فلوت پیکولو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فلوت پیکولو
Piccolo.jpg
یک فلوت پیکولو یاماها
بدنه از جنس آکریلونیتریل بوتادین استایرن
و قسمت سر نقره اندود است
جعبه اطلاعات ساز
رده‌بندی
محدودهٔ صوتی

  • نت نویسی
    Written range of piccolo.png
  • صدا دهی
    Sounding range of piccolo.png
سازهای مرتبط

فلوت پیکولو (به ایتالیایی: flauto piccolo) سازی بادی در موسیقی و از خانوادهٔ سازهای بادی چوبی است که اندازه‌ای نسبتاً کوچک و صدایی بسیار ریز دارد. این ساز امروزه در ارکستر نقشی تلفیقی دارد و به همراه سازهای بادی برنجی به کار می‌رود.

ویژگی[ویرایش]

  • با اینکه این ساز جز سازهای بادی چوبی است اما امروزه ان را با جنس طلا می‌سازند.
  • این ساز کوچکترین ساز خانوادهٔ بادی های چوبی‌ و ارکستر می‌باشد و طول این ساز نصف فلوت است.
  • فلوت پیکولو دارای زیرترین گستره صوتی در بادی چوبی‌ها و ارکستر (دورهٔ رمانتیک به بعد) می‌باشد.
  • نت این ساز را با کلید سل می‌نویسند و یک اکتاو بالاتر از نت نوشته شده صدا می دهد.
  • پیکولو دارای صدایی تیز و سوت وار است.
فلوت پیکولو چوبی

تاریخچه[ویرایش]

این نوع از فلوت در اوایل سده ۱۷ به ارکستر معرفی شد. اولین آهنگ‌هایی که در آن از پیکولو هم استفاده شده است، مربوط به سال ۱۷۱۱ و اپرای «رینالدو» از فریدریش هندل است.

لودویگ وان بتهوون از جمله آهنگسازی بود که از پیکولو در سمفونی‌هایش (پنجم، ششم و نهم) استفاده کرد و برای این ساز قطعاتی جداگانه نوشت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]