موسیقی کلاسیک معاصر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

موسیقی کلاسیک معاصر به دوره‌ای گفته می‌شود که در اواسط دهه ۱۹۷۰ تا اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی آغاز شده و شامل موسیقی مدرن، موسیقی پسامدرن و موسیقی نورمانتیسم می‌شود.[۱] با این حال این واژه ممکن است در مفهومی گسترده‌تر به تمامی اشکال موسیقی ساخته‌شده پس از سال ۱۹۴۵ میلادی اطلاق شود.[۲]

طبقه‌بندی[ویرایش]

به‌طور کلی موسیقی کلاسیک معاصر به شکل زیر دسته‌بندی می‌شود:

تاریخچه[ویرایش]

در آغاز قرن بیستم آهنگسازان موسیقی کلاسیک به‌طور فزاینده‌ای در حال تجربه فواصل نامطبوع و به تبع آن قطعات آتونال بودند. پس از جنگ جهانی اول برخی آز آهنگسازان با اتخاذ شیوه نوکلاسیسیزم در آهنگسازی واکنش شدیدی علیه حرکات اغراق‌آمیز و ساختارگریز اواخر رمانتیسم نشان دادند. آنها به دنبال بازآفرینی اشکال متعادل و تم‌های محسوس از سبک‌های پیشین بودند.

جنبش‌ها[ویرایش]

مدرنیسم[ویرایش]

موسیقی الکترونیک[ویرایش]

موسیقی کامپیوتری[ویرایش]

موسیقی طیفی[ویرایش]

پسامدرنیسم[ویرایش]

نو سادگی[ویرایش]

مینی‌مال و پسامینی‌مال[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ آکسفورد موزیک آنلاین
  2. "Contemporary" in Du Noyer 2003, 272.
  3. دانشنامه مصور موسیقی تألیف پاول دونویر

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Contemporary classical music». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ فوریه ۲۰۱۵.