گهرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گهرو
کشور ایران
استانچهارمحال و بختیاری
شهرستانکیار
بخششلمزار
نام(های) پیشینگهر رود
سال شهرشدن۱۳۷۳
مردم
جمعیت۶٬۲۶۳ نفر(۱۳۹۵)
رشد جمعیت۵٪+ (۵سال)
تراکم جمعیت۲۵ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی
مساحت۹۸۵۶
ارتفاع۲۱۴۰ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۱۸درجه سلسیوس
میانگین بارش سالانه۷۰۰ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانهزمستان
اطلاعات شهری
ره‌آوردانگور
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۳۸۳۲۶۸
شناسهٔ ملی خودرو ایران
کد آماری۲۳۵۸


گَهرو شهری در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. این شهر در بخش کیار از توابع شهرستان کیار است. گهرو در فاصله ۸کلیومتری شلمزار مرکز شهرستان کیار و در فاصلهٔ ۴۳ کیلومتری شهرکرد مرکز استان و ۸۲۰ کیلومتری شهر تهران پایتخت واقع شده‌است.

جمعیت[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۶٬۲۶۳ نفر (۱٬۸۹۴ خانوار) بوده‌است.[۱]

جمعیت تاریخی
سالجمعیت±%
۱۳۸۵۶٬۰۹۳—    
۱۳۹۰۵٬۹۴۹−۲٫۴٪
۱۳۹۵۶٬۲۶۳+۵٫۳٪

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

این شهر در ۴۳ کیلومتری شهرکرد مرکز استان و ۱۹۰ کیلومتری شهر ایذه در استان خوزستان و در ۳۹۵ کیلومتری شهر اهواز قرار دارد. از محصولات مهم کشاورزی این شهر انگور و بادام و گردو است. این شهر از سمت غرب به روستای جعفرآباد و شهر شلمزار و از سمت شرق به روستاهای حاجی‌آباد و قلعه ممکا و شهر بلداجی و از سمت شمال به ارتفاعات زاگرس و از سمت جنوب به روستای زوردگان محدود می‌باشد.
شهرستان گهرو طبق سر شماری سال ۱۳۹۱، ۷۸۵۶ نفر جمعیت دارد اما همچون قسمت‌های دیگر استان از منطقه‌های دافع جمعیت بوده و بسیاری از مردم این شهر، به شهرهایی نظیر اصفهان، ایذه و مسجدسلیمان در استان خوزستان مهاجرت کرده‌اند. این شهرستان دارای خاک مناسب و بارندگی کافی و زمین‌های وسیع و حاصل‌خیز است و در آن امکان تولید محصولات کشاورزی و مرکبات وجود دارد. این منطقه همچنین مستعد توسعه در زمینه‌های گوناگون از جمله گردشگری، تولید و صادرات محصولات باغی، پرورش دام و طیور، تولید گوشت و مرغ و بسیاری از صنایع و کارخانجات است.

تاریخچه[ویرایش]

نام «گهرو» به معنای جای پردرخت است. این شهر یکی از اولین سکونت گاه‌ها در استان چهارمحال و بختیاری بوده و از نظر موقعیت جغرافیایی یکی از بهترین نقاط در چهارمحال است.[نیازمند منبع] هنگام انقلاب مشروطه و قیام ایل بختیاری که از ایذه به طرف تهران راه افتادند اولین محل استراحت آنان پس از ۲روز حرکت در گردنه‌ها از ایذه شهر گهرو بود که در آنجا چند تن از افراد گهرو با سردار اسعد و علیمردان خان بختیاری دست یاری داده و به آن‌ها پیوستند.

گویش، موسیقی و فرهنگ گهرو اصالتاً بختیاری است.[۲]

دیدنی‌ها[ویرایش]

جاذبه‌های گردشگری گهرو عبارت اند از:سرچشمه گهرو، استخر مینو، تفریحگاه دره بید، باغات و رود واقع در تنگه گهرو - کوهستان زردگله، چشمه سرچاییلی در ارتفاع ۲۰۰۰ متری -دره ته تنگ- مزرعه همایی، مسیر گهرو به زوردگان (دالان بهشت)، امامزاده حمزه علی و باغ آورگان و منطقه ویژه گردشگری چغاخور. امامزاده گهرو نیز که اکنون بازسازی شده‌است، از نقاط دیدنی این شهرستان است.[۳]
گهرو در فصل‌های بهار و تابستان روزانه پذیرای هزاران نفر گردشگر و مسافر است.

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی (اکسل) در خرداد ۱۳۹۶.
  2. بختیاری در جلوه‌گاه فرهنگ، عبدالعلی خسروی، ۱۳۸۴
  3. خبرگزاری مهر، ۱۳۸۷/۰۸/۲۱