فلوت پیکولو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فلوت پیکولو
Piccolo.jpg
یک فلوت پیکولو یاماها
بدنه از جنس آکریلونیتریل بوتادین استایرن
و قسمت سر نقره اندود است
رده‌بندی
محدودهٔ صوتی
Written range of piccolo.png

صدای پیکولو ۱ هنگام بالاتر از نت نوشته شده است

Sounding:
Sounding range of piccolo.png
سازهای مرتبط
  • فلوت
  • فلوت آلتو
  • فلوت باس

فلوت پیکولو (به ایتالیایی: flauto piccolo) سازی در موسیقی و از خانوادهٔ فلوت است که اندازه‌ای نسبتاً کوچک و صدایی بسیار ریز دارد. این ساز امروزه در ارکستر نقشی تلفیقی دارد و به همراه سازهای بادی برنجی به کار می‌رود.

ویژگی[ویرایش]

با اینکه این ساز جز سازهای بادی چوبی است اما امروزه ان را با جنس طلا می‌سازند. این ساز کوچکترین ساز خانواده بادی چوبی‌ها و ارکستر می‌باشد و طول این ساز نصف فلوت است. فلوت پیکولو دارای زیرترین گستره صوتی در بادی چوبی‌ها و ارکستر (دورهٔ رمانتیک به بعد) می‌باشد. نت این ساز را با کلید سل می‌نویسند.

تاریخچه[ویرایش]

فلوت پیکولو چوبی

این نوع از فلوت در اوایل سده ۱۷ به ارکستر معرفی شد. اولین آهنگ‌هایی که در آن از پیکولو هم استفاده شده است، مربوط به سال ۱۷۱۱ و اپرای رینالدو از فریدریش هندل است.

لودویگ وان بتهوون اولین آهنگ‌سازی بود که از پیکولو در سمفونی‌هایش (پنجم، ششم و نهم) استفاده کرد و برای این ساز قطعاتی جداگانه نوشت.


جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]