آران و بیدگل
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آران و بیدگل شهری است در استان اصفهان که مرکز شهرستان آران و بیدگل میباشد.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، این شهر، ۵۵٬۶۵۱ نفر جمعیت دارد.[۱] این شهرستان در شمالیترین قسمت استان اصفهان قرار دارد با دو بخش مرکزی و کویرات. با سه دهستان و۴ شهر (آران وبیدگل- نوش آباد- ابوزیدآباد- سفیدشهر)و پانزده روستا در شمالیترین نقطه اصفهان واقع شدهاست. این شهرستان با وسعت ۶۰۵۱ کیلومتر مربع از شمال به دریاچه نمک و استانهای سمنان و قم، از غرب به شهرستان کاشان، از جنوب به نطنز و از شرق به اردستان محدود و از طریق دو جاده اصلی به کاشان و شبکه راههای اصلی کشور مرتبط میشود. آب و هوای این منطقه گرم و خشک با تابستانهای گرم و سوزان و زمستانهای سرد و خشک بوده و حداکثر دمای هوا در تابستان به ۴۸ درجه سانتیگراد و حداقل برودت هوا در زمستان به ۷ -درجه سانتیگراد میرسد.به لحاظ کویری بودن منطقه، ۱۹۰۰ کیلومتر مربع (۳۱ ٪ درصد مساحت شهرستان) در تپههای شنی قراگرفته که در اصطلاح محلی به آن بند ریگ میگویند. در اعماق و سطح زمینهای نواحی شمال شهرستان معادن غنی و فراوانی وجود دارد که مهمترین آنها حوزههای وسیع نفت و دریاچه نمک با وسعت ۲۰۰۰ کیلومتر مربع میباشد.
پس از ویرانی شهر باستانی سیلک (که تمدن ۷ هزار ساله دار د) د راثر حوادث و تحولات گوناگون، آبادیهای کوچک و بزرگی به صورت قلعه و حصار پدید آمد و منطقه وسیعی به نام چهل حصاران شهرت یافت، سپس هر یک از قلعهها به مناسبتی نام گذاری شد. اصل واژه «آران» از» آرین» (نام دیگر قوم آریا) و به معنای جایگاه مقدس، مکان گرمسیر و... است. و «بیدگل» تغییر یافته، (ویگل- شهرباستانی در کنار شهر قدیمی هراسکان) و (بی گل) میباشد.
