حبیب‌آباد (اصفهان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حبیب آباد
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان اصفهان
شهرستان برخوار
بخش شرقی
نام(های) قدیمی هباد
سال شهرشدن ۱۳۴۵ خورشیدی
مردم
جمعیت ۱۱۰۰۰ دی ۱۳۹۰
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۱۵
میانگین بارش سالانه ۲۱۰
روزهای یخبندان سالانه ۶۶
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی ۰۳۱۲
تابلوی خوش‌آمد به شهر
به شهرحبیب آباد زادگاه ادیب ومعلم حبیب آبادی خوش آمدید

حَبیب‌آباد یکی از شهرهای استان اصفهان در مرکز ایران است. این شهرمرکز بخش برخوار شرقی است.

تاریخچه حبیب آباد[ویرایش]

ازگذشته معمول ومرسوم بوده است که هر کس جایی را آباد ویا احداث می نموده کلمهٔ آباد را به آخر اسم خود اضافه کرده و آن محل را به نام خود ثبت می کرده است. اما استاد محمد مهریار اعتقادی دیگر دارد. او در کتاب فرهنگ جامع خود با دلایلی اثبات می‌کند که نام این شهر در اصل هباد باهای دو چشم که واژهٔ کهن فارسی است بوده که بعدها به اشتباه به حباد و حبیب آباد تغییر یافته است. وسپس اضافه می‌کند که هباد با هبه هم ریشه است. هبه صورت تغییر یافتهٔ واژهٔ <هو اپه> huapa اوستایی است. به معنی جایی که آب وهوایی خوش وخوب دارد (هو=خوب واپ= آب)[۱]

موقعیت و مشخصات[ویرایش]

شهر حبیب آباد دارای طول جغرافیایی ۵۱درجه و۴۶دقیقه و۵۰ثانیهٔ شرقی و۳۲درجه و۴۹دقیقه و ۱۲ثانیه شمالی قرار دارد. محدوده شهری حبیب آباد ازجنوب به شهر اصفهان ازشمال به شهر کمشچه از شرق به مناطق کوهستانی واز غرب به شهر دولت‌آباد محدود می‌شود. این شهر در ۱۰ کیلومتری شمال شرقی شهر اصفهان واقع شده‌است.[۲] در تاریخ ۳۱/۱/۹۲ زلزله‌ای ۴٫۱ ریشتری این شهر را لرزاند که باعث رعب و وحشت بسیاری از مردم شد.

درایام قدیم به دلیل وجود معادن نمک (در زبان محلی:گود نمک) فراوان و سرشار از نمک مرغوب شغل بسیاری از اهالی این شهر استخراج وفروش نمک به سایر شهرها بوده است که با احداث فرودگاه این معادن در محدوده فرودگاه قرار گرفتندواز برداشت نمک توسط اهالی جلوگیری به عمل آمد که این امر خود باعث تغییر شغل بسیاری از اهالی به کارگری فرودگاه شد. هم اکنون هم شغل وکار اصلی مردم حبیب آباد کشاورزی - دامداری - و کارمند سازمانهایی مانند آموزش پرورش -هسا- دانشگاه اصفهان وارتش می‌باشند.

کشاورزان حبیب آباد

از سوغات این شهر می‌توان به نان خشکه و نرمه محلی آن که در تنورهای گلی پخته می‌شود و در کل استان اصفهان زبانزد عام و خاص است نام برد.

جمعیت[ویرایش]

حبیب آباد به لحاظ جمعیتی در برخوار بعد از دولت‌آباد دستگرد و خورزوق قرار دارد جمعیت این شهر طبق سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۰ در حدود ۱۱۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.

مشاهیر[ویرایش]

از بزرگان این شهر می‌توان آیت‌الله میرزا محمد علی معلم حبیب آبادی یکی از مورخان مشهور اصفهان و صاحب کتاب مکارم الاثار- آیت‌الله شیخ عباسعلی ادیب حبیب آبادی نجوم شناس و ادیب فرزانه‌ای که در زمان حیاتش هیچگاه شکی در طلوع ماه رمضان و شوال وجود نداشت - آیت‌الله شیخ محمد علی عالم حبیب آبادی- محمد علی محسنی - فاضل حبیب آبادی- حاج علی محقق (معروف به حاجی دکتر)-علی ناصری حبیب آبادی موسس ومدیراولین مدرسه دولتی درحبیب آباد و شاعران معاصر محمد علی مکرم حبیب آبادی شاعر فرزانه‌ای که با فکاهیاتش با تمام خرافاتی که در بین مردم اصفهان بود مقابله کردوعباس مهوری حبیب آبادی متخلص به محور -پرویز بیگی حبیب آبادی- دکتر عباس ادیب که ایشان یکی از موسسین اصلی دانشگاه اصفهان می‌باشند -تعزیه خوان‌های معروف پدر تعزیه ایران مرحوم استادملا حسین دهقانی حبیب آبادی (ملاحسین شمر)-استاد تعزیه ایران مرحوم نبی اله فقیه-استاد حاج مصطفی فقیه-وحاج مهدی منصوری (از مداحان مشهور کشور) را نام برد. همچنین از روحانیون بنام این شهرحجت‌الاسلام والمسلمین حاج سیدعلی مومنی موسس حوزه علمیه شهر حبیب آباد را نام برد..[۳]

میرزا محمدعلی کرمانی معلم حبیب آبادی[ویرایش]

آیت الله میرزا محمدعلی کرمانی معلم حبیب آبادی؛ نویسنده، محقق، دانشمند ناشناخته، ادیب گمنام، شاعر، فهرست نگار، رجال شناس، مدرس، مولف، پژوهشگر و سرگذشت نگار ایرانی درسال ۱۳۰۰شمسی در روستای حبیب آباد اصفهان چشم به جهان گشود و درسال ۹/۱/۱۳۷۷شمسی دیده از جهان فروبست.

پدرش کشاورز بود. او از هفت سالگی به مکتب رفت. او درمدرسه کاسه گردان معلم بود. او به اصفهان رفت و به تدریس در مدرسه کاسه گران پرداخت. پس از این به سفارش مکرم شاعر طنزپرداز اصفهانی در قرائت خانه شهرداری واقع در ضلع جنوبی میدان نقش جهان به کتابداری سرگرم شد. او از آخوند محمدحسین فشارکی، شیخ محمدباقر بیرجندی، آقا بزرگ تهرانی، میرزا محمدرضا کرباسی و سیدمحمدتقی یزدآبادی اصفهانی اجازه روایت داشت. او مدتی به مستعصم و آذر تخلص می‌کرد و آن گاه تخلص معلم را برای خود برگزید.محمد مهدی کرمانی نتیجهٔ میرزامحمد علی کرمانی حبیب آبادی

از آثار او است[ویرایش]

مکارم الاثار در اعیان علمی دوره قاجار که تاکنون هشت جلد از آن به همت حضرت آیت‌الله جناب آقای حاج سیدمحمدعلی روضاتی اصفهانی خوانساری به چاپ رسیده‌است.

اجزائی در احادیث و مطالب متفرقه.

احوال چهار نفر از علماء مسجد شاهی اصفهان.

احوال سید محمدحسن موسوی اصفهانی.

احوال شیخ محمدرضا نجفی اصفهانی.

احوال شیخ الاسلام‌های اصفهان.

اربعین در ذکر چهل حدیث.

اشعار متفرقه از شعراء عدیده در مجموعه.

کتاب امالی در مطالب رجالی در احوال بعضی از علماء متفرقه و مطالب دیگر مربوط بدانها.

کتاب جعبه در مطالب متفرقه به سبک کشکول.

جمع عدد گندمهای شطرنج.

حواشی بر کتاب‌های گوناگون ازجمله قصص العلماء، طریق البکاء و تذکرة القبور عبدالکریم گزی.

رساله‌ای در احوال اولاد حاج سید محمدباقر حجت‌الاسلام بیدآبادی.

رشحات سمائی در احوال شیخ بهائی..

عراضةالاخوان در سفرنامه خراسان.

فهرست اسماء رواه اشعریین قم در سده سیم و چهارم.

فهرست باب دهم المآثر والآثار.

فهرست کتب مولفه خود آن مرحوم با ذکر نام استادان و مشایخ اجازه.

فهرست کتب ملکی آن مرحوم و اجمالی از احوال مولفان آنها.

فهرست کتاب مجالس المومنین.

کتاب قبور عتبات عالیات و قبور واقعه در بین راه آن از اصفهان به طریق نطنز و کاشان و قم و کرمانشاه تا کاظمین و سامره و کربلاء معلی و نجف اشرف.

کشف الخبیه از مقبره زینبیه.

الکلمات الطیبات در فهرست روضات الجنات.

الکلمات العالیه در حاشیه بر روضات الجنات.

لآلی البحور در توقیعات ایام شهور.

دیوان اشعار در سه سه جلد، عربی و فارسی.

الطعام المری در تطبیق تاریخ شمسی و قمری از هجرت تا ۱۴۰۰ سال قمری.

مختصرالتواریخ.

مختصرالمکارم.

مقالات مبسوط.

مرسله‌های علمی و جوابهای آن با چندین نفر از علماء و فضلاء.

مقالات متفرقه در احوال علماء.

مقالات معنوی..

مکمل الافهام در ذکر فضلاء اعلام.

نمونه مختصر المکارم.[۴]

شیخ عباس علی ادیب حبیب‌آبادی[ویرایش]

آیت الله حاج شیخ عباس علی ادیب حبیب‌آبادی؛ عالم و ادیب فرزانه، دانشمند و منجم عالی قدر حضرت آیت‌الله حاج شیخ عباس علی ادیب حبیب‌آبادی فرزند محمد جعفر، در سوم جمادی‌الاول سال ۱۲۷۴ در شهر حبیب‌آباد برخوار دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی، مقدمات و ادبیات عرب را در زادگاه خود نزد معلمان و اساتید مختلف، خصوصاً استاد ادبیات و تاریخ اسلام عالم عامل محقق و فاضل کامل و مورخ جامع علامه میرزا محمد علی معلم حبیب‌آبادی گذراند. ایشان در سن ۲۲ سالگی جهت تکمیل تحصیلات به حوزه علمیه اصفهان که در آن زمان از مهمترین و بزرگترین حوزه‌های علمیه بود وارد شدند و از محضر اساتید بزرگواری چون حضرات آیات عظام آقایان شیخ علی یزدی، سید احمد اصفهانی، آیت‌الله میرزا یحیی بیدآبادی، آیت‌الله سید محمد نجف آبادی، حاج سید محمد صادقی یزد آبادی، شیخ محمدرضا نجفی، ملا حسین فشارکی، ملا عبدالکریم گزی و شیخ محمد کریم خراسانی طلب فیض نمودند. در حدود سن ۴۰ سالگی درجه اجتهاد ایشان توسط حضرت آیت‌الله شیخ محمدرضا نجفی اصفهانی و آیت‌الله سید محمد نجف آبادی تأیید شد و پس از تشرف به نجف اشرف توسط حضرت آیت‌الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی تنفیذ گردید.

ایشان تدریس در حوزه علمیه اصفهان را از سال ۱۳۴۵ در مدرسه کاسب گران اصفهان شروع نمودند و به تدریج گسترش یافت به نحوی که پس از مدتی جلسات درس خارج ایشان یکی از گسترده ترین جلسات بود.

آیت الله ادیب در مدارس کاسب گران، ذوالفقار، نیم آورد، صدر، چهارباغ، ناصریه و مدرسه جده بزرگ حدود هفتاد سال از سطح تا درس خارج منطق حکمت و … را تدریس نمودند. حضرت آیت‌الله ادیب علاوه بر تسلط کامل بر فقه و اصول در مسائل حکمت و فلسفه، فیلسوف و حکیمی صاحب نظر و در ریاضیات خصوصاً مثلثات و لگاریتم و هیأت مسلط بود. همچنین تسلط ایشان بر نجوم و مباحث با علاقه‌مندان در این زمینه زبان زد خاص و عام بود. ایشان طبع شعر قابل توجهی داشتند و اشعار بسیاری به زبان فارسی و عربی همراه با ۱۲ جتد کتاب از یادگارهای بر جای مانده‌است. این عالم زاهد سر انجام در روز پنج شنبه دوم ذی الحجه ۱۴۱۲ هجری قمری برابر با چهاردهم خرداد ۱۳۷۱ هجری شمسی به ملکوت اعلی پیوستند و جامعه روحانیت و طالبان علم و اندیشه را از فقدانشان متأثر نموددند و در جوار آرامگاه عبد صالح خدا صاحب بن عباد به خاک سپرده شدند. خدایش رحمت کند و با آل عترت و عصمت محشورش گرداند.

دکتر عباس ادیب حبیب آبادی

دکتر عباس ادیب در سال ۱۳۰۴ در قریه حبیب آباد در بیست کیلومتری اصفهان به دنیا آمد. پس از طی تحصیلات متوسطه در اصفهان، در سال ۱۳۳۰ از دانشکده پزشکی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و در همان سال به عنوان دستیار فیزیولوژی و فارماکولوژی در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران به فعالیت آموزشی پرداخت و در سال ۱۳۴۳ به مرتبهٔ استادی این رشته رسید. ایشان آثار متعددی را در زمینه رشته تخصصی خود تالیف و ترجمه کرده‌اند. بطوری که ترجمه کتاب "تشخیص و درمان طبی بیماریها "عباس ادیب، در دوره دوم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان کتاب سال برگزیده شد. گروه: علوم پزشکی رشته: فیزیولوژی تحصیلات رسمی و حرفه‌ای: عباس ادیب پس از طی تحصیلات متوسطه در اصفهان، در سال ۱۳۳۰ از دانشکده پزشکی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. مشاغل و سمتهای مورد تصدی: عباس ادیب در سال ۱۳۳۰ از دانشکده پزشکی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و در همان سال به عنوان دستیار فیزیولوژی و فارماکولوژی در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران به فعالیت آموزشی پرداخت و در سال ۱۳۴۳ به مرتبهٔ استادی این رشته رسید. ایشان علاوه بر تدریس، سالیان متمادی نیز عهده دار مسؤولیت معاون اداری و مالی دانشکده پزشکی و نیز معاونت دانشگاه بوده است. جوائز و نشانها: ترجمه کتاب "تشخیص و درمان طبی بیماریها "عباس ادیب، در دوره دوم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان کتاب سال برگزیده شد.

آثار :

   ۱  کتاب بیماریهای کودکان
     ویژگی اثر: ترجمه-۱۳۶۱

۲ کتاب پزشکی سیسیل

     ویژگی اثر: ترجمه-۱۳۶۳

۳ کتاب تشخیص و درمان بیماریها

     ویژگی اثر: ترجمه-۱۳۶۰

۴ کتاب تشخیص و درمان طبی بیماریها

     ویژگی اثر: ترجمه-۱۳۶۲-برگزیده کتاب سال جمهوری اسلامی ایران-آشنایی با کتاب «تشخیص و درمان طبی بیماریها» این کتاب ترجم? کتاب current medical diagnosis and treatment است که توسط مؤسس? Long medical Publication در آغاز هرسال مسیحی با تجدید نظر کامل (حذف مطالب کهنه و افزودن موضوعات جدید) منتشر می‌گردد. مؤلفان اصلی کتاب دو تن از استادان پزشکی دانشگاه استانفورد به نامهای Milton J. Chatton Marcus A. Krupp هستند و حدود چهل نفر از متخصصان رشته‌های مختلف پزشکی نیز در نوشتن مطالب آن شرکت دارند. علاوه بر متن انگلیسی کتاب که همه ساله در کالیفرنیا و بیروت چاپ می‌شود، این کتاب تاکنون به زبانهای آلمانی، هلندی، ایتالیایی، اسپانیایی، پرتقالی، یونانی، ژاپنی و یوگسلاوی نیز ترجمه و چاپ شده است. ترجمه فارسی این کتاب از چاپهای ۱۹۸۱ و ۱۹۸۳ صورت گرفته است. مطالب کتاب شامل کلی? مباحث تشخیص و آزمایشگاهی و درمانی طبّ داخلی به صورتی فشرده و جدید است که در سی و سه فصل و یک ضمیمه تدوین شده است. قسمتی از مطالب کتاب و ضمیم? آن عبارت است از: مطالب کتاب: علایم بیماریها، بیماریهای پوست، بیماریهای چشم، بیماریهای گوش و حلق و بینی، بیماریهای قلب، سرطان،... بیماریهای دستگاه گوارش، بیماریهای زنان، بیماریهای استخوان و مفصل، بیماریهای اعصاب، بیماری قند، بیماریهای عفونی، سوختگی مطالب ضمیم? کتاب: تجویز دارو در افراد مسن، توصیه‌های مصونیتی و واکسیناسیونها، ارزشیابی تست‌های آزمایشگاهی، نمودارهای سطح بدن و وزن و قد در سنین مختلف، آمار مرگ و میر،...

۵ کتاب داروهای مؤثر بر اعصاب نباتی

     ویژگی اثر: تالیف-۱۳۴۳

۶ کتاب فارما کولوژی پزشکی

     ویژگی اثر: تالیف-۱۳۵۴

۷ کتاب فارماکولوژی پایه و بالینی

     ویژگی اثر: ترجمه-۱۳۶۳

۸ کتاب مامایی و بیماریهای زنان

     ویژگی اثر: ترجمه-۱۳۶۲

۹ وضع دارویی ایران و سیستم ژنریک

محمد علی مُکرم حبیب آبادی[ویرایش]

محمد علی مُکرم حبیب آبادی؛ فرزند علی خان در سال ۱۳۰۴ ق در روستای حبیب آباد ِ اصفهان چشم به جهان گشود. او پس از تحصیل ِ علوم ِ قدیمه، در ۱۳۲۴ ق پیرو ِ مشروطه شد و به عضویّت ِحزب ِ دموکرات درآمد. در۱۳۳۶در زمان ِ حکومت ِ مستبدّ ِ اقبال الدوله در اصفهان، کتاب ِ «فتح المجاهدین» را در بحر ِ متقارب به نظم کشید. در ۱۳۳۹ ق امتیاز روزنامهٔ «صدای اصفهان» را گرفت و به طور مرتب آن را انتشار داد. وی در ۱۳۴۱ ق برابر با ۱۳۰۲ ش به دستور امیر اقتدار، حاکم ِ اصفهان هدف ِ گلوله قرار گرفت و مجروح شد. ضارب شخصی بود به نام ِ شعبان ِ پینه دوز که یک سال بعد در آبادان در تصادف اتومبیل درگذشت. او پس از بهبودی به دستور ِ همان امیر به مدّت ِ شش ماه حصر ِ خانگی شد. او که در ۱۳۰۷ ش در اصفهان مورد ِ تفقدّ ِ پهلوی ِ اوّل قرارگرفت، در دوران ِ پهلوی دوّم نیز متأسفانه به طرفداری از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ پرداخت. در ۱۳۴۰ به نشر ِ مجلهٔ «سپاهان» به مدّت ِ پنج سال اقدام کرد. امّا شغل ِ اصلی اش وکالت ِ دعاوی در دادگستری ودر اواخر ِ عمر، خدمت در کتاب خانهٔ شهرداری بود.

«مکرم، شاعری شوخ‌طبع و بذله گو و حاضرجواب و خوش مشرب و متلک گو بود و با زبان ِ شعر با خرافات، مبارزه‌ها کرد. او را به سستی ِ اعتقادات ِ دینی متّهم و حتّی تکفیرش کردند». او سرانجام در ۱۳۴۴ ش درگذشت و در قبرستان ِ تخت ِ فولاد اصفهان به خاک سپرده شد.[۵]

عباس مهوری حبیب‌آبادی[ویرایش]

عباس مهوری حبیب‌آبادی؛ ادیب و شاعر معاصرعباس مهوری حبیب‌آبادی ابن غلامرضا عباس و متخلص به «محور» صاحب دیوان اشعار(۱۳۱۴-۱۳۸۳ ه. ش) مدفون در بهشت زینب (س) حبیب‌آباد.

محور حبیب‌آبادی دوران کودکی خود را در حبیب‌آباد و با کسب فیض از محضر اساتید بزرگواری چون حضرت آیت‌الله ادیب (ره)، سید محمد مرتضوی و حاج محمد علی محسنی به پایان رسانید. وی به دلیل علاقه وافر از همان دوران کودکی از مطالعه کتب مختلف غافل نشد و به همین سبب و اشتیاق به سرودن شعر وارد این جرگه شد. ایشان در ابتدا موج یم تخلص می‌نمود که در انجمنی از موج یم گذشت و تخلص خود را «محور» برگزید. محور حبیب‌آبادی در انجمن‌های شعرای اصفهان از جمله:سعدی و حافظ و صائب و کمال و صغیر شرکت می‌نمود. از تألیفات مهوری حبیب‌آبادی علاوه بر دیوان اشعار می‌توان به:نونهال اسلام، فانوس عشق و نهج البلاغه منظوم اشاره نمود که فرمایشات حضرت علی (ع) شامل خطبه‌ها، نامه‌ها و سخنان کوتاه را به نظم در آورده‌است.

پرویز بیگی حبیب آبادی[ویرایش]

پرویز بیگی حبیب آبادی؛ در سال ۱۳۳۳ در حبیب آباد متولد و از سال ۱۳۴۸ تاکنون ساکن تهران می‌باشد. تحصیلاتش را تا مقطع کارشناسی ادبیات فارسی ادامه و تاکنون به‌عنوان مسئول صفحات ادبی برخی از نشریات، دبیر کنگره‌های سراسری شعر دفاع مقدس، نویسنده برخی از برنامه‌های صدا و سیما، مسئولیت در تعدادی از شوراهای شعر و همکاری ادبی با نشریات و مراکز مختلف ادبی فعالیتهایی داشته‌است، همچنین با نشریات جانباز، بنیاد، آتیه، کیهان، اطلاعات، جمهوری اسلامی، ایران، همشهری و جام جم همکاری داشته‌است. از میان آثار او مجموعه شعرهای غریبانه و آن همیشه‌سبز تاکنون دوبار جزو آثار برتر ادبیات دفاع مقدس شناخته شده. همچنین او از سوی وزارت ارشاد به‌عنوان یکی از ۱۵ شاعر برتر بعد از انقلاب معرفی شده‌است.

آثار: غریبانه (مجموعه شعر)، حماسه‌های همیشه (۳جلد)، گل، غزل، گلوله، آیینه در غبار (تأملی در تذکره‌های شعر فارسی)، اهل قلم، گزیده ادبیات معاصر (دفتر ۲۶)، آن همیشه‌سبز (مثنوی دفاع مقدس).

مساجد[ویرایش]

حبیب آباد دارای ۸مسجد می‌باشد که نامهای آن عبارت است از:مسجد جامع، مسجدتکیه، ملا قاسم،ملاعباس، مسجدملاحسین، مسجدمحمدیه مسجدالمهدی، مسجدحضرت اباالفضل[۶] همچنین این شهر دارای۴ تکیه وحسینیه بنامهای تکیه حضرت ابوالفضل (ع)(تکیه قدیمی محله پایین)-تکیه قائم آل محمد (تکیه پاریس)-تکیه قمربنی هاشم (محله بالا) که زمین این تکیه را حاج محمد حسین کثیری وقف نموده و تکیه نوساز محله پایین می‌باشد که در ایام محرم وصفر مجلس تعزیه خوانی در این تکیه‌ها برپا می‌شود و اهالی خود شهر و حتی شهرهای اطراف از جمله شهر اصفهان برای تماشای مراسم تعزیه خوانی به این تکیه‌ها مراجعت می‌نمایند.

نقاط دیدنی[ویرایش]

همچنین از نقاط دیدنی حبیب آباد می‌توان به غار حبیب آباد - امامزاده عبدالمومن - حمام قدیمی که به همت خیر این شهر حاج محمد حسین کثیری احداث و در اختیار عموم قرار گرفته است- مسجد جامع -تکیه محله پایین-انبار نمک-کاروانسرای حبیب آباد (واقع در محله پایین) و پارک وجنگلی ووسیع این شهر اشاره کرد. از دیگر بناهای تاریخی و دیدنی حبیب آبادعمارتی واقع در مزرعه سفیدآب در جاده حبیب آباد-دولت‌آباد است که بنا بر گفته‌های اهالی از بناهای دوره قاجاریه (ناصرالدین شاه) می‌باشد و صاحب آن یکی از خان‌های آن دوره بوده است. این بنا که دارای معماری به سبک دوره قاجاریه و گچ بری‌هایی زیبا می‌باشد متأسفانه به دلیل بی توجهی اهالی در حال تخریب است به طوریکه بنا آسیب جدی دیده و شدیداً نیازمند تعمیر ومرمت می‌باشد.

منابع[ویرایش]

  1. محسن مهوری
  2. محسن مهوری
  3. محسن مهوری
  4. مقاله استاد جلال الدین همایی در مجله راهنمای کتاب، س ۲۰، ش ۸ تا ۱۰. معلم مکارم، بزرگداشت عالم فرزانه محمدعلی معلم حبیب آبادی، اصفهان: مرکز اصفهان شناسی و خانه ملل، زمستان ۱۳۸۶. گلزار معانی، احمد گلچین معانی، چاپ دوم ۱۳۶۳، نشر ما، ص ۶۴۸ تا ۶۵۲. یادنامه چهلمین روز درگذشت. اثرآفرینان. تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص ۴۶۰ -۴۵۸. الذریعه الی تصانیف الشیعه، آقابزرگ تهرانی، ج ۲۲، ص ۱۴۶ -۱۴۵ / ج ۲۰ ص ۱۹۲ / ج ۱۸، ص ۲۵۸ / ج ۱۵، ص ۲۴۱. مقدمه جلد نخست مکارم الآثار. مولفین کتب چاپی فارسی و عربی، خان بابا مشار، ج ۴، ص ۱۸۲ -۱۸۱. «معلم حبیب آبادی و اثر ماندگارش: مکارم الآثار»، محمدرضا زادهوش، کتاب ماه (دین)، س ۶، ش ۶۸ و ۶۹، خرداد و تیر ۱۳۸۲، ص ۲۶ - ۲۹.
  5. (با استفاده از: دیوان مکرم اصفهانی، محمد علی مکرم اصفهانی، اصفهان، ضمیمهٔ روزنامهٔ صدای اصفهان، چاپ دوم: ۱۳۴۰، ص ۲۱۰ و نیز سخنوران نامی معاصر ایران، سید محمد باقر برقعی، قم، خرّم
  6. محسن مهوری