پرش به محتوا

شهرستان ایذه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهرستان ایذه
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانخوزستان
مرکز شهرستانایذه
بخش‌هامرکزی و سوسن
سال تأسیس۱۳۳۷ خورشیدی
اداره
فرماندارگودرز ترکی زاده
حوزهٔ انتخابیهایذه، باغملک، دزپارت و صیدون
مردم
جمعیت۱۷۹٬۵۲۰ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت۷۲ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی
مساحت۲٬۵۰۴ کیلومتر مربع
داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۶۱
وبگاهفرمانداری ایذه

شهرستان ایذه یکی از شهرستان‌های استان خوزستان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر ایذه است.

این شهرستان در تاریخ ۱۷ شهریور ۱۳۳۷ از شهرستان شهرکرد جدا شد و مستقل گردید.[۱]

این شهرستان در تاریخ ۲۹ مرداد ۱۳۴۱ از استان چهارمحال و بختیاری منتزع و به استان خوزستان الحاق شد.[۲]

موقعیت جغرافیایی

[ویرایش]

شهرستان ایذه از شمال تا شمال غرب با شهرستان اندیکا، از غرب با شهرستان مسجدسلیمان، از جنوب با شهرستان باغملک، از جنوب شرق با شهرستان دزپارت و شهرستان اردل استان چهارمحال و بختیاری، و از شرق تا شمال شرق با شهرستان کوهرنگ استان چهارمحال و بختیاری همسایه است.

مردم‌شناسی

[ویرایش]

مردم این شهرستان لرهای بختیاری هستند و به گویش لری بختیاری سخن می‌گویند.[۳]

تقسیمات کشوری

[ویرایش]

شهرستان ایذه دارای ۲ بخش، ۷ دهستان و ۱ شهر به نام‌های زیر است:

شهرستان ایذه

[ویرایش]
بخش مرکز بخش جمعیت بخش ۱۳۹۵ نام دهستان مرکز دهستان جمعیت دهستان ۱۳۹۵ شهر جمعیت شهر ۱۳۹۵
مرکزی ایذه ۱۶۶٬۵۶۷ نفر حومه شرقی کول فرح ۲۰٬۸۹۷ نفر ایذه ۱۱۹٬۳۹۹ نفر
پیان پشت‌پیان ۹٬۶۰۷ نفر
حومه غربی راسوند ۷٬۷۱۱ نفر
هلایجان چنارستان ۵٬۸۲۱ نفر
مرغا چم ریحان ۳٬۱۳۲ نفر
سوسن ترشک ۱۲٬۹۵۳ نفر سوسن غربی ترشک ۸٬۴۲۳ نفر *************
سوسن شرقی جنگه ۴٬۵۳۰ نفر

جمعیت

[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان ایذه برابر با ۱۷۹٬۵۲۰ نفر بوده است.[۴]

منابع نفتی

[ویرایش]

یکی از میدان‌های نفتی استان خوزستان، میدان نفتی پرسیاه می‌باشد که در روستای پرسیاه دهستان مرغا در جنوب شرقی شهرستان واقع شده است.[۵][۶]

منابع

[ویرایش]
  1. سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران (۲۰۲۵-۱۱-۰۳). «تصویبنامه راجع به تقسیمات کشوری در بختیاری و چهارمحال مصوب ۱۳۳۷/۰۶/۱۷ با اصلاحات و الحاقات بعدی». Qavanin.ir.
  2. سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران (۲۰۲۵-۱۱-۰۲). «منتزع شدن شهرستان ایذه با بخشهای تابعه از فرمانداریکل بختیاری و ضمیمه شدن آن به استان خوزستان مصوب ۱۳۴۱/۰۵/۲۹ با اصلاحات و الحاقات بعدی». Qavanin.ir.
  3. «دینارونی». www.irancities.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۲-۰۶.
  4. «درگاه ملی آمار > سرشماری عمومی نفوس و مسکن > نتایج سرشماری > جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395». www.amar.org.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۰۷.
  5. "میادین نفت و گاز" (به انگلیسی). Retrieved 2025-01-27.
  6. "میادین نفت و گاز" (به انگلیسی). Retrieved 2025-01-27.