موسیقی ملل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

موسیقی ملل (انگلیسی: World music) اصطلاحی است که برای توصیف طیف گسترده‌ای از ژانرهای موسیقی که در کشورهای غربی، خصوصا در آمریکای شمالی و بریتانیا، رایج نیستند به کار می‌رود. این عبارت دربردارندهٔ سبک‌های گوناگونی از موسیقی جهان شامل انواع موسیقی‌های فولکلور، بومی، سنتی، نوسنت‌گرا و تلفیقی است.

اصطلاح «موسیقی ملل» در دهه ۱۹۶۰ توسط رابرت ادوارد براون، موسیقی‌شناس قومی، ایجاد شد و از دهه ۱۹۸۰ برای طبقه‌بندی و بازاریابی انواع موسیقی‌های محلی غیرغربی در رسانه‌ها و صنعت موسیقی به کار رفت و فراگیر شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]