توپاک شکور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
توپاک
Drawing Tupac.png
توپاک
اطلاعات پس‌زمینه
نام اصلی توپاک آمارو شکور
نام مستعار توپاک، پاک، ماکاولی
تولد ۱۶ ژوئن ۱۹۷۱(۱۹۷۱-06-۱۶)
هارلم شرقی، نیویورک
ملیت Flag of the United States.svg آمریکایی
مرگ ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۶ میلادی (۲۵ سال)
لاس‌وگاس، نوادا
سبک‌(ها) رپ
سال‌های فعالیت ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۶
ناشرین اینتراسکوپ، دث رو، ماکاولی، آمارو
همکاری(‌های) مشترک اسنوپ داگ، دکتر دره، نوتوریوس بی.آی.جی، نیت داگ، اعضای گروه NWA، امینم، فیفتی سنت، یانگ نوبل

توپاک آمارو شکور (به انگلیسی: Tupac Amaru Shakur)‏ (۱۶ ژوئن ۱۹۷۱ – ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۶) خواننده نامدار و تأثیرگذار موسیقی رپ بود که بیشتر با نام هنری توپاک (2Pac) یا ماکاولی (Makaveli) شناخته می‌شد. میزان فروش آلبوم‌های وی تا به امروز ۷۵ میلیون نسخه بوده‌است و به عنوان یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در جهان به شمار می‌رود.[۱] شکور علاوه بر موسیقی و فروش بالای آثارش، بازیگر و فعال اجتماعی نیز بوده‌است.[۲] ترانه‌های شکور عمدتاً دربارهٔ مضامین گوناگونی چون بزرگ شدن در خشونت و فقر، سختی‌های زندگی در محله‌های زاغه‌نشین، نژادپرستی، مشکلات اجتماعی و درگیری و رقابت موسیقیایی با سایر خوانندگان است.[۳] فعالیت او از سال ۱۹۹۰ به عنوان یک رقاص و پشتیبان در گروه موسیقی رپ دیجیتال آندرگروند آغاز شد.[۴] از وی همچنین به عنوان یک مدافع برابری اجتماعی و حقوق بشر نیز یاد می‌شود.

در سال ۱۹۹۳ وی به اتهام تجاوز جنسی به یک و نیم تا چهار و نیم سال زندان محکوم شد،[۵][۶] هرچند خود وی این اتهام را رد می‌کرد. پس از گذشت یازده ماه از دورهٔ محکومیت توپاک در زندان، وی به یاری دادگاه تجدید نظر مالی از جانب شوگ نایت، مدیر عامل شرکت نشر موسیقیایی دث رو، از زندان آزاد شد. در ازای کمک شوگ نایت جهت آزادی وی، شکور قبول کرد که برای شرکت دث رو سه آلبوم منتشر کند.

در سال ۱۹۹۴ در لابی استودیوی ضبط موسیقی به نام کواد واقع در نیویورک، شکور پنج بار هدف شلیک گلوله قرار گرفت. این چالش‌ها منجر به برقراری رقابت شدید موسیقیایی میان ساحل شرقی و ساحل غربی در ایالات متحده شد.

شب سیزدهم سپتامبر ۱۹۹۶ در محدوده شهری لاس وگاس، شکور هفت بار متوالی در حالی‌که داخل ماشین نشسته بود هدف شلیک گلوله قرار گرفت. وی شش روز پس از نارسایی تنفسی و قلبی در دانشگاه پزشکی نوادا درگذشت.[۷]

در سال ۲۰۱۶، فیلم زندگی نامه‌ای او به نام همه نگاه‌ها به من ساخته شد و دمتریوس شیپ جونیور در آن نقش توپاک را ایفا کرد.

دشمنی‌ها و رقابت‌ها[ویرایش]

توپاک در طول زندگی دشمنان زیادی داشت اما مهم‌ترین دشمنی اش با نوتوریوس بی.آی.جی و کمپانی پشتیبانش Bad Boy Records بود. این دو نفر در ابتدا دو دوست صمیمی بودند وقتی نوتوریوس بی.آی.جی هنوز ناشناخته بود. وقتی توپاک در زندان بود از حرفهایی که نوتوریوس بی.آی.جی و پاف ددی دربارهٔ او به روزنامهٔ ویبه زدند عصبانی شد. به علت مشکلاتی که با قانون داشت می‌خواست از «بازی رپ» بیرون بیاید اما با شنیدن حرفهایی که پاف ددی و نوتوریوس بی.آی.جی در بارهٔ او زدند تصمیم گرفت بازگردد.

وقتی داشت فیلم "Poetic Justice" را با جنت جکسون بازی می‌کرد، توپاک انجام تست ایدز خود داری کرد. توپاک می‌گفت که مردان دیگر هم این تست را انجام نداده بودند. پس جنت از دست توپاک ناراحت شد و پس از پایان فیلم دیگر با او حرف نزد؛ ولی توپاک در آهنگ "I Got My Mind Made Up" از او معذرت خواهی کرد.

از طرف دیگر توپاک دشمنی خودش را با نوتوریوس بی.آی.جی ادامه می‌داد و در آهنگ "Hit 'Em Up" به این که با زن نوتوریوس بی.آی.جی - فیت ایوانز -خوابیده اشاره کرد. بعد از مرگ بیگی، ۶ ماه بعد از مرگ توپاک، فیت و پاف ددی، آهنگی به نام "I'll Be Missing You" به یاد نوتوریوس بی.آی.جی ساختند.

توپاک از ماپ دیپ هم انتقاد کرد. زیرا ماپ دیپ توپاک را در یک کنسرت مسخره کرد و توپاک جواب خود را در "Hit 'Em Up" داد؛ ولی ماپ دیپ پس از مرگ توپاک نظرش را عوض کرد و به او بسیار احترام گذاشت.

مرگ[ویرایش]

توپاک پس از تماشای یک مسابقه بوکس بین مایک تایسون و بروک سلدون با شلیک چند گلوله از یک کادیلاک در لاس وگاس در نوادا، در ۷ سپتامبر ۱۹۹۶ به زخمی شد و پس از ۶ روز در بیمارستان دانشگاه نوادا در ساعت ۴ و ۳ دقیقهٔ صبح در ۱۳ سپاتامبر وقتی که تنها ۲۵ سال داشت درگذشت.

می‌گویند کسانی که به او گلوله شلیک کردند از آدم‌های ایست کُست (مخصوصاً نوتوریوس بی.آی.جی) بودند که بسیار با هم رقابت داشتند. پلیس لاس وگاس با این که هنوز رسماً این پرونده را نبسته‌است، به این نتیجه رسیده که کریپس، یکی از گروه‌های تبهکار لوس آنجلس، او را کشته.

چند ساعت قبل از حمله، توپاک در یک دعوا به همراه نفرات بلودز (یک گروه تبهکار دیگر لوس آنجلس که با کریپس رقابت داشت) در مقابل گروهی دیگر شرکت داشت. باید اشاره کرد که توپاک و دیت رو امنیت خود را به تبهکاران بلودز واگذار می‌کردند. از طرف دیگر نوتوریوس بی.آی.جی و بدبویز وقتی که هنوز در کالیفرنیا زندگی می‌کردند، امنیت خود را به تبهاکاران کریپس واگذار می‌کردند. در یک گزارش روزنامهٔ لاس وگاس تایمز، به این نتیجه رسیده است که نوتوریوس بی.آی.جی، که او هم در آن زمان در شهر بود، حاضر شده که برای کشتن توپاک به کریپس پول بدهد.

توپاک که پس از حمله در سال ۱۹۹۴، همیشه همراه خودش چند محافظ شخصی و جلیقهٔ ضد گلوله حمل می‌کرد، آن شب هیچ‌کدام را همراه نداشت. دلیل این موضوع هنوز یک معماست. نکتهٔ جالب این است که نام آخرین آلبوم او "The Don Killuminati: The Seven Day Theory " بود که اگر حروف آن را جابجا کنیم این جمله به دست می‌آید: "OK on tha 7th u think I'm dead yet I'm really alive" که معنی آن می‌شود: تو فکر می‌کنی که من در روز ۷ می‌میرم ولی من هنوز زنده‌ام. شمارهٔ ۷ در چند جای دیگر هم وجود دارد مانند: ۷ سپتامبر به او تیر زدند. از ۱۲ تیر ۷ تیر به او نخورد. او در ۴:۰۳ صبح مرد که جمع آن ۷ می‌شود. همچنین او در سن ۲۵ سالگی مرد که جمع ۲و۵ هم ۷ می‌شود. البته خیلی‌ها در مرگ توپاک شک دارند و با توجه به چند عکس و فیلمی که بعد از مرگ توپاک او را زنده نشان می‌داد عقیده دارند که اون هنوز زنده است. توپاک اواخر عمر خود خیلی به ماکیاولی علاقه‌مند شده بود ماکیاولی فیلسوف ایتالیایی بود که همه فکر می‌کردند که در سن ۲۵ سالگی مرده اما او دوباره بعد از۱۸ سال (در سن ۴۳ سالگی) برگشت وانتقام خود را از دشمنانش گرفت به همین دلیل خیلی‌ها معتقدند که توپاک نمرده و میخواد از روش ماکیاولی استفاده کند همچنین وقتی مادرش جنازهٔ توپاک را دید گفت که او پسرش نیست با این حال اگر توپاک بخواهد دوباره برگردد باید سال ۲۰۱۴ که بازهم جمع ۲و۱و۴ برابر با ۷ می‌شود برگردد چون ۴۳ سالش می‌شود و ۱۸ سال از مرگش می‌گذرد. در آهنگ اینتروی آلبوم The Don Killuminati توپاک هم صدای شلیک ۷ گلوله شنیده می‌شود. جالب این است که تعداد آهنگ‌هایی که پس از مرگ توپاک از او بیرون آمد بیش تر از تعداد آهنگ‌هایی است که قبل از مرگش بیرون آمد و آهنگ‌های او هنوز هم در تمام دنیا ریمیکس می‌شوند.

در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۳ فیلمی دربارهٔ او به نام "Tupac: Resurrection" ساخته شد که زندگیش را با صدای خودش تعریف کرد.

باید دقت داشت که در یکی از معروف‌ترین ترک‌های نوتوریوس بی.آی.جی که همراه با فیفتی سنت آن را پر کرده است در طی آهنگ صدای شلیک هفت گلوله شنیده می‌شود. همچنین در یکی از ترک‌های اسنوپ داگ که از افراد وست کُست به شمار می‌رود نیز صدای شلیک هفت گلوله شنیده می‌شود.

آلبوم‌های استودیویی[ویرایش]

سال آلبوم تهیه کننده اصلی
۱۹۹۱ اینک توپاک الزمان آترون گرگوری
۱۹۹۳ اکیداً برای سیاهانم آترون گرگوری
۱۹۹۴ زندگی قاتل: جلد اول تاگ میوزیک
۱۹۹۵ من در برابر دنیا تونی پیزارو
۱۹۹۶ همه نگاه‌ها به من شوگ نایت
۱۹۹۶ دون کیلومیناتی: نظریه ۷ روز شوگ نایت

آلبوم‌های پس از مرگ[ویرایش]

سال آلبوم تهیه کننده اصلی
۱۹۹۷ هنوز غمگین هستی؟ (مرا به خاطر بیار) آفنی شکور، لیزا اسمیت
۱۹۹۸ بزرگترین ترک‌ها آفنی شکور
۱۹۹۹ هنوز اوج می‌گیرم جانی جی
۲۰۰۱ تا آخر زمان جانی جی
۲۰۰۲ روزهای بهتر آفنی شکور، جانی جی
۲۰۰۳ توپاک: قیام(موسیقی فیلم) امینم
۲۰۰۴ وفادار به بازی امینم، آفنی شکور
۲۰۰۶ زندگی "پاک" آفنی شکور، تام والی

فیلم‌شناسی[ویرایش]

  • (۱۹۹۱) Nothing But Trouble، به کارگردانی Dan Aykroyd
  • (۱۹۹۲) Juice، به کارگردانی Ernest Dickerson
  • (۱۹۹۳) Poetic Justice، به کارگردانی John Singleton
  • (۱۹۹۴) Above the Rim، به کارگردانی Jeff Pollack
  • (۱۹۹۶) Bullet، به کارگردانی Julien Temple
  • (۱۹۹۷) Gridlock'd، به کارگردانی Vondie Curtis-Hall
  • (۱۹۹۷) Gang Related، به کارگردانی Jim Kouf
  • (۲۰۰۲) Biggie & Tupac، به کارگردانی Nick Broomfield
  • (۲۰۰۳) Tupac: Resurrection، به کارگردانی Lauren Lazin

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]