لردگان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لردگان
لردگون
Cheshmeyeberam (2).JPG
کشور  ایران
استان چهارمحال بختیاری
شهرستان لردگان
بخش مرکزی
نام(های) قدیمی لردجان لوردغان
سال شهرشدن ۱۳۵۵
مردم
جمعیت ۴۰٬۵۲۸ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۵۵۶ متر
اطلاعات شهری
ره‌آورد قالی بختیاری، کباب بختیاری کشک و روغن و کره حیوانی
پیش‌شماره تلفنی ۰۳۸۳

لُردِگان یکی از شهرهای استان چهارمحال و بختیاری ایران است. این شهر مرکز شهرستان لردگان بوده و در بخش مرکزی این شهرستان واقع شده‌است.

مردمان لردگان از لران بختیاری هستند. شهر لردگان مرکز شهرستان لردگان با هزار و هفتصد متر ارتفاع از سطح دریا در ۱۶۰ کیلومتری جنوب شرقی شهرکرد، مرکز استان چهارمحال و بختیاری، قرار گرفته‌است.

جغرافیا[ویرایش]

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

شهر لردگان در دشت نسبتا مسطحی قرار دارد. این دشت حاصلخیز در میان رشته کوه زاگرس قرار دارد و با قله هایی همانند ریگ و آس جم احاطه میشود.

آب و هوا[ویرایش]

اقلیم لردگان نیمه مرطوب گرم با زمستانهای نیمه سرد است.

مردم‌شناسی[ویرایش]

زبان[ویرایش]

مردم لردگان لر هستند و به زبان لری(گویش بختیاری) سخن می‌گویند.[۱][۲]

جمعیت[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴۰٬۵۲۸ نفر (در ۱۰٬۴۸۲ خانوار) بوده‌است.[۳] در استان چهارمحال و بختیاری پس از شهرکرد، شهر لردگان دارای بالاترین رشد جمعیتی شهرهای استان است به‌طوری‌که از روستایی کوچک با ۹۵۱ نفر جمعیت در سال ۱۳۳۵ به سومین شهر پرجمعیت استان با ۴۰۵۲۸ نفر در سال ۱۳۹۵ رسیده‌است. در سالهای اخیر به دلایلی همانند مشکلات مربوط به کم آبی، نرخ مهاجرت از روستاهای اطراف به شهر به شدت افزایش یافته است و این باعث افزایش نرخ رشد جمعیت این شهر گردیده است.

جمعیت تاریخی
سالجمعیت±%
۱۳۳۵۹۵۱—    
1345۱٬۶۸۵+۷۷٫۲٪
1355۵٬۵۱۲+۲۲۷٫۱٪
1365۸٬۳۳۱+۵۱٫۱٪
۱۳۷۵۱۶٬۹۴۰+۱۰۳٫۳٪
۱۳۸۵۲۲٬۷۲۸+۳۴٫۲٪
۱۳۹۰۳۵٬۲۷۶+۵۵٫۲٪
۱۳۹۵۴۰٬۵۲۸+۱۴٫۹٪

گردشگری[ویرایش]

چشمه برم
  • چشمه برم: جوشش چشمه برم در مرکز شهر لردگان گردشگاه با همین نام را به وجود آورده‌است. این چشمه پرآب علاوه بر تأمین آب کشاورزی و آشامیدنی یکی از سرشاخه‌های کارون به‌شمار می‌آید.

ره‌آورد[ویرایش]

از مهم‌ترين سوغات محلي اين شهرستان مي‌توان به قالی بختیاری، گلیم، لباس‌های محلی، چنته، نقارا-بنه یا پسته وحشی، انواع لبنيات، گياهان دارويي و برنج محلي اشاره كرد.

پانویس و منابع[ویرایش]

  1. امان‌اللهی بهاروند، سکندر (1370): قومُ لر پژوهشی دربارهٔ پیوستگی قومی و پراکندگی جغرافیاییُ لرها در ایران، تهران، آگاه.
  2. راولینسون، هنری لرزیک. سفرنامه راولینسون: گذر از ذهاب به خوزستان. ترجمهٔ سکندر امان‌اللهی بهاروند. تهران: ترجم، ۱۳۶۲. ۱۵۲.
  3. «تعداد جمعیت و خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵» (اکسل). درگاه ملی آمار.