شهرستان بروجن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهرستان بروجن
Chahar Mahaal and Bakhtiari Boroujen.svg
اطلاعات کلی
کشورFlag of Iran.svg ایران
استانچهارمحال و بختیاری
مرکزبروجن
سایر شهرهابروجن ، فرادنبه ، بلداجی ، گندمان ، سفیددشت، نقنه
بخش‌هامرکزی ، گندمان ، بلداجی
سال تأسیس۱۳۰۲[نیازمند منبع]
اداره
فرماندارمسعود ملکی
مردم
جمعیت۱۱۸٬۳۸۱
مذهباسلام
جغرافیای طبیعی
مساحت۲۲۵۷ کیلومتر مربع کیلومتر مربع
داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن038

شهرستان بروجن ؛ دومین شهرستان از نظر اهمیت در استان چهارمحال و بختیاری و سومین شهرستان از حیث جمعیت در استان می باشد که در دشتی به وسعت حدود ۵۸۰ کیلومتر مربع در شرقی‌ترین نقطه استان و در محل تلاقی راه‌های سه استان چهارمحال و بختیاری، اصفهان و فارس قرار گرفته‌است.

زبان[ویرایش]

زبان مردمان بروجن فارسی ، بختیاری و ترکی قشقایی است. شهر بروجن با زبان فارسی نیمی از جمعیت شهرستان بروجن را دارد.

  • جمعیت: ۱۱۸٬۳۸۱ [۱]

جمعيت اقوام[ویرایش]

طبق تحقيق پراکندگی گویش‌وران زبان هاي مختلف در ایران، سال ۲۰۱۰ میلادی طی نظرسنجی به سفارش شورای فرهنگ عمومی ایران نشان دهنده جمعيت اقوام شهرستان هاي هر كشور مي باشد.[۲]

لر (بختیاری)
  
۴۰%
فارس
  
۴۰%
ترک
  
۲۰%



تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهرها: بروجن، فرادنبه، سفیددشت و نقنه.

  • بخش گندمان شامل (شهر گندمان. کردشامی ،کتک علیاوسفلی. نصیراباد. مورچگان. وستگان. کنرک علیاوسفلی)
    • شهر گندمان
    • دهستان درواهان

شهر: گندمان

اقتصاد[ویرایش]

شهرک صنعتی بروجن شامل کارخانه های متعدد از جمله : فولاد سفیددشت ، کارخانه سیمان ، میلگرد صبافولاد ، ظریف مصور ، نهان گل ، نساجی نگین ، کاشی ارس و ...

سوغات : فرش‌های بختیاری و قالی پشم اندر پشم یلمه، گز بلداجی و گیوه و چوقای آن شهرت جهانی دارد.

گردشگاه‌ها و مکان‌های دیدنی[ویرایش]

این شهرستان به دلیل دیدنی‌های فراوانی که در خود دارد در سال‌های اخیر به صورت یکی از قطب‌های گردشگری استان در آمده‌است:

تالاب چغاخور ، تالاب گندمان ، تالاب سولقان ، تنگ وستگان ، چشمه سیاسرد ، گردشگاه گردبیشه، بقعه امامزاده حمزه علی(مهمترین مکان مذهبی در استان)، باغ آورگان ، سبزکوه ، کوه کلار ، آبشار آب سفید ، امامزاده مادر و دختر گندمان ، آبشار دودی تنگ زندان ، امامزاده قیس بن علی، نقوش سنگی برجسته تنگه سولک از دیدنی‌های این شهرستان محسوب می‌شوند.

منابع[ویرایش]

  1. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ مه ۲۰۰۶. دریافت‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۰۶.
  2. «روستانت:استان چهارمحال و بختیاری». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۳.
  • طی پژوهشی که به سفارش شورای فرهنگ عمومی در سال ۱۳۸۹ انجام شد .