بالاطایفه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
COLLECTIE TROPENMUSEUM Portret van drie met witte verf beschilderde vrouwen uit een bergdorp aan de Du Queah rivier TMnr 60047819.jpg

بالاطایفه (به انگلیسی: phratry) یکی از اصطلاحات مردم‌شناسی است و به مجموعه‌ای از دو یا چند طایفهٔ متمایز اطلاق می‌شود که واحد یگانه‌ای را تشکیل دهند.

در یونان باستان هر قبیله (فیله) به چند بالاطایفه (فراتری) بخش می‌شد.

ترتیب گروه‌بندی عشیرتی در بسیاری از قبایل از بزرگ به کوچک به این‌صورت است:

قبیله، ایل، عشیره، بالاطایفه، طایفه، تیره، خاندان، خانواده.

منابع[ویرایش]

  • Fine, John V. A. The Ancient Greeks: A Critical History. Harvard University Press, 1983. ISBN 0-674-03314-0