گهرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گهرو
کشور ایران
استانچهارمحال و بختیاری
شهرستانکیار
بخششلمزار
نام(های) پیشینگُهر رود
سال شهرشدن۱۳۷۳
مردم
جمعیت۶٬۲۶۳ نفر(۱۳۹۵)
رشد جمعیت۵٪+ (۵سال)
تراکم جمعیت۲۵ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی
مساحت۹۸۵۶
ارتفاع۲۱۴۰ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۱۸درجه سلسیوس
میانگین بارش سالانه۷۰۰ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانهزمستان
اطلاعات شهری
ره‌آوردانگورگردو
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۳۸۳۲۶۸
کد آماری۲۳۵۸
تابلوی خوش‌آمد به شهر

گَهرو شهری در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. این شهر در بخش کیار از توابع شهرستان کیار استچغاخور بختیاری*. گهرو در فاصله ۸کلیومتری شلمزار مرکز شهرستان کیار و در فاصلهٔ ۴۳ کیلومتری شهرکرد مرکز استان و ۸۲۰ کیلومتری شهر تهران پایتخت واقع شده‌است.

جمعیت[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۶٬۲۶۳ نفر (۱٬۸۹۴ خانوار) بوده‌است.[۱]

جمعیت تاریخی
سالجمعیت±%
۱۳۸۵۶٬۰۹۳—    
۱۳۹۰۵٬۹۴۹−۲٫۴٪
۱۳۹۵۶٬۲۶۳+۵٫۳٪

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

این شهر در ۴۳ کیلومتری شهرکرد مرکز استان و ۱۹۰ کیلومتری شهر ایذه در استان خوزستان و در ۳۹۵ کیلومتری شهر اهواز قرار دارد. از محصولات مهم کشاورزی این شهر انگور و بادام و گردو است. این شهر از سمت غرب به روستای جعفرآباد و شهر شلمزار و از سمت شرق به روستاهای حاجی‌آباد و قلعه ممکا و شهر بلداجی و از سمت شمال به ارتفاعات زاگرس و از سمت جنوب به روستای زوردگان محدود می‌باشد.
شهرستان گهرو طبق سر شماری سال ۱۳۹۱، ۷۸۵۶ نفر جمعیت دارد اما همچون قسمت‌های دیگر استان از منطقه‌های دافع جمعیت بوده و بسیاری از مردم این شهر، به شهرهایی نظیر اصفهان، ایذه و تهران و استان خوزستان ودرخارج از کشور مهاجرت کرده‌اند. این شهرستان دارای خاک مناسب و بارندگی کافی و زمین‌های وسیع و حاصل‌خیز است و در آن امکان تولید محصولات کشاورزی و مرکبات وجود دارد. این منطقه همچنین مستعد توسعه در زمینه‌های گوناگون از جمله گردشگری، تولید و صادرات محصولات باغی، پرورش دام و طیور، تولید گوشت و مرغ و بسیاری از صنایع و کارخانجات است.

تاریخچه[ویرایش]

نام گهرو به معنای رودی که از بین دو کوه جریان دارد است. این شهر یکی از اولین سکونت گاه‌ها در استان چهارمحال و بختیاری بوده با قدمت تاریخی و از نظر موقعیت جغرافیایی یکی از بهترین نقاط در چهارمحال است که با شهر های بزرگ مثل شهرکرد فارسان فرخشهر وبروجن فاصله حدودی ۴۰ کیلومتر قرار دارد که ویژگی مرکز استان را از نظر جغرافیایی حفظ کرد .[نیازمند منبع] هنگام انقلاب مشروطه و قیام بختیاری که از سرزمین بختیاری به سمت تهران راه افتادند اولین محل استراحت آنان پس از مسیری ک عبور نمودن در شهر گهرو بود که در آنجا چندین تن از سردارن بنام که در جنگ فتح تهران رشادت های زیادی نمودن از گهرو با سرداران بختیاری دست یاری داده و به آن‌ها پیوستند. پایگاه اردو ابوالقاسم خان هم در شهر گهرو قرار داشت خانه ریس نادعلی گررویی گهرو زادگاه سردار مشروطه زنده یاد آاسماعیل خان زراسوند سردار جنگ قندهار میدرخشد

شهر گهرو همواره ییلاق مردم قوم بختیاری بوده‌است. اقوام ساکن در گهرو امروزه شامل چند طایفه بزرگ هستند که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به بهرامی (اولاد سلیمان)،رئیسی و رمضانی (اولاد رمضان)،محمدی(قلعه ممکایی)،شهبازی(اولاد روری )، محمودی وصباری( اولاد ممی)، مهربانی وجعفری(اولاد ملکی) و اشاره نمود. و جمشیدی از طایفه گرویی ایل دینارانی.حافظی بختیاری از طایفهزراسوند ایل دورکی.الیاسی(از اولاد الیاس خان علاسوند زراسوند

)شامل سه طایفه بختیاری میشود.

کاویانی.عسگری.مرادی.میرزای.نیک بخت.نوروزی نیز شامل میشود

گویش، موسیقی و فرهنگ گهرو اصالتاً بختیاری است.[۲]

دیدنی‌ها[ویرایش]

جاذبه‌های گردشگری گهرو عبارت اند از:بزرگ ترین پارک طبعی استان.سرچشمه که در میان انبوهی از دختان مو قرار دارد ، استخر مینو که قلعه منوچهر خان اسعد پسر سردار اسعد در انجاه قرار دارد، تفریحگاه دره بید، باغات فراوان انگور که منظره زیبایی ب شهر داده است- کوهستان زردگله، چشمه سرچاییلی در ارتفاع ۲۰۰۰ متری -دره ته تنگ- مزرعه همایی با*قدمت تاریخی. مسیر گهرو به زوردگان (دالان بهشت)* در بختیاری معروف ب تنگ نه هزار کش، امامزاده حمزه علی و باغ آورگان و منطقه ویژه گردشگری چغاخور. امامزاده جعفر گهرو با منظره بکر و زیبای از باغات انگور بادم گردو جلو زیبایی ب انجا داده است واقع دیدنی است.سنگ قبر های تاریخی برد شیر های (ریس نادعلی گرویی سردار جنگ مشروطه)ک نماد قدرت افتخار و تاریخ مشروطه گهرو و بختیاری هستن از نقاط دیدنی این شهرستان است.[۳]
گهرو در فصل‌های بهار و تابستان روزانه پذیرای هزاران نفر گردشگر و مسافر است.

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی (اکسل) در خرداد ۱۳۹۶.
  2. بختیاری در جلوه‌گاه فرهنگ، عبدالعلی خسروی، ۱۳۸۴
  3. خبرگزاری مهر، ۱۳۸۷/۰۸/۲۱