چلگرد

مختصات: ۳۲°۲۸′۰۱″شمالی ۵۰°۰۷′۲۷″شرقی / ۳۲٫۴۶۶۹۷۱۸۰°شمالی ۵۰٫۱۲۴۲۸۵۲۲°شرقی / 32.46697180; 50.12428522
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
چلگرد
سورأو
شهر-چلگرد(کوهرنگ).jpg
کشور ایران
استانچهارمحال و بختیاری
شهرستانکوهرنگ
بخشمرکزی
نام(های) پیشینشوراب
سال شهرشدن۱۳۷۸
مردم
جمعیت۲٬۹۸۹نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت۲٫۴-
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۴۸۰‘۲
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۶/۷
میانگین بارش سالانه۱۴۱۶میلیمتر
روزهای یخبندان سالانه۱۲۵ روز
اطلاعات شهری
شهردارفرزاد پرویزی
ره‌آوردقالیچه بختیاری، عسل، کرفس کوهی، تره کوهی، لبنیات، نان تیری، قیسی
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۳۸۲
شناسهٔ ملی خودرو ایران ۸۱ ص
چلگرد بر ایران واقع شده‌است
چلگرد
روی نقشه ایران
۳۲°۲۸′۰۱″شمالی ۵۰°۰۷′۲۷″شرقی / ۳۲٫۴۶۶۹۷۱۸۰°شمالی ۵۰٫۱۲۴۲۸۵۲۲°شرقی / 32.46697180; 50.12428522


چلگرد مرکز شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری است. این شهر به پایتخت برفی ایران شهرت دارد و سرچشمه رودخانه های کارون و زاینده‌رود ‌‌ از ارتفاعات زردکوه می باشد.[۱] مردم چلگرد از ایل بختیاری و از طایفه بابادی باب می‌باشند.[۲]

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

چلگرد در ۸۵ کیلومتری غرب شهرکرد واقع می‌باشد. این شهر در ارتفاع حدود ۴۸۰‘۲ متری و در بین رشته‌کوههای زاگرس و در کنار تونل اول و دوم کوهرنگ قرار گرفته است.

جمعیت[ویرایش]

طبق سرشماری نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر چلگرد ۲۹۸۹ نفر بوده است.[۳]

جمعیت تاریخی
سالجمعیت±%
۱۳۹۰۳٬۰۶۱—    
۱۳۹۵۲٬۹۸۹۲٫۴٪−

آب و هوا[ویرایش]

آب و هوای این شهر، به سبب قرار گرفتن در دامنه‌های زردکوه، سرد و برفی است.[۴] گرم‌ترین دمای آن در تابستانها °۳۴ درجه، سردترین آن در زمستانها °۲۶- درجه بوده و میزان بارندگی سالانه آن ۱۴۱۶ میلی‌متر است. این شهر از نظر تقسيم بندي اقليمي كوپن جزو اقليم‌هاي معتدل سرد با تابستانهاي خشك و نيمه خشك بشمار مي‌رود. حداقل مطلق دماي مشاهده شده در اين شهر معادل ۳۰٫۶- در دوره ۱۵ ساله (۱۳۶۶-۱۳۸۱) و حداكثر مطلق مشاهده شده آن در همين دوره برابر ۳۵٫۸ درجه سانتيگراد بوده است (تا۱۳۸۱) همچنين دراين شهر بطور متوسط در سال ۱۲۵ روز يخبندان مشاهده مي‌شود. ميانگين بارش اين شهر تا سال ۱۳۸۱ برابر ۱۴۱۶ميليمتر(بدون احتساب وقفه سيزده ساله) بوده است. این شهر از لحاظ جغرافيايي يكي از پربارانترين و برفگيرترين شهرهای استان مي‌باشد كه سرچشمه رودخانه‌های كارون و زاينده رود مي‌باشد. متوسط دماي حداقل اين شهر از ماه آذر منفي شده و تا فروردين ماه اين روند منفي ادامه دارد كه مبين حاكميت شرايط سرد بر اين شهر مي‌باشد.

بارندگي اين شهر از مهر ماه آغاز مي‌گردد و با متوسط بارش ۲۴۶ ميليمتر در مهر ماه آغاز و به ترتيب با متوسط بارش ماهانه آبان ۱۴۰ و آذر ۲۴۶ و دي ماه ۲۱۰ و بهمن ۲۲۳ و اسفند ۲۹۶ يك فصل ششماهه پربارشي را داراست كه اين بارندگي تا فروردين ادامه مي‌يابد بطوريكه متوسط بارش اين ماه ۶۹ ميليمتر در طي اين دوره پانزده ساله مي‌باشد .تابستان فصل خشك اين شهر مي‌باشد. وجود هفت ماه حداكثر مطلق رطوبت نسبي صد در صد يعني فروردين و ارديبهشت و از مهر تا اسفند مبين حاكميت شرايط مرطوب مي‌باشد.[۵]

پیست اسکی چلگرد[ویرایش]

چلگرد آب و هوایی سرد و کوهستانی دارد. پیست اسکی چلگرد، دومین پیست اسکی ساخته شده در ایران می‌باشد که از دیر باز پذیرای اسکی بازان زیادی بوده‌است، این پیست مجهز به سیستم‌های بالابرنده است.[نیازمند منبع] پیست اسکی چلگرد در سال ۱۳۵۴ در مجاورت تونل اول کوهرنگ و بخش شرقی کوه کارکنان تاسیس شد و با بارش برف در آذر ماه پذیرای بسیاری از علاقه مندان قرار می گیرد طول این پیست ۸۰۰متر و شیب آن به ۲۰ درصد می رسداز ویژگی های پیست چلگرد دستگاه های بالابر ویژه آقایان و بانوان همچنین یک دستگاه بالابر آموزشی به طول ۲۰۰متراست .از خصوصیات دیگر آن سه محوطه مجزا است که برای آقایان و بانوان و خانواده ها در نظر گرفته شده است و به همین دلیل ورزشکاران به راحتی در این مکان مشغول اسکی بازی می شوند.[۶] در صورت بارش برف به ارتفاع یک متر،این پیست در روزهای پنجشنبه و جمعه مورد استقبال حدود ده هزار نفر عموما از استان چهارمحال وبختیاری و اصفهان قرار می گیرد.

مناطق گردشگری[ویرایش]

چشمه کوهرنگ

دشت لاله های واژگون کوهرنگ

غار یخی چما

چشمه دیمه

تونل کوهرنگ

رود کوهرنگ

پیست اسکی چلگرد

پل چلگرد

روستای سرآقاسید

زردکوه

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. راولینسون، هنری لرزیک. سفرنامه راولینسون: گذر از ذهاب به خوزستان. ترجمهٔ سکندر امان‌اللهی بهاروند. تهران: ترجم، ۱۳۶۲. ۱۵۲.
  2. امان‌اللهی بهاروند، سکندر (1370): قومُ لر پژوهشی دربارهٔ پیوستگی قومی و پراکندگی جغرافیاییُ لرها در ایران، تهران، آگاه.
  3. «تعداد جمعیت و خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵» (اکسل). درگاه ملی آمار.
  4. شناخت سرزمین بختیاری، کریم نیکزاد امیرحسینی، ص 427
  5. http://www.chbmet.ir/st_koohrang.asp
  6. https://lalinews.ir/?p=5049

پیوند به بیرون[ویرایش]