موسیقی کلاسیک معاصر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

موسیقی کلاسیک معاصر به دوره‌ای گفته می‌شود که در اواسط دهه ۱۹۷۰ تا اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی آغاز شده و شامل موسیقی مدرن، موسیقی پسامدرن و موسیقی نورمانتیسم می‌شود.[۱] با این حال این واژه ممکن است در مفهومی گسترده‌تر به تمامی اشکال موسیقی ساخته‌شده پس از سال ۱۹۴۵ میلادی اطلاق شود.

طبقه‌بندی[ویرایش]

به طور کلی موسیقی کلاسیک معاصر به شکل زیر دسته‌بندی می‌شود:

تاریخچه[ویرایش]

در آغاز قرن بیستم آهنگسازان موسیقی کلاسیک به طور فزاینده‌ای در حال تجربه فواصل نامطبوع و به تبع آن قطعات آتونال بودند. پس از جنگ جهانی اول برخی آز آهنگسازان با اتخاذ شیوه نوکلاسیسیزم در آهنگسازی واکنش شدیدی علیه حرکات اغراق‌آمیز و ساختارگریز اواخر رمانتیسم نشان دادند. آنها به دنبال بازآفرینی اشکال متعادل و تم‌های محسوس از سبک‌های پیشین بودند.

جنبش‌ها[ویرایش]

مدرنیسم[ویرایش]

موسیقی الکترونیک[ویرایش]

موسیقی کامپیوتری[ویرایش]

موسیقی طیفی[ویرایش]

پسامدرنیسم[ویرایش]

نو سادگی[ویرایش]

مینی‌مال و پسامینی‌مال[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ آکسفورد موزیک آنلاین
  2. دانشنامه مصور موسیقی تالیف پاول دونویر

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Contemporary classical music». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ فوریه ۲۰۱۵.