توپاک شکور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
توپاک شکور
ملیتآمریکایی
مرگایالت نوادا ، لاس وگاس
علت مرگقتل
زمینهٔ فعالیتموسیقی رپ،هیپ هاپ ،گنگستا رپ،جی-فانک،ترانه سرایی، هنرپیشگی ،فعال اجتماعی
سال‌های فعالیت1990 تا 1996
ناشرینکیو رکورد، کیو، تی اچ سی، آپ داگ، دکتر دره، نیت داگ، موپریم‌شکور، دیجتال آندرگراند، استرچ، تاگ‌لایف، اوت لاوز، پدور
وبگاهwww.2pac.com
امضا
Tupac Shakur's signature.svg

توپاک آمارو شکور (۱۶ ژوئن ۱۹۷۱ – ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۶) خواننده هیپ هاپ و موسیقی بود که بیشتر با نام هنری توپاک (پاک) یا (مکاولی) شناخته می‌شد. میزان فروش آلبوم‌های وی تا به امروز 500 میلیون نسخه بوده‌است، عنوانی که او را تبدیل به یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در جهان نموده‌است (ششمین). از او به عنوان بزرگترین رپر تمام دوران‌ و یکی از بزرگترین هنرمندان تاریخ موسیقی و نماد ایستادگی دربرابر نابرابری یاد می‌کنند.[۱] شکور علاوه بر موسیقی، هنرپیشه و فعال اجتماعی نیز بوده‌است به‌طوری‌که از وی همچنین به عنوان یک مدافع برابری اجتماعی و حقوق بشر نیز یاد می‌شود.[۲] ترانه‌های او عمدتاً دربارهٔ مضامین گوناگونی مانند گذران زندگی در خشونت و فقر، سختی‌ها و شرایط زندگی در محله‌های فقیر و زاغه‌نشین، نژادپرستی علیه سیاه‌پوستان، مقابله با تبانی گروهی ثروتمندان و بیان مستدل تئوری توطئه، مشکلات اجتماعی و درگیری و رقابت هنری با سایر خوانندگان است.[۳] فعالیت او از سال ۱۹۹۰ به عنوان رقصنده و پشتیبان در گروه موسیقی رپ دیجیتال آندر گرند آغاز شد.[۴]


همچنین او ابداع کننده اصطلاح THUG LIFE شناخته می شود. [۵] این اصطلاح کوتاه شده عبارت انگلیسی : "The Hate U Give Little Infants Fucks Everyone" است و معنی آن : "نفرتی که به کودکان میدهید دامن همه را خواهد گرفت."[۱]

به بیان دیگر احتمالاً منظور او از این اصطلاح بازتاب رفتار های نامناسب مردم در اجتماع با یک دیگر است که به شکلی دیگر شاید خشونت و یا نافرمانی بروز کند.

توپاک در گروهی با همین نام عضویت داشت.[۶]

اوایل زندگی[ویرایش]

لسانه پاریش کروکس (که در سن ۶ سالگی اسم توپاک را،از اسم رییس اینکاها - توپاک آمارو ۲ که در قرن هجدهم فرمانده ی جنگ در مقابل اسپانیایی ها بود گرفت) در ۱۶ ژوئن ۱۹۷۱ به دنیا آمد.آفنی مادر او عضو گروه پلنگ های سیاه بود.وقتی که او باردار توپاک بود ، به علت بمب گذاری به ۳۰ سال زندان محکوم شد،ولی بدون وکیل ، از خودش دفاع کرد و یک ماه قبل از تولد توپاک از زندان آزاد شدو جالب اینجاست توپاک تا سال ۱۹۹۴ پدرش را نمیشناخت.

توپاک هم طبق عقاید گروه پلنگ های سیاه بزرگ شد.او به همراه مادر و خواهر ناتنی اش در فقر بزرگ شد و باید به جاهای مختلف نیو یورک پناه می آورد.به همین دلیل همیشه دوست های کمی داشت و همیشه به فکر شعر گفتن و نوشتن خاطره بود.در ۱۲ سالگی به یک کمپانی تئاتر پیوست.در ۱۵ سالگی با مادرش به بالتیمورا در مری لند رفت و در مدرسه ی هنر بلاتیمور قبول و تبدیل به یک شاگرد دوست داشتنی شد.در همان جا بود که اولین قطعه ی رپ خود را با اسم "MC New York" ساخت.

دو سال بعد آفنی توپاک را برای زندگی با خانواده ی یکی از دوستانش به مارین سیتی در کالیفورنیا فرستاد.همان جا بود که توپاک زندگی عادی را از دست داد و کم تر قانون را رعایت میکرد.ولی خیلی زود آن مکان را ترک کرد و شروع به جنگ و جدال با قانون کرد.در همین زمان بود که با افرادی دوست شد که او را در ساخت آهنگ های رپ کمک کردند.مانند ری لوو که با یکدیگر یک گروه رپ به نام "استریکتلی داپ" درست کردند.اولین باری که یکی از آهنگ های توپاک به نام "This is an EP" در یک سی دی ضبط شد،سال ۱۹۹۱ بود.این سی دی مال گروه "Underground Digital" بود.

سوءقصدها و مشکلات قانونی[ویرایش]

او در سال ۱۹۹۴ به اتهام آزار و اذیت جنسی به یک و نیم تا چهار سال زندان محکوم شد،[۷][۸] هرچند او صحت این اتهام را تکذیب می‌کرد و معتقد بود افرادی از قصد برای او دسیسه چیده اند. پس از گذشت یازده ماه از دورهٔ محکومیت، به یاری دادگاه تجدید نظر مالی از جانب شوگ نایت، مدیر عامل شرکت نشر موسیقایی دث رو، از زندان آزاد شد. او قبول کرد تا در ازای کمک شوگ نایت در پرداخت جریمه و آزادی او، برای شرکت دث رو سه آلبوم منتشر کند.

در سال ۱۹۹۴ در لابی استودیوی ضبط موسیقی به نام کواد واقع در نیویورک، شکور پنج بار هدف شلیک گلوله قرار گرفت. توپاک معتقد بود دوست سابقش بیگی اسمالز باعث این اتفاق بود اما بیگی تکذیبش کرد. این چالش‌ها منجر به برقراری رقابت شدید موسیقایی میان ساحل شرقی و ساحل غربی در ایالات متحده شد.[نیازمند منبع]

در سال ۲۰۱۷، فیلم زندگی‌نامه‌ای او به نام همه نگاه‌ها به من (به انگلیسی: All eyez on me) اکران شد و دمتریوس شیپ جونیور (به انگلیسی: Demetrius Shipp Jr.) در آن نقش این هنرمند برجسته را ایفا کرد.

لوگو رسمی توپاک

دوره کاری[ویرایش]

۱۹۸۷–۱۹۹۳ شروع دوره کاری، به سوی شهرت[ویرایش]

در اواخر سال ۱۹۹۱ توپاک ۲۰ ساله، با آلبومش به نام "اینک توپاک‌الزمان" مشهور شد. او در آهنگ‌های این آلبوم نژادپرستی و مشکلات زندگی در حاشیهٔ شهرها مثل آزار و اذیت پلیس، بارداری در نوجوانی و مشکلات شخصی خودش را مطرح کرد. این آلبوم پس از معرفی آن توسط جوانان به هم بسیار شهرت یافت. با این که توپاک قصد داشت تا در این آلبومش سختی‌هایی که جوان‌های سیاه‌پوست در ایالات متحده تحمل می‌کردند را نشان دهد این آلبوم با انتقادهای بسیاری رو به رو شد، علی‌الخصوص پس از این که پسر جوانی گفته بود تحت تأثیر این آلبوم یک افسر پلیس را به قتل رسانده‌است بسیاری توپاک را مقصر می‌دانستند.

در اکتبر ۱۹۹۱ در شهر اوکلند دو افسر پلیس به دلیل بی‌توجهی به چراغ راهنمائی و گذرگاه عابر پیاده از مسیر خیابان سعی کردند او را دستگیر کنند و پس از مقاومت توپاک در برابر بازداشت او را کتک زده و صورتش را چندین بار به زمین کوبیدند که در نتیجه شکور از پلیس و ایالت اوکلند در دادگاه شکایت کرد. نتیجهٔ این شکایت قانونی غرامتی بالغ بر ۴۲۰۰۰ دلار بود که البته به گفتهٔ او قسمت اعظم این مبلغ هزینهٔ وکلا و دیگر ضوابط قانونی آن شکایت در دادگاه فدرال شده‌است.

در سال ۱۹۹۳ وقتی او دو افسر پلیس را دید که یک سیاه‌پوست را کتک می‌زدند به سمتشان شلیک کرده و آن‌ها را زخمی‌کرد. با این که آن‌ها در حال انجام وظیفه نبودند شکایات بسیار شدیدی علیه او مطرح شد اما پس از دریافت شواهدی دال بر مستی دو پلیس در هنگام درگیری، پرونده بسته شد.

توپاک به همراه همراهان و دوستان خود به نام‌های بیگ سایک و برادر ناتنی خود به نام «موپریم شکور» آلبوم بعدی خودش را به اسم "تاگ‌لایف: نسخه ۱" با همکاری شرکت پخش موسیقی اینتراسکوپ در ۱۹۹۴ منتشر کرد.

دشمنی‌ها و رقابت‌ها[ویرایش]

توپاک در طول زندگی دشمنان زیادی داشت اما مهم‌ترین دشمنی اش با نوتوریوس بی.آی. جی (به انگلیسی: Notourious B.I.G) و کمپانی پشتیبان او بدبوی (به انگلیسی: Bad Boy) بود. این دو نفر در ابتدا دو دوست صمیمی و همکار و شریک تجاری و هنری بودند. هنگامی که نوتوریوس بی.آی.جی چهره‌ای کمتر شناخته شده بود، توپاک به دلایلی که به هردوی آن‌ها مربوط می‌شد در زندان بود و از طریق رادیوی محلی و البته مجلهٔ وایب از گفته‌های همکار و دوست گذشتهٔ خود نوتوریوس بی.آی.جی و شریک تجاری جدید او پاف ددی بسیار خشمگین شد. او به علت مشکلات قانونی پیش رو تصمیم داشت تا از ادامه در «بازی‌رپ» انصراف دهد، اما با شنیدن اظهارات پاف ددی و نوتوریوس بی.آی.جی در بارهٔ او و استعداد هنری او تصمیم خود را تغییر داد و تصمیم گرفت برگردد تا انتقام خود را بگیرد. ازطرف دیگر توپاک دشمنی خودش را با نوتوریوس بی. آی. جی ادامه می داد و در آهنگ Hit em up دومین دیس ترک برتر دنیا، به شدت به او حمله کرد و او را مورد انتقاد های شدید و بی پروایانه قرار دادبود.

توپاک با دکتر دره کمی مشکل داشت.دکتر دری در کمپانی دث رو ریکردز تهیه کننده بود. به نظر توپاک دکتر دری در دث رو ریکردز کاری نمی کرد و از زحمت دیگران پول در می آورد. همچنین وقتی که دکتر دره از شهادت به نفع اسنوپ داگ در دادگاه خوداری کرد، توپاک از دست او بسیار عصبانی شد.همچنین توپاک در چند آهنگش به دکتر دره اشاره و او را مورد انتقاد و تمسخر قرار داد

توپاک از گروه دونفرهٔ ماب دیپ هم که افراد جوان‌تر و پرورش یافته توسط خود او بودند به دلیل پشت کردن به او به شدت انتقاد می‌کرد، عنوانی که مانند مورد مشابه با خوانندهٔ سرشناس دیگر ناز پس از مرگ او، به دلیل احترام خاصی که همگی هنرمندان وقت به چیره‌دستی او در ابراز جسورانهٔ عقایدش داشتند، به دست فراموشی سپرده شد.

هنگام تولید فیلم "Poetic Justice" با جنت جکسون، او از انجام تست ایدز سرباز زد. او می‌گفت که یک بازیگر دیگر هم مثل من با جنت صحنهٔ عاشقانه فیلم‌برداری کرده‌است ولی این تست را انجام نداده پس من هم نمی‌دهم. این موضوع تبدیل به موضوع ناراحت‌کننده‌ای برای جنت جکسون شد به‌طوری‌که تا پخش قطعهٔ «تصمیم خودم رو گرفتم» (به انگلیسی: I Got My Mind Made Up) به این موضوع گریزی داشت و از او عذرخواهی کرد.

سال‌های آخر و مشکلات قانونی[ویرایش]

در ماه دسامبر سال ۱۹۹۴، او به آزار جنسی به یک زن در هتلش متهم شد، و در فوریهٔ ۱۹۹۵ به ۴ سال زندان محکوم شد و توپاک و چند نفر ازپرسیدم همراهان او معتقد بودند که آن زن از قصد و برای بی اعتبار کردن او دست به چنین کاری زده ولی قبل از تصویب حکم دادگاه، در لابی استودیوی کواد در نیویورک، دو سیاه‌پوست به او حمله کردند و ۵ گلوله به سمت او شلیک کردند. توپاک در یک مصاحبه این‌گونه اعلام کرد: در شب ۳۰ نوامبر ۱۹۹۴، او به همراه یکی از دوستان و مدیر برنامه‌اش، برای ضبط یک سری قطعه به استودیو رفتند. هنگام ورود به استودیو دو نفر به آن‌ها نزدیک شدند. توپاک گمان می‌کرد که آن‌ها پلیس‌های امنیتی استودیوی نوتوریوس بی.آی.جی هستند. دو مرد مسلح او و دوستانش را مجبور کردند تا روی زمین دراز بکشند ولی توپاک که شوکه شده بود سر جایش خشکش زده و دراز نکشید، و در آن لحظه یکی از آن‌ها شروع به شلیک ۵ گلوله به او کرد. به گفتهٔ او این اتفاق مشکوک به نظر می‌رسید زیرا معمولاً دزدان اول قوی‌ترین فرد در صحنه را هدف قرار می‌دهند اما همه سریع دراز کشیدند و آن‌ها مستقیم به سمت توپاک آمدند و البته اینکه بیشتر افراد آنجا خونسرد بودند و عقب ایستاده بودند و از زنده ماندن او شوکه شده بودند. او از این سوءقصد جان سالم به در برد. علی‌رغم اصرار پزشکان برای مداوای بیشتر در بیمارستان، او پس از چند روز از بیمارستان ترخیص شد و تنها چند روز بعد با صندلی چرخ دار به دادگاه رفت تا اتهام خود را دربارهٔ موضوع تجاوز را در دادگاه و به صورت حضوری بشنود.[نیازمند منبع]

هنگامی که او در زندان به سر می‌برد، آلبوم او به نام من در برابر دنیا (به انگلیسی:"Me Against The World") منتشر شد. او تنها خواننده‌ای بود که وقتی در زندان بود، آلبومش در لیست برترین‌ها شمارهٔ ۱ بود. او در همین زمان با کیشا موریس برای مدتی ازدواج کرد. در اکتبر پس از ۸ ماه زندان، توپاک با کمک رئیس دث رو رکوردز شوگ نایت از زندان بیرون آمد. شوگ برای آزادی توپاک ۱٫۴ میلیون دلار پرداخت کرد و توپاک هم مجبور شد که سه آلبوم برای دث رو بسازد؛ بنابراین پس از آزادیش بلافاصله شروع به کار کردن کرد و در ۱۹۹۶، آلبوم "همه نگاه‌ها به من" را پخش کرد که تنها در چند ماه اول به فروش طلائی دست یافت؛ او به این وسیله هزینهٔ جریمهٔ زندان که مدیر شرکت ضبط و پخش موسیقی به او قرض داده بود را به راحتی به او پس داد.

آخرین آلبومی که توپاک بیرون داد، دون کیلومیناتی: نظریه ۷ روز (به انگلیسی: "The Don Killuminati: The 7 Day Theory") نام دارد که تنها ۲ ماه پس از مرگ او منتشر شد. او در بسیاری از آهنگ‌های این آلبوم مرگ خود را پیش‌بینی کرده یا به گونه‌ای به آن اشاره می‌کند. می‌گویند که ساخت این آلبوم ۷ روز طول کشید و مهم‌ترین آهنگ آن "Hail Mary" در نیم ساعت ساخته شد. این آلبوم نیز بیش از ۵ میلیون فروش کرد. او رفته رفته تبدیل به یک هنرپیشهٔ حرفه‌ای می‌شد، به‌طوری‌که از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶، در تعداد ۷ فیلم به ایفای نقش پرداخت.

توپاک از جمله کسانی بود که معتقد بود به دلیل مخالفت سرسختانه او علیه سرمایه داری و نظام برده داری و تلاش برای برابری حقوق سیاه پوستان، از طرف گروه هایی مخفی و مافیایی مورد سو قصد و توطئه قرار گرفته است و معتقد بود که هرکس در برابر بی عدالتی دست به اعتراض بزند، سر انجام از سر راه کنار گذاشته خواهد شد. او معتقد بود که هر قدم که بر می دارد همراه با تفکر و برنامه ریزی است و به گفته خود او قصد داشت که بشر را از این چرخه آگاه کند و قدمی برای ارتقأ زندگی همگان به نفع محرومان کمک کند،

مرگ[ویرایش]

توپاک پس از تماشای یک مسابقه بوکس بین مایک تایسون و بروس سلدون با شلیک ۵ گلوله از یک خودروی کادیلاک مشکی در شهر لاس وگاس در ایالت نوادا و در تاریخ ۷ سپتامبر ۱۹۹۶ مورد اصابت ۵ گلوله قرار گرفت و پس از ۶ روز در بیمارستان دانشگاه نوادا در ساعت ۴ و ۳ دقیقهٔ صبح در ۱۳ سپتامبر هنگامی که تنها ۲۵ سال داشت از دنیا رفت. حدس زده می‌شود افرادی که به او گلوله شلیک کردند از افراد مربوط به گانگسترهای ساحل‌شرق یا مأموران اف‌بی‌آی یا حتی افرادی بوده‌اند که درگذشته باهم دچار اختلافاتی شده بودند که در این موارد افراد زیادی دارای انگیزهٔ لازم بودند. با وجود گذشت زمان نسبتاً زیاد از این واقعه، پلیس لاس وگاس همچنان به صورت رسمی این پرونده را گشوده نگه داشته‌است.[۹] دربارهٔ عاملان قتل او، هنوز هم اختلاف نظرهای زیادی وجود دارد، در حدی که حتی برخی بر این باورند که او در قید حیات است.

در مراسم خاکسپاری وی مادرش، آفنی شکور، معتقد بود که جنازه تحویل داده شده پسر او نیست و مشخصات متفاوتی دارد، او تا قبل از مرگش در سال 2017، سرسختانه باور داشت که پسرش به دست افرادی به قتل رسیده است که طرفدار تبانی علیه سیاهپ پوستان و فقیران بوده اند، همنچنین او پس از مرگ فرزندش، مسئولیت تهیه و انتشار برخی از البوم های او را به عهده گرفت و عقیده داشت که راه پسرش، شجاعت و مردانگی بوده و این راه باید توسط طرفدارانش ادامه داده شود تا روزی به سرانجامی برسد.

دیوارنگاری یادمان از توپاک شکور

آلبوم‌های استودیویی[ویرایش]

سال آلبوم تهیه‌کننده اصلی
۱۹۹۱ اینک توپاک الزمان آترون گرگوری
۱۹۹۳ اکیداً برای سیاهانم آترون گرگوری
۱۹۹۴ زندگی خیابونی: جلد اول تاگ میوزیک
۱۹۹۵ من در برابر دنیا تونی پیزارو
۱۹۹۶ همه نگاه‌ها به من شوگ نایت
۱۹۹۶ دون کیلومیناتی: نظریه ۷ روز شوگ نایت

آلبوم‌های پس از مرگ[ویرایش]

سال آلبوم تهیه‌کننده اصلی
۱۹۹۷ هنوز غمگین هستی؟ (مرا به خاطر بیار) آفنی شکور، لیزا اسمیت
۱۹۹۸ بهترین ترک‌ها آفنی شکور
۱۹۹۹ هنوز اوج می‌گیرم جانی جی
۲۰۰۱ تا آخر زمان جانی جی
۲۰۰۲ روزهای بهتر آفنی شکور، جانی جی
۲۰۰۳ توپاک: قیام(موسیقی فیلم) امینم
۲۰۰۴ وفادار به بازی امینم، آفنی شکور
۲۰۰۶ زندگی "پاک" آفنی شکور، تام والی

فیلم‌شناسی[ویرایش]

در ماه ۶، روز ششم سال ۲۰۱۷ فیلم همه نگاه‌ها به من اکران عمومی شد که این فیلم زندگی توپاک را روایت می‌کند.

در سال ۲۰۱۹ فیلمی به نام شهر دروغ ها با بازی جانی دپ منتشر شد که به موضوع قتل رپرهای معروف پرداخت که توپاک جزو آنها بود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «درگذشتگان مشهور».
  2. «میراث رو به رشد توپاک بعد از گذشت 10 سال پس از مرگش».
  3. مونیکا لفتویچ. «موسیقی توپاک شکور». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۹.
  4. پل ادواردز (۲۰۰۹). «چگونه رپ کنیم: هنر و علم هیپ هاپ (ص ۳۳۰)». نشریه شیکاگو پرس.
  5. "Tupac Shakur - Wikipedia". en.m.wikipedia.org. Retrieved 2020-06-16.
  6. "Thug Life - Wikipedia". en.m.wikipedia.org. Retrieved 2020-06-16.
  7. «بیوگرافی». رولینگ استون. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ مه ۲۰۰۹.
  8. «مرا همانند یک گنگستر دفن کن». رولینگ استون. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ آوریل ۲۰۰۹.
  9. کتی اسکات. «گواهی فوت». Number one stars. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ مه ۲۰۱۲.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]