لردگان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لردگان
لردگون
Cheshmeyeberam (2).JPG
کشور ایران
استانچهارمحال بختیاری
شهرستانلردگان
بخشمرکزی
نام(های) پیشینلردجان لوردغان
سال شهرشدن۱۳۵۵
مردم
جمعیت۴۰٬۵۲۸ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی
مساحت۱۹۰۰ کیلومتر مربع
ارتفاع۱۵۵۶ متر
اطلاعات شهری
ره‌آوردقالی بختیاری، کباب بختیاری کشک و روغن و کره حیوانی
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۳۸۳
چشمه برم

لُردِگان یکی از شهرهای استان چهارمحال و بختیاری ایران است. این شهر مرکز شهرستان لردگان بوده و در بخش مرکزی این شهرستان واقع شده‌است.

مردمان لردگان از لران بختیاری هستند. شهر لردگان مرکز شهرستان لردگان با هزار و هفتصد متر ارتفاع از سطح دریا در ۱۶۰ کیلومتری جنوب شرقی شهرکرد، مرکز استان چهارمحال و بختیاری، قرار گرفته‌است.

جغرافیا[ویرایش]

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

شهر لردگان در دشت نسبتاً مسطحی قرار دارد. این دشت حاصلخیز در میان رشته کوه زاگرس قرار دارد و با قله‌هایی همانند ریگ و آس جم احاطه می‌شود.

آب و هوا[ویرایش]

اقلیم لردگان نیمه مرطوب گرم با زمستانهای نیمه سرد است.

مردم‌شناسی[ویرایش]

زبان[ویرایش]

مردم لردگان به گویش بختیاری از گویش‌های زبان لری سخن می‌گویند.[۱][۲]

جمعیت[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴۰٬۵۲۸ نفر (در ۱۰٬۴۸۲ خانوار) بوده‌است.[۳] در استان چهارمحال و بختیاری پس از شهرکرد، شهر لردگان دارای بالاترین رشد جمعیتی شهرهای استان است به‌طوری‌که از روستایی کوچک با ۹۵۱ نفر جمعیت در سال ۱۳۳۵ به سومین شهر پرجمعیت استان با ۴۰۵۲۸ نفر در سال ۱۳۹۵ رسیده‌است. در سالهای اخیر به دلایلی همانند مشکلات مربوط به کم‌آبی، نرخ مهاجرت از روستاهای اطراف به شهر به شدت افزایش یافته‌است و این باعث افزایش نرخ رشد جمعیت این شهر گردیده‌است.

جمعیت تاریخی
سالجمعیت±%
۱۳۳۵۹۵۱—    
۱۳۴۵۱٬۶۸۵+۷۷٫۲٪
۱۳۵۵۵٬۵۱۲+۲۲۷٫۱٪
۱۳۶۵۸٬۳۳۱+۵۱٫۱٪
۱۳۷۵۱۶٬۹۴۰+۱۰۳٫۳٪
۱۳۸۵۲۲٬۷۲۸+۳۴٫۲٪
۱۳۹۰۳۵٬۲۷۶+۵۵٫۲٪
۱۳۹۵۴۰٬۵۲۸+۱۴٫۹٪

گردشگری[ویرایش]

  • چشمه برم: جوشش چشمه برم در مرکز شهر لردگان گردشگاه با همین نام را به وجود آورده‌است. این چشمه پرآب علاوه بر تأمین آب کشاورزی و آشامیدنی یکی از سرشاخه‌های کارون به‌شمار می‌آید.

ره‌آورد[ویرایش]

از مهم‌ترین سوغات محلی این شهرستان می‌توان به قالی بختیاری، گلیم، لباس‌های محلی، چنته، نقارا-بنه یا پسته وحشی، انواع لبنیات، گیاهان دارویی و برنج محلی اشاره کرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. امان‌اللهی بهاروند، سکندر (1370): قومُ لر پژوهشی دربارهٔ پیوستگی قومی و پراکندگی جغرافیاییُ لرها در ایران، تهران، آگاه.
  2. راولینسون، هنری لرزیک. سفرنامه راولینسون: گذر از ذهاب به خوزستان. ترجمهٔ سکندر امان‌اللهی بهاروند. تهران: ترجم، ۱۳۶۲. ۱۵۲.
  3. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی (اکسل) در خرداد ۱۳۹۶.