ریتم اند بلوز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ریتم اند بلوز (انگلیسی: Rhythm and blues) که به‌طور مختصر آراَندبی (انگلیسی: R&B یا R'n'B) نیز نامیده می‌شود،[۱] ژانری از موسیقی عامه‌پسند است که در جوامع آفریقایی-آمریکایی در دههٔ ۱۹۴۰ به وجود آمده‌است.[۲] در زمانی که «موسیقی شهری، راک، جاز بر پایهٔ ضرب آهنگ سنگین و اصرار» محبوبیت بیشتری پیدا می‌کرد، این اصطلاح در ابتدا توسط کمپانی‌های موسیقی برای توصیف آثاری که عمدتاً برای آمریکایی‌های آفریقایی آمریکایی به بازار عرضه می‌شدند، استفاده شد.[۳] در موسیقی ریتم تجاری و بلوز متداول دههٔ ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰، گروه‌ها معمولاً از پیانو، یک یا دو گیتار، بیس، درام، یا چند ساکسیفون و گاهی خواننده‌های زمینه تشکیل می‌شدند. مضامین اشعاری آراندبی بیشتر شامل تجربه درد و آفریقایی-آمریکایی برای جستجوی آزادی و شادی و همچنین پیروزی و شکست در روابط، اقتصاد و آرزوها است.[۴]

در دههٔ ۱۹۹۰ سبک جدیدی از آر اند بی متداول شد که با نام آر اند بی معاصر شناخته می‌شود.

ریشهٔ نام[ویرایش]

اولین بار جری وکسلر در سال‌های پایانیِ دههٔ ۱۹۴۰ و در مجلهٔ بیلبورد اصطلاح «ریتم اند بلوز» را در بازار موسیقی ایالات متحده برای اشاره به سبک موسیقی سیاهان آمریکایی باب کرد. او این اصطلاح را به‌عنوان جایگزین اصطلاح «race music» استفاده کرد که تا آن زمان برای اشاره به سبک موسیقی عامه‌پسند سیاهان آمریکا رواج داشت.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Don Michael Randel (1999). The Harvard Concise Dictionary of Music and Musicians. Harvard University Press. p. 560. ISBN 978-0-674-00084-1.
  2. The new blue music: changes in rhythm & blues, 1950–1999, p. 172.
  3. Palmer, Robert (July 29, 1982). Deep Blues: A Musical and Cultural History of the Mississippi Delta (paperback ed.). Penguin. p. 146. ISBN 978-0-14-006223-6.
  4. Gilroy, Paul. The Black Atlantic: Modernity and Double Consciousness. Cambridge, MA: Harvard UP, 1993. [کدام صفحه؟]
  5. Leo Sacks (29 August 1993). "The Soul of Jerry Wexler". وبگاه The New York Times. Retrieved 26 September 2012.

برای مطالعهٔ بیشتر[ویرایش]