چلیچه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
چلیچه
کشور ایران
استانچهارمحال و بختیاری
شهرستانفارسان
بخشبخش جونقان
نام(های) پیشینچلچه
سال شهرشدن۱۳۹۱
مردم
جمعیت۴٫۶۵۶ نفر
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۲۰۳۳ متر[۱]
وبگاهhttp://cholicheh.ir

چلیچه نام شهری است در بخش جونقان از توابع شهرستان فارسان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. این شهر در سال ۱۳۹۱ از روستا به شهر تبدیل شده‌است.[۲][۳]

جمعیت[ویرایش]

چلیچه در ۳۰ کیلومتری شهرکرد قرار دارد. بر اساس آمار سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ جمعیت چلیچه برابر با ۴/۹۴۵ نفر بوده‌است[۴]

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

شهر چلیچه در استان چهارمحال‌وبختیاری، شهرستان فارسان، دهستان میزدج سفلی واقع گردیده است .فاصله این شهر از مرکز شهرستان فارسان ۹ کیلومتر می باشد. جاده دسترسی به این شهر آسفالت است.این شهر در قسمت شرقی مرکز شهرستان فارسان واقع گردیده است ، همچنین از غرب به روستای کران و از طرف شرق به جهانبین و کوه تربلی و از جنوب به روستای چغاهست وازشمال به رودخانه پردنجان محدود می گردد. براساس نقشه توپوگرافی ارتفاع شهر چلیچه ازسطح دریا ۲۱۱۶ متر می‌باشد.[۵]


مردم‌شناسی[ویرایش]

مردم این شهر از قوم لر هستند و به زبان لری گویش بختیاری صحبت می‌کنند.

وجه تسمیه شهر چلیچه[ویرایش]

دربارهٔ وجه تسمیهٔ این شهر اسناد معتبری در دست نیست. در یادداشت‌ها و خاطرات سردار ظفر بختیاری از چلیچه با نام «چُلچه» نام برده شده‌است. (همان، ص. ۱۰، ۱۲، ۲۴۷، ۲۴۸).

در لغت‌نامه دهخدا اینگونه‌است:

چلیچه. [چ ُ چ َ] (اِخ) مؤلف مرآت البلدان نویسد: «قریه‌ای از قریه‌های چهارمحال اصفهان است».[۶] و در فرهنگ جغرافیایی آمده‌است: دهی از دهستان می‌زدج بخش حومهٔ شهرستان شهرکرد که در ۲۷ هزارگزی جنوب باختر شهرکرد، کنار راه بردنجان به جونقان واقع است. دامنهٔ کوه و هوایش معتدل است و ۱۷۰۴ تن سکنه دارد. آبش از رودخانهٔ می‌زدج و قنات. شغل اهالی زراعت، صنایع دستی زنان قالی بافی و راهش مالرو است. این آبادی یک دژ قدیمی به نام قلعه اسعد دارد.[۷]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.fallingrain.com/world/IR/03/Cholicheh.html
  2. باشگاه خبرنگاران جوان
  3. خبرگزاری دانشجویان ایران"ایسنا"
  4. درگاه ملی آمار
  5. «وب‌سایت شهر چلیچه». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ مارس ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۳۱ مارس ۲۰۱۹.
  6. مرآت البلدان ج ۴ ص ۲۶۰
  7. از فرهنگ جغرافیایی ایران