بد (آلبوم)
| بد | ||||
|---|---|---|---|---|
جلد اصلی ۱۹۸۷ | ||||
| آلبوم استودیویی از | ||||
| انتشار | ۳۱ اوت ۱۹۸۷ | |||
| ضبط | ژانویه ۱۹۸۵ – ژوئیه ۱۹۸۷[۱] | |||
| استودیو | وستلیک (لس آنجلس، کالیفرنیا) | |||
| ژانر | ||||
| مدت |
| |||
| ناشر | اپیک | |||
| تهیهکننده |
| |||
| گاهنگاری مایکل جکسون | ||||
| ||||
| تکآهنگهای بد | ||||
| ||||
بَد (به انگلیسی: Bad) هفتمین آلبوم استودیویی خواننده آمریکایی مایکل جکسون است که در ۳۱ اوت ۱۹۸۷ توسط اپیک رکوردز منتشر شد. این آلبوم که سه سال (از ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۷) زمان برد تا تولید شود، سومین و آخرین همکاری جکسون با تهیهکننده کوئینسی جونز بود. جکسون در این اثر صدایی تهاجمیتر را برگزید و از فناوری جدید سینثسایزر دیجیتال بهره گرفت. او خودش همهٔ قطعات آلبوم را به جز دو قطعه، نوشت و به شکل مشترک تهیهکنندگی کرد. سبکهای اصلی آلبوم شامل پاپ، رقص و آراندبی میشود و موضوعاتی چون سلبریتی، عشق، صلح جهانی و خودیاری را در بر میگیرد. در این آلبوم هنرمندانی چون سیدا گرت و استیوی واندر نیز حضور دارند.
پس از موفقیت چشمگیر آلبوم پیشین او، تریلر (۱۹۸۲)، شهرت جکسون بهطور قابل توجهی افزایش یافت. آلبوم بد مرحلهای تازه در کارنامهٔ او بود، زیرا انتظارات از وی بیش از هر زمان دیگر بالا رفته بود. او همچنین ظاهر خود را با پوشیدن لباسهای شاخص دوران بد که دارای سگکها و بندهای متعدد بودند، بازآفرینی کرد. جکسون نخستین تور جهانی انفرادی خود را برگزار کرد که با درآمد ۱۲۵ میلیون دلار، پرفروشترین تور کنسرت زمان خود شد. در مجموع ۹ تکآهنگ تجاری و یک تکآهنگ تبلیغاتی از آلبوم منتشر شد.
بد به مدت شش هفته پیاپی در صدر جدول آلبومهای پاپ برتر بیلبورد قرار داشت و پنج تکآهنگ آن رکوردشکنانه به رتبهٔ نخست جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رسیدند: «نمیتونم دوستت نداشته باشم»، «بد»، «حسی که به من میدهی»، «مرد درون آینه» و «دایانای کثیف». همچنین قطعهٔ «مجرم زیرک» نیز در میان ده آهنگ برتر این جدول قرار گرفت. در سطح جهانی، این آلبوم سریعترین فروش در هفتهٔ نخست را داشت، در ۲۴ کشور دیگر صدرنشین شد و پرفروشترین آلبوم سالهای ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ بود. منتقدان بهویژه از آواز جکسون و تنظیمهای موسیقی آلبوم ستایش کردند، هرچند برخی آن را فاقد نبوغ تریلر دانستند.
این آلبوم با فروش بیش از ۳۵ میلیون نسخه در سراسر جهان، یکی از پرفروشترین آلبومهای تاریخ محسوب میشود و در ایالات متحده ۱۱ بار گواهی پلاتین دریافت کرده است. بد در فهرستهای متعدد بهترین آلبومها قرار گرفته و بهعنوان بخشی از تأثیر جکسون بر موسیقی معاصر مورد تحسین واقع شده است. این آلبوم نامزد جایزه گرمی آلبوم سال شد و جایزهٔ بهترین ضبط مهندسیشده – غیرکلاسیک و «بهترین موزیک ویدئو» (برای «تنهام بذار») را کسب کرد. جکسون همچنین در جوایز موسیقی آمریکا در سال ۱۹۸۹ بهخاطر موفقیتهای این آلبوم، جایزهٔ ویژهٔ یک عمر دستاورد هنری را دریافت کرد.
زمینه
[ویرایش]مایکل جکسون، خوانندهٔ آمریکایی، ششمین آلبوم استودیویی خود با نام تریلر (۱۹۸۲) را در ۲۹ نوامبر ۱۹۸۲ منتشر کرد.[۳][۴] تا پایان سال ۱۹۸۳، این آلبوم با فروش ۳۲ میلیون نسخه در سراسر جهان، به پرفروشترین آلبوم تاریخ بدل شد.[۵][۶] موفقیت فوری آلبوم باعث شد جکسون به جایگاهی از اهمیت فرهنگی دست یابد که پیش از او هیچ آفریقایی-آمریکایی در تاریخ صنعت سرگرمی به آن نرسیده بود.[۷] سالهای پس از آن با آشفتگیهای شخصی همراه بود؛ از جمله روابط خانوادگی پرتنش، دوستیهای از همگسیخته با چهرههای مشهور، جدایی از شاهدان یهوه و فشارهای ناشی از شهرت جهانی.[۸] جکسون در بخش زیادی از سالهای ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ از انظار عمومی کناره گرفت، اما همچنان به دلیل رفتارهای غیرمعمولش در صدر اخبار باقی ماند؛ از جمله نگهداری یک شامپانزه به نام بابلز.[۷][۹] همچنین شایعاتی دربارهٔ او منتشر شد، از جمله ادعای نادرستی مبنی بر خوابیدن در محفظهٔ پرفشار اکسیژن.[۱۰][۱۱]
به گفتهٔ نزدیکانش، جکسون دربارهٔ تکمیل آلبوم بعد از تریلر دچار اضطراب بود.[۸] کن تاکر از انپیآر موزیک اشاره کرد که تقریباً غیرممکن بود هر آلبومی بتواند موفقیت تجاری بیسابقه یا پدیدهٔ فرهنگی تریلر را تکرار کند.[۱۲] در سال ۲۰۱۷، مجلهٔ نیوزویک این چالش را «مانند نوشتن دنبالهای برای کتاب مقدس» توصیف کرد.[۱۳] با وجود تردیدها دربارهٔ توانایی جکسون در تکرار تأثیر و موفقیت تجاری تریلر، او هدفگذاری کرده بود که آلبوم بعدیاش ۱۰۰ میلیون نسخه بفروشد.[۴][۱۴] عنوان آلبوم، بد، نشاندهندهٔ تغییر جکسون از تصویر جوانانه به شخصیتی سختگیرتر و خیابانیتر بود.[۱۵] نمایشنامهنویس چارلز فولر، که زمانی با جکسون دیدار کرده بود، یادآور شد که جکسون واژهٔ «بد» را به معنای «عالی»، «سخت» و «شجاع» به کار میبرد.[۱۶] در دوران آلبوم بد، جکسون ظاهر خود را با لباسهای سیاه، سگکها و کمربندهای فلزی بازطراحی کرد و سبک تندتری به نمایش گذاشت.[۱۷][۱۸][۱۹] با این حال، تغییرات ظاهری او — از جمله جراحیهای پلاستیک و روشنتر شدن رنگ پوست — بحثهای فراوانی را برانگیخت، بهویژه در میان مخاطبان آمریکایی.[۲۰][۲۱][۲۲]
ضبط
[ویرایش]بد، هفتمین آلبوم انفرادی (سولو) مایکل است. آلبوم پنجم او که در سال ۱۹۷۹ میلادی (۱۳۵۸ ه.ش) با نام «غیر معمول» منتشر شد، به یکی از پرفروشترین آلبومهای موسیقی تبدیل شد. همچنین آلبوم ششم او با نام «تریلر» که در سال ۱۹۸۲ (۱۳۶۱ ه.ش) منتشر شد، در عرض یک سال به پرفروشترین آلبوم موسیقی جهان در تمام دورانها تبدیل شد و تا به امروز هم این مقام را با اختلاف بسیار زیاد -تقریبأ ۶۰ میلیون نسخه- حفظ کرده است.[۲۳][۲۴]
بد اولین آلبوم استودیویی مایکل بود که پس از جدایی از گروه جکسون فایو در سال ۱۹۸۴، منتشر شد. این آلبوم ۵ سال پس از «تریلر» منتشر شد.[۲۴] بد سومین و آخرین آلبومی بود که کوئینسی جونز، تهیهکنندهٔ سرشناس، در آن با مایکل همکاری کرد.[۲۵] مایکل ساخت نسخههای نمایشی (دِمو) این آلبوم را از سال ۱۹۸۴ آغاز کرده بود. ضبط رسمی آلبوم بد از ۵ ژانویه ۱۹۸۷ تا ۹ ژوئیه ۱۹۸۷ و به مدت ۶ ماه بود.[۲۵]
۹ ترانه از ۱۱ ترانهٔ این آلبوم را خود مایکل جکسون به تنهایی نوشته است. در ابتدا مایکل برای این آلبوم ۶۰ ترانه نوشته بود و ۳۰ تا از آنها را نیز ضبط کرد و تصمیم داشت آنها را بر روی ۳ سیدی منتشر کند. اما کوئینسی به مایکل پیشنهاد داد که فقط ۱۰ ترانه را منتشر کند.[۲۳] زمانی هم که آلبوم منتشر شد، ترانهٔ تنهام بزار به عنوان تراک اضافی به همراه آلبوم عرضه شد.[۲۵]
آلبوم بد در ابتدا و پیش از آغاز کار، به عنوان اثری دونفره بین مایکل و پرینس در نظر گرفته شده بود. دیگر هنرمندان برجستهای که قرار بود نقشی در ضبط این آلبوم داشته باشند، عبارت بودند از: ویتنی هیوستون، آرتا فرانکلین و باربارا استرایسند که هیچکدام از آنها نتوانستند در ضبط آلبوم نقش داشته باشند.[۲۳]
سرایش و سبک موسیقی
[ویرایش]متن ترانههای آلبوم بد دارای سبکهای عاشقانه، حماسی و پارانویا است.[۲۶] ترانهٔ «دایانای کثیف» از طرف منتقدان به ترانهای زنستیزانه متهم گردید.[۲۶] همچنین ترانهٔ «تنهام بزار» نوعی پارانویا توصیف شد.[۲۶] ترانهٔ «مرد درون آینه» نیز سبکی حماسی داشت و به شنونده، نصیحتی ساده و راستگویانه میکرد:
من با مرد درون آینه شروع میکنم | ||
از او درخواست میکنم که مسیرش را تغییر دهد | ||
و هیچ پیامی از این روشنتر نیست | ||
که اگر میخواهی جهان را به مکانی بهتر تبدیل کنی | ||
اول باید به خودت نگاهی بیندازی و تغییر را از خودت آغاز کنی[۲۷] |
متن ترانهٔ «سرعت فریبنده» دربارهٔ سرعت است.[۲۸] ترانهٔ «دختر لیبریایی» متنی عاشقانه دارد.[۲۷] در ترانهٔ «فقط نمیتونم دوست داشتنت رو مهار کنم» که با همراهی سیدا گرت ضبط شده است، بیشتر از بشکن انگشت و طبل استفاده شده.[۲۷] در «حسی که تو به من میدی» از هارمونیهای بلوز استفاده شده است.[۲۴] متن «قسمت دیگر من» از مردم درخواست میکند که با هم متحد و «ما» شوند.[۲۴]
انتشار و میزان فروش
[ویرایش]آلبوم بد اولین آلبوم مایکل بعد از «تریلر» که ۵ سال پیش منتشر شد، بود. زمانی که مایکل بد را در ۳۱ آگوست ۱۹۸۷ (۹ شهریور ۱۳۶۶) به صورت رسمی وارد بازار کرد، «تریلر» هنوز فروش میلیونی داشت. به همین دلیل انتظارات از آلبوم بد بسیار بسیار بالا بود. آلبوم بد تقریبأ پس از گذشت ۲۵ روز از زمان انتشارش توانست در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۷ به رتبهٔ یک جدول بیلبورد ۲۰۰ دست یابد و نامبر وان شود.[۲۹] بد توانست ۶ هفتهٔ پشت سر هم در رتبهٔ یک جدول بیلبورد ۲۰۰ باقی بماند.[۳۰] همچنین آلبوم بد در تاریخ ۳ اکتبر ۱۹۸۷ توانست به رتبهٔ ۱ جدول آلبومهای هیپهاپ/آر اند بی بیلبورد دست یابد.[۳۱]
این آلبوم تا به امروز ۸ گواهینامهٔ پلاتین را از انجمن صنعت ضبط آمریکا (RIAA) به خاطر فروش ۸ میلیون نسخه در آمریکا دریافت کرده است.[۳۲]
آلبوم بد یک موفقیت جهانی بزرگ بود. این آلبوم در ۵ روز اول انتشارش در بریتانیا بیش از ۵۰۰ هزار نسخه فروش کرد و توانست ۱۳ بار گواهینامهٔ پلاتین را به خاطر فروش ۳٫۹ میلیون نسخهای تا به امروز دریافت کند.[۳۳] همچنین بد در کشورهای کانادا،[۳۴] ژاپن،[۳۵] بریتانیا،[۳۶] سوئیس،[۳۷] نیوزلند، استرالیا، سوئد و نروژ نامبر وان شد.
بد در بسیاری از کشورهای جهان گواهینامههای مختلف دریافت کرد. در کانادا ۷ گواهینامهٔ پلاتین به خاطر فروش بیش از ۷۰۰ هزار نسخه از انجمن صنعت ضبط کانادا دریافت کرد.[۳۸] این آلبوم با فروش جهانی بیش از ۴۵ میلیون نسخه تا سال ۲۰۱۲، چهارمین آلبوم پرفروش جهان در تمام دورانها است.[۳۹][۴۰]
ترانهٔ «فقط نمیتونم دوست داشتنت رو مهار کنم» اولین تکآهنگ منتشر شده از آلبوم بود. این ترانه توانست در جدول ۱۰۰ اثر برتر بیلبورد نامبر وان شود. دومین تکآهنگ آلبوم با نام «بد» نیز نامبر وان شد.[۴۱] «حسی که تو به من میدی» هم سومین تکآهنگ آلبوم بود و نامبر وان شد. «مرد درون آینه» هم نامبر وان شد. «دایانای کثیف» هم پنجمین و آخرین تکآهنگی بود که نامبر وان شد.[۴۲] آلبوم بد، اولین و تنها آلبوم موسیقی جهان در تمام طول تاریخ بود که ۵ ترانهٔ آن توانست در جدول ۱۰۰ اثر برتر بیلبورد شمارهٔ یک شود.[۲۳] اما در سال ۲۰۱۱، آلبوم رویای نوجوانی از کیتی پری با ۵ تکآهنگ شماره یک در جدول آمریکا، در این رکورد با آلبوم بد سهیم شد.
موزیک ویدئوها
[ویرایش]در موزیک ویدئوی ۱۸دقیقه برای بد به کارگردانی مارتین اسکورسیز جکسون شروع به انجام القائات و طراحی رقصی کرد که در کارهای قبلی او دیده نشده بود. او در موقعیتهای خاصی سینه، تنه یا خشتک شلوارش رابه چنگ میگرفت یا لمس میکرد. در حالی که او این حرکات را به عنوان بخشی از «طراحی رقص» معرفی کرده، طرفداران و منتقدان واکنشهای مختلف و متضادی در پذیرش این حرکات بروز دادهاند. مجله تایم این حرکات را «دون شان» نامید. در این ویدئو وسلی اسنایپس نیز حضور داشت. در آینده افراد مشهور معمولاً در ویدئوهای جکسون به ایفای نقشهای کوتاه میپرداختند. برای «مجرم زیرک»، جکسن تکنیک «حرکت مایل ضد جاذبه» را برای اجرایش اختراع کرد که به شمارهٔ US Patent No. ۵٫۲۵۵٫۴۵۲ ثبت اختراع شد. با اینکه موزیک ویدئوی «تنهام بذار» بهطور رسمی در آمریکا منتشر نشد در ۱۹۸۹ برنده جایزه شیر طلایی بخاطر کیفیت جلوههای ویژه بکار رفته در تولید آن شد. در ۱۹۹۰ «تنهام بذار» برنده یک جایزه گرمی برای «بهترین موزیک ویدئو فرم کوتاه» شد.
تمجیدها و انتقادها
[ویرایش]| نمرات منتقدان | |
|---|---|
| منبع | امتیاز |
| لندن گزت | |
| لس آنجلس تایمز | |
| Melody Maker | |
| انامئی | |
| فیلادلفیا اینکوایرر | |
| کیو | |
| رکورد میرور | |
| رولینگ استون | |
| اسمش هیتز | ۷/۱۰[۵۱] |
| ویلج ویس | B+[۵۲] |
در سال ۲۰۰۹ شبکهٔ ویاچوان گفت:
انتظارات از آلبوم بد به صورت مسخرهای بالا بود. حتی زمانی که جکسون در حال برنامهریزی برای همکاری با هنرمندانی همانند پرینس و ویتنی هیوستون بود، این توقعات بالاتر نیز رفت. آلبوم بد یک پروژه کاملأ شخصی برای جکسون بود. او ۹ ترانه از ۱۱ ترانهٔ آلبوم را خودش به تنهایی نوشته بود.[۲۳]
جوایز و افتخارات
[ویرایش]| سال | تمجیدکننده | کشور | اثر نامزد شده | تمجید | منبع |
|---|---|---|---|---|---|
| ۱۹۸۸ | جایزه گرمی | ایالات متحده | آلبوم بد | بهترین مهندسی ضبط - غیر کلاسیک | [۵۳] |
| ۱۹۹۰ | جایزه گرمی | ایالات متحده | «تنهام بزار» | بهترین موزیک ویدئو - فرم کوتاه | [۵۴] |
| ۲۰۰۳ | رولینگ استون | ایالات متحده | آلبوم بد | ۵۰۰ آلبوم عظیم جهان در تمام دورانها (رتبهٔ ۲۰۲) | [۵۵] |
| ۲۰۰۹ | ویاچوان | ایالات متحده | آلبوم بد | ۱۰۰ آلبوم عظیم جهان در تمام دورانها از زمان تأسیس شبکهٔ امتیوی در سال ۱۹۸۱ (رتبهٔ ۴۳) | [۵۶] |
| ۲۰۰۳ | Quintessence Editions Ltd. | بریتانیا | آلبوم بد | ۱۰۰۱ آلبومی که باید قبل از مرگ بشنوید | [۵۷] |
بد ۲۵
[ویرایش]بد ۲۵ در ۳ می ۲۰۱۲ اعلام شد که بنیاد جکسون و اپیک رکوردز آلبوم بیست و پنجمین سالگرد Bad را منتشر خواهند کرد. این آلبوم بد ۲۵ نام داشت و در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۲ منتشر شد. از زمان انتشار Bad 25، نسخه ویژه ۲۰۰۱ متوقف شد.
آلبوم بد ۲۵ دارای سه عدد سیدی، یک عدد دیویدی و دو کتابچه است. یکی از سیدیها دربرگیرندهٔ ترانههای اصلی آلبوم بد است. دیگری دربرگیرندهٔ نسخههای ریمیکس و دِموی آلبوم بد است. و آخرین سیدی نیز نسخهٔ صوتی کنسرت روز ۱۶ ژوئیه در ورزشگاه ومبلی است. سیدی سوم، نخستین آلبوم زندهٔ جکسون است.
همچنین دو کتابچه از عکسهای پیشتر دیده نشدهٔ مربوط به جلسههای ضبط، فیلمبرداریها و تور بد در کنار طرح جلد آلبوم، یک پوستر دو رویه و چیزهای بیشتر در این مجموعه گنجانده شدهاند.
یک دیویدی حاوی کنسرتی از تور جهانی بد نیز پخش شده است.
در روز ۵ ژوئن ۲۰۱۲ در ایالات متحده نسخهٔ اصل سیدی تکآهنگ «نمیتونم دوستت نداشته باشم» همراه با یک دِموی منتشر نشده از آلبوم بد با عنوان «Don't Be Messin Round» منتشر شد.
برای تبلیغ بد ۲۵، بنیاد مایکل جکسون با شرکت نوشابهسازی پپسی قراردادی بسته است تا ۱ میلیارد قوطی نوشابه با تصویری از جکسون در لباس نماهنگ «مجرم زیرک» روانهٔ بازار شود.
تأثیر و میراث
[ویرایش]در دهههایی که از انتشار آلبوم بد گذشته است، این اثر همچنان مورد ستایش قرار گرفته و بسیاری معتقدند جکسون در دوران این آلبوم در اوج تواناییهای آوازی و هنرنمایی صحنهای خود قرار داشت. در مقالهای برای The Root، متیو آلن ادعا کرد که بد آغاز «سه سال دوران اوج» جکسون در خوانندگی، ترانهسرایی، تهیهکنندگی، اجرا و تولید ویدئو بود.[۵۸] Smooth Radio آلبوم بد را بهترین آلبوم جکسون نامید و آن را نقطهٔ اوج او بهعنوان یک سرگرمکننده دانست.[۵۹] نشریهٔ کانسیکوئنس آو ساند این آلبوم را بهترین اثر سال ۱۹۸۷ معرفی کرد و نوشت که بد جکسون را «بزرگتر، جسورتر و بسیار حیاتیتر» به تصویر کشید؛ هنرمندی که بر موضوعات مهمی چون بیعدالتیهای نژادی و صلح جهانی تأکید داشت.[۶۰] در ستایش مشابه، اریکا رامیرز از بیلبورد قطعات «قسمت دیگر من» و «مرد درون آینه» را برجسته کرد و آنها را نمونهای از جکسون بهعنوان یک «انساندوست دلسوز» دانست که بر وحدت جهانی تأکید میکرد.[۶۱]
کانسیکوئنس آو ساند در سال ۲۰۱۷ این آلبوم را بهترین آلبوم ۱۹۸۷ نامید.[۶۰]
فهرست ترانهها
[ویرایش]| شماره | نام | نویسنده(ها) | مدت |
|---|---|---|---|
| ۱. | «بد» | مایکل جکسون | ۴:۰۷ |
| ۲. | «حسی که تو به من میدی» | مایکل جکسون | ۴:۵۷ |
| ۳. | «سرعت فریبنده» | مایکل جکسون | ۴:۰۱ |
| ۴. | «دختر لیبریایی» | مایکل جکسون | ۳:۵۳ |
| ۵. | «فقط دوستای خوب[و ۱]» (با همراهی استیو واندر) | Terry Britten, Graham Lyle | ۴:۰۶ |
| ۶. | «قسمت دیگر من» | مایکل جکسون | ۳:۵۴ |
| ۷. | «مرد درون آینه» | سیدا گرت، گلن بالارد | ۵:۲۰ |
| ۸. | «نمیتونم دوستت نداشته باشم» (با همراهی سیدا گرت) | مایکل جکسون | ۴:۱۱ |
| ۹. | «دایانای کثیف» | مایکل جکسون | ۴:۴۱ |
| ۱۰. | «مجرم زیرک» | مایکل جکسون | ۴:۱۷ |
| ویرایش سیدی | |||
|---|---|---|---|
| شماره | نام | نویسنده(ها) | مدت |
| ۱۱. | «تنهام بزار» | مایکل جکسون | ۴:۴۰ |
| ویرایش خاص ۲۰۰۱ | |||
|---|---|---|---|
| شماره | نام | نویسنده(ها) | مدت |
| ۱۲. | «مصاحبهٔ کوئینسی جونز #۱» | ۴:۰۳ | |
| ۱۳. | «فاحشه[و ۲]» | مایکل جکسون | ۵:۴۹ |
| ۱۴. | «مصاحبهٔ کوئینسی جونز #۲» | ۲:۵۳ | |
| ۱۵. | «Todo Mi Amor Eres Tu (نسخهٔ اسپانیایی نمیتونم دوستت نداشته باشم)» (featuring Siedah Garrett) | مایکل جکسون، روبن بلیدز | ۴:۰۵ |
| ۱۶. | «مصاحبهٔ کوئینسی جونز #۳» | ۲:۳۰ | |
| ۱۷. | «Spoken Intro to Fly Away» | ۰:۰۸ | |
| ۱۸. | «ول[و ۳]» | مایکل جکسون | ۳:۲۶ |
- Re-issues of Bad feature a number of changes when compared to the original 1987 release:[۶۲]
- "Bad" has a modified horn arrangement.
- "The Way You Make Me Feel" has richer vocalizations and background vocals.
- "I Just Can't Stop Loving You" omits Michael Jackson's spoken intro.
- "Dirty Diana" is replaced with the 7-inch edit of the song.
- "Smooth Criminal" omits the dramatic breathing within the intro.
یادداشتها
[ویرایش]واژهنامه
[ویرایش]پانویس
[ویرایش]- ↑ Smallcombe 2016, pp. 220–296.
- ↑ Lecocq & Allard 2018, p. 500.
- ↑ Bogle 2016, p. 137.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ Cashmore 2022, p. 236.
- ↑ "Michael Jackson's "Thriller": A pop revolution launched 40 years ago". Yahoo! News. November 30, 2022. Retrieved July 21, 2025.
- ↑ Richards & Langthorne 2015, p. 17.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ Vogel, Joseph (September 10, 2012). "How Michael Jackson Made 'Bad'". The Atlantic. Retrieved July 21, 2025.
- ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ Troupe, Quincy (June 25, 2014). "Michael Jackson's 1987 Cover Story: 'The Pressure to Beat It'". Spin. Archived from the original on November 16, 2015. Retrieved December 14, 2019.
- ↑ "In Pictures: A Forbes History Of Michael Jackson's Earnings". Forbes. October 27, 2009. Retrieved July 21, 2025.
- ↑ Garland-Thomson 1996, pp. 369–375.
- ↑ Smit 2017, p. 192.
- ↑ Tucker, Ken (June 26, 2009). "'Bad': Michael Jackson's New LP Isn't". NPR Music. Retrieved July 21, 2025.
- ↑ Schonfeld, Zach (August 31, 2017). "Michael Jackson's 'Bad' at 30: Every song, ranked from best to worst". Newsweek. Archived from the original on July 26, 2020. Retrieved November 15, 2019.
- ↑ Greenburg 2014, p. 128.
- ↑ "Spike Lee on the Secrets of Michael Jackson's Bad". The Times. September 15, 2012. Retrieved July 21, 2025.
- ↑ Byrne, Bridget (October 11, 1987). "Michael Jackson: An Eccentric Superstar Makes Marketing a Tricky Proposition". Los Angeles Times. Retrieved July 21, 2025.
- ↑ Liebling-Goldberg, Melissa (June 25, 2009). "Michael Jackson's 10 Most Iconic Looks". People. Retrieved July 21, 2025.
- ↑ Goldberg, Michael; Handelman, David (September 24, 1987). "Is Michael Jackson For Real?". Rolling Stone. Retrieved July 21, 2025.
- ↑ "Michael Jackson's Good News/'Bad' News". Chicago Tribune. August 30, 1987. Retrieved July 21, 2025.
- ↑ Wallace 2016, p. 79.
- ↑ Hegde 2011, p. 75–77.
- ↑ DeMello 2012, p. 152.
- ↑ ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ ۲۳٫۲ ۲۳٫۳ ۲۳٫۴ "Michael Jackson's Life & Legacy: The Eccentric King Of Pop (1986-1999)" (به انگلیسی). ویاچوان. Archived from the original on 6 March 2010. Retrieved 10 July 2011.
- ↑ ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ ۲۴٫۲ ۲۴٫۳ Pareles, John (1987-08-31). "Pop Review: Michael Jackson's 'Bad', A Follow Uo to a Blockbuster". The New York Times. The New York Times Company. Retrieved 2010-02-07.
- ↑ ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ ۲۵٫۲ Bad: Special Edition liner notes. Epic Records (2001).
- ↑ ۲۶٫۰ ۲۶٫۱ ۲۶٫۲ Erlewine, Stephen Thomas. "Michael Jackson – Bad". Allmusic. Rovi Corporation. Retrieved 2011-02-15.
- ↑ ۲۷٫۰ ۲۷٫۱ ۲۷٫۲ Sigerson, Davitt (2001). "Album Reviews: "Bad"". Rolling Stone. Wenner Media LLC. Archived from the original on 12 January 2016. Retrieved 2010-02-07.
- ↑ Jon ,Pareles (۳ سپتامبر ۱۹۸۷). "Critic's Notebook; How Good Is Jackson's 'Bad'?" (به انگلیسی). نیویورک تایمز. Retrieved 28 July 2011.
- ↑ "September 26, 1987" (به انگلیسی). بیلبورد. Retrieved 28 July 2011.
- ↑ Keith ,Caulfield (۷ ژانویه ۲۰۱۰). "Taylor Swift Edges Susan Boyle For 2009's Top-Selling Album" (به انگلیسی). بیلبورد. Retrieved 28 July 2011.
- ↑ "October 3, 1987" (به انگلیسی). بیلبورد. Archived from the original on 22 August 2008. Retrieved 28 July 2011.
- ↑ "Gold and Platinum" (به انگلیسی). Recording Industry Association of America. Archived from the original on 25 July 2013. Retrieved 28 July 2011.
- ↑ "Certified Awards Search" (به انگلیسی). صنعت ضبط بریتانیا. Archived from the original on 6 August 2011. Retrieved 28 July 2011.
- ↑ "Top Albums/CDs - Volume 46, No. 26, October 03 1987" (به انگلیسی). Retrieved 28 July 2011.
- ↑ "Bad" (به انگلیسی). Oricon. Retrieved 28 July 2011.
- ↑ "Michael Jackson - Bad" (به انگلیسی). کمپانی رسمی چارتها. Archived from the original on 12 November 2006. Retrieved 28 July 2011.
- ↑ "Michael Jackson -Bad (album)". SwissCharts.com. Hung Medien. Archived from the original on 2 February 2010. Retrieved 2010-02-14.
- ↑ "Canadian Recording Industry". CRIA.ca. Canadian Recording Industry Association. Archived from the original on 13 August 2011. Retrieved 2010-02-08.
- ↑ "Michael Jackson is still "Bad," 25 years after album". Reuters (به انگلیسی). 21 May 2012. Archived from the original on 11 June 2012. Retrieved 1 June 2012.
- ↑ "Michael Jackson: Highs and lows". BBC NEWS (به انگلیسی). 2009-06-25. Retrieved 2025-11-19.
- ↑ "October 24, 1987" (به انگلیسی). بیلبورد. Retrieved 28 July 2011.
- ↑ "July 2, 1988" (به انگلیسی). بیلبورد. Retrieved 28 July 2011.
- ↑ Hogan, Dick. "'Bad' not bad, but not special, either". لندن گزت.
- ↑ Cromelin, Richard (December 13, 1987). "Unsilent Nights. . . : Four Stars Being Best, a Guide to the Top 40". لس آنجلس تایمز. Archived from the original on October 18, 2016. Retrieved October 16, 2016.
- ↑ Firth, Simon (September 5, 1987). "Michael Jackson: Bad". Melody Maker.
- ↑ "Welcome to The Bad Boy's Island: Michael Jackson: Bad". انامئی. September 5, 1987.
- ↑ Tucker, Ken (September 6, 1987). "Michael Jackson's adventurous mode". فیلادلفیا اینکوایرر.
- ↑ Du Noyer, Paul. "Gleaming Michael Jackson: when he's Bad he's good, and when he's good he's baaad...". Q.
- ↑ Bernard, Edwin J. "Michael Jackson 'Bad'". رکورد میرور.
- ↑ Sigerson, Davitt (October 22, 1987). "Michael Jackson – Bad". Rolling Stone. Archived from the original on September 9, 2012. Retrieved March 23, 2015.
- ↑ Hibbert, Tom. "Michael Jackson: Bad". اسمش هیتز.
- ↑ Christgau, Robert (September 29, 1987). "Consumer Guide". ویلج ویس. Archived from the original on June 17, 2017. Retrieved October 16, 2016.
- ↑ "Grammy Awards 1988" (به انگلیسی). Rock On The Net. Retrieved 27 July 2011.
- ↑ "Grammy Awards 1990" (به انگلیسی). Rock On The Net. Retrieved 27 July 2011.
- ↑ "The RS 500 Greatest Albums of All Time" (به انگلیسی). Rolling Stone. ۱۸ نوامبر ۲۰۰۳. Archived from the original on 15 April 2010. Retrieved 27 July 2011.
- ↑ Edith ,Bowman. "VH1 - Greatest Albums Ever" (به انگلیسی). MTV. Archived from the original on 10 March 2009. Retrieved 27 July 2011.
- ↑ "1001 Series" (به انگلیسی). Quintessence Editions Ltd.. ۲۰۰۳. Archived from the original on 19 November 2010. Retrieved 27 July 2011.
{{cite web}}: نگهداری CS1: نقطهگذاری اضافه (link) - ↑ Allen, Matthew (August 18, 2017). "Michael Jackson's Bad: 30 Years Ago the King of Pop Hit His Prime … so Why Is That Album Underrated?". The Root. Archived from the original on July 26, 2020. Retrieved January 20, 2020.
- ↑ "Michael Jackson's best albums ever, ranked in order of greatness". Smooth. Retrieved 2024-11-24.
- ↑ ۶۰٫۰ ۶۰٫۱ "Top 50 Albums of 1987". Consequence. 2017-07-10. Retrieved 2024-11-11.
- ↑ Ramirez, Erika (August 31, 2012). "Michael Jackson's 'Bad' at 25: Classic Track-by-Track Review". Billboard. Archived from the original on October 31, 2020. Retrieved October 22, 2020.
- ↑ Michael Jackson: For The Record. Chris Cadman, Michael Haystead.
منابع
[ویرایش]- Taraborrelli, J. Randy (2004). The Magic and the Madness. Terra Alta, WV: Headline. ISBN 0-330-42005-4.
- Grant, Adrian (2009). Michael Jackson: The Visual Documentary. Omnibus Press. ISBN 978-1-84938-261-8.
- Appel, Stacey (2012). Michael Jackson Style. Omnibus Press. ISBN 978-0-85712-787-7.
- Bogle, Donald (2016). Elizabeth and Michael. Simon and Schuster. ISBN 978-1-4516-7699-0.
- Campbell, Lisa D. (1993). Michael Jackson: The King of Pop. Branden Books. ISBN 978-0-8283-1957-7.
- Cashmore, Ellis (2022). The Destruction and Creation of Michael Jackson. Bloomsbury Publishing. ISBN 978-1-5013-6356-6.
- Brooks, Darren (2002). Michael Jackson: An Exceptional Journey. Chrome Dreams. ISBN 1-84240-178-5.
- DeMello, Margo (2012). Faces Around the World. Bloomsbury Publishing. ISBN 978-1-59884-618-8.
- Garland-Thomson, Rosemarie (1996). Freakery: Cultural Spectacles of the Extraordinary Body. NYU Press. ISBN 978-0-8147-8222-4.
- Greenburg, Zack O'Malley (2014). Michael Jackson, Inc. Simon and Schuster. ISBN 978-1-4767-0596-5.
- Hegde, Radha Sarma (2011). Circuits of Visibility. NYU Press. ISBN 978-0-8147-4468-0.
- Lecocq, Richard; Allard, François (2018). "Bad". Michael Jackson All the Songs: The Story Behind Every Track. Cassell. ISBN 978-1-78840-057-2. Archived from the original on February 23, 2023. Retrieved May 31, 2020.
- Jones, Jel D. Lewis (2005). Michael Jackson, The King of Pop: The Big Picture: The Music! The Man! The Legend! The Interviews: An Anthology. Amber Books Publishing. ISBN 978-0-9749779-0-4.
- Knopper, Steve (2016). MJ: The Genius of Michael Jackson. Simon and Schuster. ISBN 978-1-4767-3038-7.
- O'Toole, Kit (2015). Michael Jackson FAQ. Bloomsbury Publishing. ISBN 978-1-4950-4599-8.
- Richards, Matt; Langthorne, Mark (2015). 83 Minutes. Bonnier Publishing. ISBN 978-1-910536-22-3.
- Shepherd, John; Horn, David (2012). Continuum Encyclopedia of Popular Music of the World Volume 8. Bloomsbury Publishing. ISBN 978-1-4411-6078-2.
- Smallcombe, Mike (2016). Making Michael. Clink Street Publishing. ISBN 978-1-910782-51-4.
- Smit, Christopher (2017). Michael Jackson. Taylor & Francis. ISBN 978-1-351-55834-1.
- Wallace, Michele (2016). Invisibility Blues. Verso Books. ISBN 978-1-78663-195-4.