تله‌فیلم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

تِله‌فیلم (به انگلیسی: telefilm) یا فیلم تلویزیونی (به انگلیسی: television film) به فیلمی اطلاق می‌شود که به‌طور اختصاصی برای شبکه‌های تلویزیونی ساخته می‌شود. تله فیلم واژه ترکیبی است که از تله (تلویزیون) و فیلم (فیلم سینمایی) می‌آید. آنچه در تله‌فیلم مهم است فرم، زبان و نحوه روایت فیلم تلویزیونی است نه نوع دوربین آن. تاریخچه تله فیلم در اروپا و آمریکا به سالهای میانی دهه ۱۹۸۰ بر می‌گردد. زمانی که شیوه تولید فیلم سینمایی و تلویزیونی تغییر کرد و استودیوهای بزرگِ فیلمسازی جای خود را به استودیوهای کوچک و گروه‌های مستقل دادند. کشور کانادا یکی از سردمداران تولید تله فیلم در دنیا است.[۱]

نمایش فیلم‌های طولانی[ویرایش]

زمان مهم‌ترین عنصر در نمایش فیلم‌های تلویزیونی است. گاهی از فیلم‌های سریالی بلند مدت به عنوان زیربنای فیلم‌های سینمایی استفاده می‌شود.

نمونه‌های قابل توجه از نمایش فیلم[ویرایش]

پربیننده‌ترین فیلم تلویزیونی تمام دوران، فیلم روز بعد (انگلیسی: The Day After) از شبکه ای‌بی‌سی بود که در ۲۰ نوامبر ۱۹۸۳ برای حدود ۱۰۰ میلیون تماشاگر نمایش داده شد.[۲] این فیلم آمریکا را پس از جنگ هسته ای با اتحاد جماهیر شوروی به تصویر می‌کشید و در زمان اکران به دلیل ماهیت گرافیکی و موضوع، مورد بحث‌های زیادی قرار گرفت.

گاهی فیلم‌های تلویزیونی بر اساس تئاترهای موفق ساخته می‌شود. فیلم‌های تلویزیونی معمولاً در شبکه‌های بزرگ به صورت زمان‌بندی شده پخش می‌شوند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مصطفی محمودی (۱۹ آذر ۱۳۹۱). «فیلم‌های تلویزیونی؛ هزینه بالا و کیفیت پایین». خبرگزاری مهر. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۱.
  2. «War of the Worlds Revisited: The Effect of Watching "The Day After" on Mood State». http://jdc.jefferson.edu. دریافت‌شده در ۱۴۰۱-۰۶-۱۷. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)