حزب فالانژ لبنان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نماد رسمی حزب کتائب.

حزب کتائب با نام قبلی حزب فالانژ لبنان، یکی حزب دست راستی تندرو در کشور لبنان است. اگر چه حزب فالانژ لبنان به طور رسمی یک حزب سکولار است، اما به کلیسای مارونی منتسب است و برای حفظ منافع مسیحیان مارونی در لبنان فعالیت می‌کند. حزب فالانژ لبنان یکی از بازیگران اصلی در طول جنگ داخلی لبنان بود که از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰ میلادی در لبنان جریان داشت که نهایتاً با اخراج سازمان آزادی‌بخش فلسطین از لبنان پایان یافت.[۱]

تاسیس[ویرایش]

حزب فالاتژ لبنان در سال ۱۹۲۶ میلادی، توسط پیر جمایل[۲] بنیان‌گذاشته شد. شعار این حزب «خدا، میهن و خانواده» بود. حزب فالانژ برای به قدرت رساندن مسیحیان مارونی در لبنان تلاش می‌کرد.[۳]

جنگ داخلی لبنان[ویرایش]

پیر جمایل بنیان‌گذار حزب فالانژ لبنان در سال‌روز تاسیس حزب در سال ۱۹۷۱ میلادی در منطقه مسیحی‌نشین اشرفیه در شرق بیروت.

در فرودین ۱۹۷۵ میلادی، چند تن از اعضای مسلح عضو سازمان آزادی‌بخش فلسطین به روی کلیسایی در شرق بیروت آتش گشودند تا پیر جمایل موسس حزب فالانژ لبنان را در آنجا ترور کنند. او از سوءقصد جان سالم به در برد، ولی این سوءقصد باعث مجموعه‌ای از اقدامات متقابل شد که در نهایت به جنگ داخلی ۱۵ ساله در لبنان منجر شد.

در طول جنگ داخلی لبنان، حزب فالانژ با همراهی دیگر احزاب ملی‌گرای لبنانی با سازمان آزادی‌بخش فلسطین و نهضت ملی لبنان به جنگ خیابانی می‌پرداخت و متحد استراتژیک اسرائیل به شمار می‌رفت. در سال ۱۹۸۲ آریل شارون با محاصره بیروت راه را برای به قدرت رسیدن فالانژیست‌ها هموار کرد. در همین هنگام مجلس لبنان، بشیر جمایل فرزند پیر جمایل را به عنوان رییس جمهور برگزید.[۴]

در ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲ میلادی، بشیر جمایل نه روز پس از تحویل گرفتن مقام ریاست جمهوری لبنان و قبل از ادای سوگند رسمی، به همراه ۲۵ نفر از همراهانش، در مقر حزب فالانژ لبنان در منطقه اشرفیه، بیروت به وسیله انفجار بمب، به قتل رسید. قتل بشیر جمایل ضربهٔ بزرگی بر حزب فالانژ بود. پس از دو روز از قتل بشیر جمایل، شبه‌نظامیان فالانژ، به انتقام ترور بشیر جمایل، رئیس جمهور لبنان، به دو اردوگاه صبرا و شتیلا در جنوب لبنان وارد شدند و بین ۷۰۰ تا ۳۵۰۰ نفر از فلسطینیان را به انتقام قتل بشیر جمایل به قتل رساندند.[۵][۶]

برادر بشیر به نام امین جمیل رئیس جمهور بعدی لبنان شد. اما با افزایش نفوذ سوریه، موقعیت مسیحیان مارونی در صحنه سیاسی لبنان متزلزل شد. امین جمایل در سال ۱۹۸۸ میلادی، به همراه خانواده خود لبنان را ترک گفت و وارد تبعید خودخواسته شد.[۷]

ربودن دیپلمات‌های ایرانی[ویرایش]

در چهاردهم تیرماه ۱۳۶۱، سه دیپلمات و خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران ("سید محسن موسوی" ( کاردار سفارت ) "حاج احمد متوسلیان"( وابسته نظامی ) "تقــی رستـــگار مقــدم" ( کارمند سفارت ) و "کاظم اخوان"( خبرنگار وعکاس ایرنا )[۸]) در بیروت، در چهل کیلومتری شمال این شهر در حالی که عازم محل کار خود در سفارت ایران بودند، توسط نیروهای حزب فالانژ لبنان ربوده شدند. (ناپدید شدن چهار ایرانی در لبنان (۱۳۶۱))

در آن زمان، ارتش اسرائیل به لبنان حمله کرده بود و حزب فالانژ، همکاری نزدیکی با این کشور داشت. [۹] هاشمی رفسنجانی در خاطرات سال ۱۳۶۷ خود می‌نویسد: :«فرستاده رئیس جمهور کنیا آمد. اطلاع داد که گروگان‌های ما در لبنان همان سال ۶۲ شهید شده اند و خواستار مبادله گروگان‌های انگلیسی و سه اسرائیلی با ۹۰ اسیر شیعه در اسرائیل شد. گفتم اسامی اسرای مورد نظر و آثار گروگان‌های ما را بیاورند.»[۱۰]

وی در خاطرات سال ۱۳۶۹ در جریان کمک به آزاد سازی گروگانهای آمریکایی در لبنان به پیامی از جرج بوش -رئیس جمهور وقت ایالات متحده- اشاره می‌کند و می‌نویسد:

«اطلاعات آمریکا می‌گوید گروگان‌های ایرانی در دست مارونی‌ها در همان روزهای اول کشته شده اند ولی باز هم آنها آمادگی دارند که پیگیری مساله آن گروگان‌ها را ادامه دهند.»[۱۱]

به گفته مرکز اسناد انقلاب اسلامی «اگرچه ابتدا گفته می‌شد که سید محسن موسوی کاردار جمهوری اسلامی ایران در بیروت و همراهانش کشته شده‌اند؛ اما شواهد و مدارک موجود، حاکی از آن است که آنها در اسارت رژیم صهیونیستی می‌باشند.»[۱۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ميراث سياسی خاندان جمايل در لبنان (بی‌بی‌سی فارسی)
  2. «لوموند دیپلماتیک». 
  3. ميراث سياسی خاندان جمايل در لبنان (بی‌بی‌سی فارسی)
  4. Georges CORM. «لوموند دیپلماتیک». بازبینی‌شده در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۰. 
  5. Sabra & Shatila, Jewish Virtual Library
  6. دویچه وله. «وضعيت ناگوار زندگي در اردوگاه شتيلا». بازبینی‌شده در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۰. 
  7. ميراث سياسی خاندان جمايل در لبنان (بی‌بی‌سی فارسی)
  8. http://www.4diplomat.com/
  9. http://www.irdc.ir/fa/calendar/216/default.aspx
  10. کارنامه و خاطرات هاشمی رفسنجانی، سال ۱۳۶۷، صص ۴۸۳-۴۸۴، خاطرات یکشنبه یکم بهمن
  11. کارنامه و خاطرات هاشمی رفسنجانی، سال ۱۳۶۹، ص ۸۳، خاطرات پنجشنبه ششم اردیبهشت
  12. http://www.irdc.ir/fa/calendar/216/default.aspx

پیوند به بیرون[ویرایش]