار شهری[ویرایش]

نظم و امنیت[ویرایش]

شهر سمیرم از ضریب امنیتی نسبی بالایی برخوردار است. طبق گزارشی در خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) براساس گفتهٔ مسئولان امنیتی، شهرستان سمیرم در 6 ماه اول سال ۹۲ امن ترین شهرستان استان اصفهان بوده است که می‌توان گفت شهر سمیرم به عنوان مرکز شهرستان بیشترین سهم را در این زمینه داشته است.

گردشگری[ویرایش]

مهمترین جاذبه‌های گردشگری که در شهر سمیرم یا در نزدیکی آن قرار دارند:( به جاذبه‌های گردشگری سایر مناطق این شهرستان اشاره نشده است. )


جاذبه‌های طبیعی[ویرایش]

  • آبشار سمیرم: این آبشار در ۶ کیلومتری شرق شهر سمیرم خودنمائی می‌کند. ارتفاع آبشار در ابتدا بیش از ۷۰ متر بوده که به مرور زمان بر اثر فرسایش آب از ارتفاع آن کاسته شده و در حال حاضر ارتفاع آن ۳۵ متر می‌باشد. در فصول بهار و تابستان بیش از ۱۰۰هزار نفر از مناطق مختلف ایران از این ابشار بازدید می‌کنند.
پارک دریاچه در زمستان
  • آبشار بی بی سیدان: در فاصله ۴۸ کیلومتری جنوب سمیرم و در مجاورت روستایی به همین نام واقع است، با چشم اندازی زیبا ومناطق بکر و دیدنی.
ابشار و محوطه تاریخی تقرچه
  • آبشار تقرچه: در قسمت مرکزی شهر قرار دارد. تقرچه به علت بافت طبیعی و صخره‌ای و وجود آبشارهای فصلی و پوشش گیاهی مناسب و وجود کنده‌ها (دخمه‌های تاریخی و باستانی) و همچنین آثار بجا مانده از آسیابهای آبی قدیمی و چشم انداز بسیار زیبای سمت جنوب و دیده شدن قله‌های پوشیده از برف دنا هر گردشگری را به وجد می‌آورد.
  • رودخانه شمس‌آباد وچشمه ناز ونک: در ۳۰ کیلومتری غرب سمیرم و در شهر ونک قرار گرفته‌اند. این مکان از نظر زیبایی محیط طبیعی و گوارا بودن آب و نیز دارا بودن املاح معدنی از موقعیت ویژه و منحصر به فرد در سطح استان برخوردار می‌باشد.
  • تخت سلیمان (آبشار آب ملخ): در ۴۵ کیلومتری جنوب غربی سمیرم در روستای آب ملخ واقع شده است، روستایی که به خاطر محصور بودن در بین کوههای سر به فلک کشیده در وضعیت خاص تابش آفتاب در آن به روستای نیم روز معروف است (تنها ۳ ساعت خورشید در این روستا دیده می‌شود!!). آبشار آب ملخ، یکی از عجیب ترین آبشارهای ایران است که ترکیبات خاص موجود در آب آن، تمام ملخ‌های مهاجم را درجا نابود می‌کند. این روستا و چشمه آن نیز به همین علت آب ملخ نام گرفته‌اند. این آبشار به آبشار تخت سلیمان نیز معروف است. وجه تسمیه این منطقه به دلیل قطعه سنگ بزرگ و طبیعی است که به مانند یک پل روی رودخانه آب ملخ قرار گرفته است و دو دره را به یکدیگر متصل می‌کند. برخی از اهالی این منطقه اعتقاد دارند که این پل به مانند یک تخت، محل استراحتگاه حضرت سلیمان بوده است. از دهانه غار طبیعی که در تخت سلیمان وجود دارد، چشمه‌ای با آب زلال و گوارا می‌جوشد و از اطراف این تخت به رود پایین دست آن می‌پیوندد. پشت آبشار پرتگاه خطرناک و زیبایی وجود دارد که آب ملخ را به یکی از خطرناک‌ترین آبشارهای ایران تبدیل کرده است.
غار دنگزلو
  • غار دنگزلو: این غار در ضلع شمال شرقی کوه دنا ودر حوالی روستای دنگزلو می‌باشد. این غار دارای جاذبه‌های فراوان از لحاظ قندیل‌های یخی است که هنوز بطور کامل جاذبه‌های آن شناسایی نشده است که چنانچه همه زوایای آن شناخته شود در حد غار علی صدر همدان می‌توان از آن بهره‌برداری کرد.
  • سدحنا: در ۳۰ کیلومتری شرق سمیرم واقع شده است. از سال ۱۳۷۵ بهره‌برداری از آن آغاز شده است. آب پشت سد دریاچه‌ای زیبا به وجود آورده که پذیرای غاز‌های وحشی، اردک و سایر پرندگان سازگار با شرایط اقلیمی منطقه گردیده و بر زیبائی آن افزوده است.
  • چشمه خوانسار: در مدخل ورودی شهر مسیر اصفهان-سمیرم قرار دارد نام اصلی آن چشمه خوانسالار یا خوانسار است که درگویش محلی خونسار تلفظ می‌گردد، این چشمه به دلیل بزرگی آن و اهمیتی که در تامین آب شهر در گذشته و حال دارد به این نام معروف گردیده زیرا مشابه سفره بزرگ و گسترده‌ای است که اغلب جمعیت شهر بر سر این سفره نشسته و از آن استفاده می‌کنند.
  • رودآباد: در فاصله ۵۰ کیلومتری جنوب سمیرم، یکی از دیدنی ترین نقاط شهرستان.
  • چالقفا: منطقه‌ای در ۲۰ کیلومتری جنوب غربی سمیرم با درختان جنگلی تنک و پوشش گیاهی قابل توجه، چشمه‌های متعددی در این مکان جاری است.
  • غار پلنگ سمیرم: در ۱۲ کیلومتری شهر کمه واقع شده است. برای ورود، دهانه غار را باید به طور خزیده طی نمود و پس از آن وارد محوطه بزرگی می‌شوید، طول غار حدود ۹۵ متر است، صخره‌های داخلی غار به شکلی، انسان را به درون آن هدایت می‌کنند که گویی شخصیت مهمی در انتهای آن به انتظار ایستاده است. هرچند از نظر علمی هیچ توجیهی برای این افسانه مردم محلی مبنی بر سنگ شدن پلنگ آدمخوار وجود ندارد اما تخته سنگ بزرگی در انتهای غار موجود است که به شکل پلنگی عظیم‌الجثه در حالت خوابیده است.
  • غار چهل ستون: در تنگه خشک (نام منطقه‌ای در سمیرم)، در ارتفاع حدود ۳۰۰ متری قرار دارد، یکی از عجایب خلقت و نشانه‌های عظمت الهی است، در آن ۲۰ ستون به صورت استالاگمیت، و ۲۰ ستون به صورت استالاکتیت قرار گرفته است.
  • غار شاه آباد: در ۱۵ کیلومتری جاده سمیرم-شهرضا واقع شده است.

جاذبه‌های تاریخی[ویرایش]

  • تقرچه: آثار و بقایای غارهای قدیم بوضوح در آن دیده می‌شود. در هر کدام ازاین کند و کاریها یا به اصطلاح نیمه غارها آثاری از فبیل اجاق،تنور و تزئینات دیگر وجود داشته که مسکونی بودن آن محل را در زمان قدیم ثابت می‌کند.
  • مسجد جامع شهر سمیرم (محلهٔ قلعه): ساخت این بنا در زمان قاجار و در دوران ناصرالدین شاه قاجار بوده است. زیر بنای این مسجد حدود ۲۰۰ متر مربع است که در دو طبقه ساخته شده که طبقه زیرین ان به صورت شبستان است که سابقه‌ای کهن دارد و طبقه بالای ان مخصوص برگزاری مراسم مذهبی و اقامه نماز می‌باشد.
میل سنگی در سمیرم
  • میل‌های سنگی: میل‌های سنگی که آثار و بقایای آتشکده‌های دوره ساسانی است به صورت استوانه‌های سنگی عمودی قرار گرفته‌اند. دوتای این میل‌ها در داخل شهر و به فاصله ۱۴ متر از یک دیگر واقع اند. این میل‌ها ۲/۸۲ متر ارتفاع و حدود ۴۰ سانتیمتر قطر دارند. یکی از میل های سنگی خارج از شهر به دانشگاه پیام نور سمیرم منتقل شده است. متن روی میل که به زبان پهلوی ساسانی است چنین ترجمه شده است: این دخمه را فرزندان برای (( آمرزش )) بهشت بهر ((مهرو)) پسر آزاد مرد دستور ساختن دادند.
میل سنگی که در دانشگاه پیام نور سمیرم نگه داری می شود
  • آسیابهای آبی (خانعلی): آثار و بقایای این آسیاب در محله قلعه و در پارک تقرچه قرارگرفته است.
  • قبرستان و سنگ قبرهایی از اوایل عهد اسلام
  • کتیبه‌های ناخوانا در غار اشکفت دراز در اطراف شهر

پروفسور واندنبرگ ایران شناس بلژیکی، به وجود نیایشگاه معتبری از دوره ساسانیان در تنگه جلو (منطقه‌ای در سمیرم) و همچنین پنج جایگاه اتش در سمیرم اشاره می‌کند.

جاذبه‌های مذهبی[ویرایش]

امامزاده سلطان ابراهیم سمیرم در ماه محرم
  • امام زاده ابراهیم: این امام زاده در جوار کوه شیدان در شمال شهر سمیرم از اماکن زیارتی این شهرستان می‌باشد. بنا به شجره نامهای که اداره اوقاف ارائه داده سلطان ابراهیم به امام چهارم امام زین العابدین منسوب می‌باشد که حدود ۸۰۰ سال پیش (همزمان با خلافت عباسیان) برای تبلیغ احکام دینی به این منطقه امده است. مخالفان آن بزرگوار او را در دامنه کوه شیدان به شهادت رسانده‌اند.
  • امام زاده زید بن علی: امامزاده زیدبن علی (ع) سمیرم یکی از اماکن زیبا و از قطب‌های گردشگری شهرستان سمیرم است و در ۲۵ کیلومتری غرب سمیرم واقع شده است که به دلیل وجود ظرفیت‌های گردشگری بی نظیر سال‌ها است تبدیل به محل امنی برای خانواده‌های مذهبی و ارزش مدار شده است. وجود آثاری در اطراف امامزاده از جمله آسیاب‌های آبی، خرابه‌های ده نخودان و سنگ‌های عصاری و سنگ قبرهای قدیمی نشان از سکونت است و قدمت منطقه را می‌رساند و وجود درختان بید، نارون و کبوده و گردو در اطراف امامزاده مکانی سیاحتی و زیارتی را برای زائران دور و نزدیک فراهم ساخته است.
امام زاده زید بن علی


صنایع دستی[ویرایش]

در چند سال اخیر تعداد کارگاه های صنایع دستی سنتی شهر کاهش یافته است با این حال از مهمترین صنایع دستی سمیرم می توان به قالی,گلیم وجاجیم اشاره کرد.

غذاهای سنتی[ویرایش]

از غذاهای سنتی سمیرم که رو به فراموشی نیز هستند می توان به قورمه، آش شله، آش بلگ و نان یوخه اشاره کرد.

ره آورد[ویرایش]

مهمترین سوغات سمیرم همان سیب معروف این شهر است. از دیگر ره آورد های سمیرم می توان به قارا, کشک و صنایع دستی به ویژه قالی و گلیم اشاره نمود.

آموزش[ویرایش]

آموزش عالی[ویرایش]

آموزش دینی[ویرایش]

مهمترین مرکز آموزش دینی در سمیرم حوزه علمیه امام صادق (ع) است که در سال 64 تاسیس شده است.

ترابری[ویرایش]

راه های ارتباطی[ویرایش]

با توجه به موقعیت شهرستان سمیرم و قرار گرفتن آن بین سه استان فارس, چهارمحال و بختیاری و کهگیلویه و بویراحمد و همچنین عبور ترافیک استان‌های بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد و قسمتی از ترافیک استان‌های فارس و چهارمحال و بختیاری از این شهرستان به طرف شمال و مرکز، اهمیت راه های ارتباطی این شهرستان زیاد می باشد ولی با این حال راه های ارتباطی این شهرستان با توجه به اهمیت آن، آنچنان توسعه نیافته است. شهرستان سمیرم دارای 860 کیلومتر بزرگراه اصلی، فرعی و روستایی و یک هزار و 992 کیلومتر راه همسنگ (رتبه دوم در استان) می باشد.

شهر سمیرم دارای چند خروجی اصلی و فرعی است. جاده های اصلی سمیرم عبارت اند از:

یک کمربندی بزرگراه سمیرم-شهرضا را به جاده سمیرم-یاسوج وصل می کند و یکی هم جاده سمیرم-یاسوج را به جاده سمیرم-آباده

مسافت بین سمیرم و برخی شهرهای مهم:

اصفهان 160 km

شیراز 325 km

اهواز 440 km

تهران 620 km

تبریز 1200 km

مشهد 1500 km

ورزش[ویرایش]

ورزشکاران[ویرایش]

سمیرم دارای حدود 3 هزار ورزشکار سازمان یافته و بیش از 30 هیئت ورزشی است.

تیم های ورزشی و ورزشکاران سمیرمی در سطح استان ،کشور و جهان توانسته اند به موفقیت های زیادی دست یابند، از جمله خانم الهه منصوریان, ووشوکار سمیرمی که موفق به کسب طلای جام جهانی سانشو 2010 چین , نقره قهرمانی جهان 2009 تورنتو و برنز بازی های آسیایی 2010 گوانگژو شد.

امکانات ورزشی[ویرایش]

سرانه ورزشی در سمیرم 0.45 می باشد که می توان گفت در وضعیت نسبتاً مطلوبی قرار دارد.

مهمترین امکانات ورزشی شهر سمیرم:

به نظر می رسد ورزش سمیرم نیاز به توجه بیشتری دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]