جنگ عرب‌ها و اسرائیل (۱۹۴۸)

جنگ عرب و اسرائیل (۱۹۴۸)
بخشی از نزاع عرب‌ها و اسرائیل
نظامیان اسرائیل در حال برافراشتن پرچم اسرائیل
زمان مه ۱۹۴۸ تا مارس ۱۹۴۹ مکان خاورمیانه نتیجه پیروزی اسرائیل، شکست عرب‌ها، موافقت نامه صلح ۱۹۴۹ علت جنگ حمله و پیشروی اسرائیل در فلسطین و مقاومت عرب‌های خاورمیانه
فرماندهان و رهبران
یاکوو دوری ییگل یادین	جان باگوت گلوب عبد القدیر الحسینی حسن سلاما فوزی القوجی احمد علی الماوی
واحدهای درگیر
اسرائیل:در آغاز ۲۹٬۶۷۷ نفر و در مارس ۱۹۴۹ ۱۱۵٬۰۰۰ نفر	مصر:۱۰٬۰۰۰ که به ۲۰٬۰۰۰ نفر رسید عراق:۵٬۰۰۰ نفر که به ۱۵٬۰۰۰ تا ۱۸٬۰۰۰ نفر رسید سوریه:۲٬۵۰۰ تا ۵٬۰۰۰ نفر امارت شرق اردن:۶٬۰۰۰ تا ۱۲٬۰۰۰ نفر لبنان:۱٬۰۰۰ تا ۲٬۰۰۰ نفر عربستان سعودی:۸۰۰ تا ۱٬۲۰۰ نفر یمن:نامعلوم ارتش آزادی بخش عرب ۳٬۵۰۰ تا ۶٬۰۰۰ نفر
نیروها
اسرائیل:در آغاز ۲۹٬۶۷۷ نفر و در مارس ۱۹۴۹ ۱۱۵٬۰۰۰ نفر	مصر:۱۰٬۰۰۰ که به ۲۰٬۰۰۰ نفر رسید عراق:۵٬۰۰۰ نفر که به ۱۵٬۰۰۰ تا ۱۸٬۰۰۰ نفر رسید سوریه:۲٬۵۰۰ تا ۵٬۰۰۰ نفر امارت شرق اردن:۶٬۰۰۰ تا ۱۲٬۰۰۰ نفر لبنان:۱٬۰۰۰ تا ۲٬۰۰۰ نفر عربستان سعودی:۸۰۰ تا ۱٬۲۰۰ نفر یمن:نامعلوم ارتش آزادی بخش عرب ۳٬۵۰۰ تا ۶٬۰۰۰ نفر
تلفات
۴٬۰۰۰ نظامی و ۲٬۴۰۰ غیرنظامی	۱۵٬۰۰۰ - ۸٬۰۰۰

جنگ عرب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ جنگی است که اسرائیلی‌ها آن را «جنگ استقلال» یا «جنگ آزادسازی» می‌نامند. فلسطینی‌ها معمولاً این جنگ و نبردهای بعد از آن را «نکبت» («(به عربی: النكبة)‏») می‌خوانند. این جنگ آغاز دشمنی عرب و اسرائیل را در پی داشت که تا به امروز نیز ادامه دارد.

در طول این جنگ بود که دولت اسرائیل به عنوان دولتی مستقل تشکیل شد و بقیهٔ سرزمین‌های بریتانیا در فلسطین بین مصر و ماورا اردن تقسیم شد. علل شکست عرب‌ها در این جنگ هرچه باشد، تردید چندانی نیست که این شکست به تثبیت کشور اسرائیل و دولت یهود انجامید.

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «1948 Arab–Israeli War»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۴ زوئیه ۲۰۱۲).