باشگاه فوتبال لیورپول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لیورپول
آرم باشگاه لیورپول
نام کامل باشگاه فوتبال لیورپول
لقب قرمز‌ها (به انگلیسی : The Reds )
نام کوتاه LFC
تأسیس ۳ ژوئن ۱۸۹۲ (۱۲۲ سال پیش) [۱]
ورزشگاه آنفیلد
گنجایش ۴۵٬۲۷۶ [۲]
مالک گروه ورزشی فین‌وی
مدیر عامل تام ورنر
مربی برندان راجرز
لیگ لیگ برتر
۲۰۱۳–۱۴ دوم
وبگاه وبگاه رسمی
A red shirt with a white stripes at the top, down the sides and arms. Red shorts with white stripes down the side. Red socks with white stripes at the top.
لباس اول
A yellow shirt with a red stripe at the top, down the sides and arms. Yellow shorts with red stripes down the side. Yellow socks with red stripes at the top.
لباس دوم
A grey shirt with black hoops and red hooped diagonal pattern, with a red collar. Black shorts. Black socks.
لباس سوم

باشگاه فوتبال لیورپول، ( به انگلیسی : Liverpool Football Club) یکی از باشگاه‌های حرفه‌ای فوتبال در لیگ برتر فوتبال انگلستان است که مرکز آن در لیورپول انگلستان واقع شده‌است. این باشگاه با پنج عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا ، سه عنوان در جام یوفا و سه عنوان دیگر در سوپر جام اروپا یکی از پر افتخارترین تیم‌های اروپا و پرافتخارترین تیم انگلیسی در رقابت‌های اروپایی محسوب می‌شود[۳]. همچنین لیورپول با هجده عنوان قهرمانی در لیگ،[۴] هفت عنوان در جام حذفی و کسب رکورد‌ هشت عنوان قهرمانی در جام اتحادیه پس از منچستر‌ یونایتد دومین باشگاه پرافتخار انگلیسی در مسابقات داخلی است. [۵]
این باشگاه در سال ۱۸۹۲ تأسیس گردید و به سرعت در فوتبال انگلستان به تیمی قدرتمند بدل شد به نحوی که در طول سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۴۷، پنج بار به عنوان قهرمانی لیگ دسته اول دست یافت. با این وجود، لیورپول طی اواخر دهه ۱۹۵۰ میلادی دچار افت شد و پس از حذف از لیگ دسته اول، هشت سال را در لیگ دسته دوم سپری کرد و تا سال ۱۹۵۹ که بیل شنکلی به مربی‌گری این تیم گماشته شد نتوانست به دسته بالاتر صعود کند. بازیکنان تیم در زمین به طور سنتی پیراهن‌های سفید و قرمز می‌پوشیدند که در دهه ۱۹۶۰ لباس تیم به صورت یک‌دست قرمز رنگ شد.
در سال ۱۹۸۵ فاجعه ورزشگاه هیسل باعث خدشه‌دار شدن نام باشگاه در سطح اروپا شد. در این حادثه ۳۹ هوادار یوونتوسی در پی هجوم هوادارن لیورپول به سمت آنان کشته‌شدند.[۶]. چهار سال دیگر باشگاه فاجعه دیگری را تجربه کرد. در سانحه هیلزبورو ۹۶ هوادار لیورپول تحت فشار هجوم تماشاگران بین حصار ورزشگاه کشته شدند. به یاد جان باختگان این حادثه دو شعله فروزان به آرم باشگاه اضافه شد. هر دو فاجعه اثرات و واکنش‌های وسیعی بر فوتبال انگلستان ، اروپا و خود باشگاه تا به امروز به دنبال داشته‌است .
باشگاه فوتبال لیورپول از زمان تشکیل آن تا به امروز در ورزشگاه آنفیلد بازی می‌کند . طرح‌های در دست بود که ورزشگاه جدیدی در استنلی پارک ساخته شود که طی این طرح‌ها معین شده‌بود تا پایان سال ۲۰۱۱ ورزشگاه جدید ساخته شود اما به دلیل شرایط نامساعد اقتصادی ساخت این برنامه به حالت تعلیق درآمد که طی شرایط پیش آمده برنامه‌های ذکر شده جای خود را به طرح افزایش گنجایش ورزشگاه آنفیلد تا سقف ۵۴۰۰۰ نفر داد.[۷] لیورپول پایگاه هواداری بزرگ و وسیعی در سرتاسر جهان دارد که در مقابل چند باشگاه دیگر رقابت قدیمی دارد. این باشگاه هفتمین باشگاه پرطرفدار فوتبال در جهان است [۸][۹] [۱۰]اصلی‌ترین رقبای لیورپول در انگلستان تیم‌های منچستریونایتد و اورتون هستند.[۱۱]

تاریخچه[ویرایش]

سال‌های آغازین (۱۸۹۲–۱۹۵۹)[ویرایش]

باشگاه فوتبال لیورپول در نخستین سال بنیان‌گذاری، فصل ۱۸۹۲-۱۸۹۳

بنیان‌گذاری باشگاه فوتبال لیورپول و پنج عنوان قهرمانی در لیگ دسته اول از مهمترین رویدادهای این دوره از تاریخ باشگاه لیورپول هستند. تاریخچه تاسیس باشگاه لیورپول، کاملاً در ارتباط با رقیب محلی‌اش اورتون و شهردار صاحب کارخانه‌ آبجو سازی لیورپول به نام جان هولدینگ است. او در آنفیلدرود زمینی را به اورتون اجاره داد که این باشگاه از آن به بعد در آن بازی‌های خانگی‌اش را برگزار می‌کرد. با قهرمانی تیم اورتون در فصل ۱۸۹۱ و هم‌چنین کسب اولین موفقیت‌های بزرگ، به وجهه و محبوبیت تیم به میزان زیادی افزوده شد. در سال ۱۸۹۲ هولدینگ اجاره زمین را بالا برد. باشگاه اورتون تصمیم گرفت آنفیلدرود را ترک کند و یک زمین در آن نزدیکی بخرد تا از آن پس بازی‌های خانگی‌اش را در آن انجام دهد. به دنبال اختلاف پیش آمده، جان هولدینگ با ورزشگاهی خالی روبه رو شد که بنا بر شرایط پیش آمده تصمیم گرفت باشگاه لیورپول اف.سی را تاسیس کند و ورزشگاه آنفیلد را در اختیار آن قرار دهد.[۱۲] نخستین بازی تیم تازه تاسیس هولدینگ در ۱ سپتامبر ۱۸۹۲ ، بازی دوستانه در برابر تیم روترهام تاون بود.[۱۳].

نخستین تیم لیورپول در سال ۱۸۹۲ بنیان نهاده شد که متشکل از اکثریت بازیکنان اسکاتلندی و اقلیت انگلیسی بود که با پیراهن‌های آبی – سفید بازی می‌کردند، اما پس از دو سال از بنیان‌گذاری باشگاه در سال ۱۸۹۴ رنگ پیراهن باشگاه به قرمز تغییر کرد.این تیم نخستین بار در لیگ منطقهٔ لانکاشر شرکت کرد که با قهرمانی در این پیکارها به لیگ دسته دوم راه پیدا کرد[۱۴] نخستین بازی رسمی تاریخ باشگاه لیورپول در این لیگ با تیم هایروالتون در ورزشگاه آنفیلد در تاریخ ۳ سپتامبر ۱۸۹۲ برگزار شد که لیورپول با نتیجه ۸ بر ۰ حریف خود را از پیش روی برداشت[۱۵]. لیورپول توانست برای نخستین بار در فصل ۱۸۹۴–۹۵ در سطح اول فوتبال انگلیس یعنی رقابت‌های لیگ دسته اول شرکت کند که نخستین رویارویی با رقیب همشهری نیز در همین فصل روی داد. لیورپول اولین فصل بازی در لیگ دسته اول را با ایستادن در انتهای جدول به پایان برد و دوباره به لیگ دسته دوم سقوط کرد، برخلاف اورتون که در آن فصل در جایگاه دوم جدول جای گرفت.

Black and white photograph of a man.
جان هولدینگ, بنیان‌گذار باشگاه فوتبال لیورپول

در سال بعد، لیورپول در رقابتی تنگاتنگ با منچستر سیتی که با آن هم‌امتیاز بود، این تیم را پشت سر گذاشت و یک‌بار دیگر به دسته اول راه یافت. لیورپول از آن پس جای خود را در این لیگ تثبیت کرد و توانست در سال ۱۹۰۱ برای نخستین مرتبه قهرمان لیگ انگلیس شود. پس از سقوط به دسته دوم، این تیم توانست برای دومین مرتبه درسال ۱۹۰۶ به عنوان قهرمانی لیگ دسته اول دست یابد.در شروع فصل، اورتون بیشترین شانس قهرمانی را داشت، و همگان انتظار داشتند تا لیورپول در جام حذفی به قهرمانی برسد. همه چیز دقیقا برعکس شد، لیورپول قهرمان لیگ شد و جام حذفی به اورتون رسید. این دو باشگاه همشهری، سه بار موفق شده‌اند که در یک فصل، هردو جام را به شهر خود ببرند، موفقیتی که یک بار نیز نصیب منچستر یونایتد و منچستر سیتی، و یک بار نیز نصیب دو تیم همشهری آرسنال و تاتنهام شده‌است.

A black and white photograph of a man in a buttoned top
الکس رایسبک, اولین کاپیتان لیورپول در نخستین فصل حضور لیورپول در لیگ دسته اول (۱۸۹۴–۹۵) .


لیورپول پس از دومین قهرمانی، پایه‌هایش را در لیگ برتر محکم کرد، بدون این‌که در سال‌های بعد به موفقیت چشمگیری دست پیدا کند. آنها تا بروز ناگهانی جنگ جهانی اول، نقش متوسطی در لیگ برتر ایفا می‌کردند، اما به هرحال توانستند درسال ۱۹۱۴ برای نخستین بار به فینال جام حذفی برسند که در فینال ۱-۰ مغلوب حریف خود بارنلی شدند [۱۶]. لیورپول پس از جنگ جهانی اول دو سال پیاپی در سال‌های ۱۹۲۲ و ۱۹۲۳ قهرمان لیگ دسته اول شد.[۱۷][۱۸] پس از جنگ جهانی دوم لیورپول بار دیگر در سال ۱۹۴۷ قهرمان لیگ شد که پس از این قهرمانی با افتی محسوس این تیم در فصل ۱۹۵۳-۵۴ به لیگ دسته دوم سقوط کرد.در این فصل لیورپول در ۴۲ بازی با کسب ۲۵ امتیاز در جایگاه پایانی جدول رده‌بندی قرار گرفت.[۱۹] از بازیکنان برجسته این دوره تاریخ باشگاه لیورپول می‌توان به جک پارکینسون ، هری چمبرز ، گوردون هاجسون و بیلی لیدل اشاره کرد.

عصر بیل شنکلی تا فاجعه هیسل (۱۹۵۹-۱۹۸۵)[ویرایش]

این دوره را می‌توان درخشان‌ترین و پرافتخارترین سال‌های تاریخ باشگاه دانست به‌گونهٔ که این تیم در طول این سال‌ها توانست ۱۰ بار فاتح لیگ دسته اول ، ۲ عنوان در جام حذفی ، ۴ عنوان در جام اتحادیه ، ۴ عنوان در جام باشگاه‌های اروپا ، ۲ عنوان در جام یوفا ، ۱ عنوان در سوپر جام اروپا و ۹ عنوان قهرمانی در جام خیریه را به‌دست آورد.

مجسمهٔ بیل شنکلی در فضای بیرونی ورزشگاه آنفیلد

این دوره با گماشته شدن بیل شنکلی به عنوان سرمربی باشگاه آغاز می‌شود. زمانی که شنکلی به این سمت برگزیده شد، لیورپول پنج سال را در لیگ دسته دوم بازی می‌کرد. شنکلی در بدو ورود به باشگاه با اخراج ۲۴ بازیکن و تأسیس اتاق "The Boot Room" در ورزشگاه آنفیلد انقلابی نوین در سطح باشگاه بحران زده آن روزهای لیورپول به وجود آورد. برای او نظم و انضباط، روحیه جنگندگی و یکی بودن با باشگاه مهم‌ترین مسئله بود.در نخستین سال حضور ،او با خرید دو بازیکن به نام یان کلهن و راجر هانت سعی در بهبود عملکرد تیم داشت که همین دو بازیکن نیز بعدها به دو تن از برجسته‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه بدل شدند. لیورپول سه سال با هدایت بیل شنکلی در دسته دوم حضور داشت که در فصل سوم( ۱۹۶۱–۶۲ ) با قهرمانی در این رقابت‌ها بار دیگر به لیگ دسته اول بازگشت و از آن زمان تا کنون همواره در سطح اول رقابت‌های فوتبال انگلیس حضور دارد. فصل ۱۹۶۴–۶۵ با سرمربی‌گری بیل شنکلی ، آغاز عصر طلایی این باشگاه در سطح انگلیس و اروپا بود. لیورپول در این فصل با کسب ۵۷ امتیاز بالاتر از منچستریونایتد و اورتون به مقام قهرمانی دست یافت.[۲۰] این قهرمانی ششمین قهرمانی تاریخ لیورپول در لیگ بود که بود که به‌دست می‌آمد.

تحت مدیریت بیل شنکلی، لیورپول سه جام قهرمانی در لیگ، دو جام حذفی و یک جام یوفا، که اولین جام اروپایی تاریخ باشگاه محسوب می شد، بدست آورد. این قهرمانی در جام یوفا در سال ۱۹۷۳ که با غلبه بر مونشن گلادباخ به‌دست آمدسبب آغاز عصر طلایی لیورپول درسطح اروپا شد . جملات و گفتاوردهای زیادی از بیل شنکلی ،اسطوره باشگاه لیورپول، برجای مانده که از مشهورترین آن‌هامی‌توان به این دو گفتاورد استناد کرد:

برخی از مردم گمان می کنند فوتبال مسئله مرگ و زندگی است. من از چنین طرز فکری ناامید می‌شوم. می‌توانم به شما اطمینان بدهم که [فوتبال] مسئلهٔ خیلی خیلی مهم‌تری از مرگ و زندگی است.[۲۱]

فراتر از هر چیزی ، من می خواهم به عنوان یک فرد از خود گذشته به یاد آورده شوم ، کسی که می‌کوشید و نگرانی این را داشت تا دیگران هم بتوانند در افتخارات به دست آمده سهیم شوند ، کسی که یک خانواده از افرادی را ساخت که می توانند در کنار هم سرشان را بالا بگیرند و بگویند : ما لیورپول هستیم.[۲۲]
پس از دوره پانزده ساله سرمربی‌گری شنکلی در لیورپول ، در سال ۱۹۷۴ دستیار او ، باب پیزلی به عنوان سرمربی‌ لیورپول برگزیده شد. پیزلی در بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۳ این سمت را بر عهده داشت، دورانی که از آن به عنوان درخشان‌ترین دوران تاریخ باشگاه لیورپول نام برده می‌شود، سال‌های که نمایش‌های او با این تیم، دوران بیل شنکلی را تداعی می‌کرد. پیزلی در طی این ۹ سال با کسب ۲۰ جام مختلف لیورپول را به قدرت اصلی فوتبال در قاره اروپا و انگلیس بدل کرد. [۲۳] باب پیزلی تا به امروز تنها سرمربی است که توانسته با یک تیم سه بار قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شود. [۲۴] هم‌چنین پیزلی در جدول رده‌بندی تاثیرگذارترین سرمربیان تاریخ فوتبال جهان در رتبه ششم این جدول جای دارد. [۲۵]

  • افتخارات لیورپول در طی سال‌های سرمربی‌گری باب پیزلی
فصل ۱۹۷۴
۱۹۷۵
۱۹۷۵
۱۹۷۶
۱۹۷۶
۱۹۷۷
۱۹۷۷
۱۹۷۸
۱۹۷۸
۱۹۷۹
۱۹۷۹
۱۹۸۰
۱۹۸۰
۱۹۸۱
۱۹۸۱
۱۹۸۲
۱۹۸۲
۱۹۸۳
لیگ دسته اول بله بله بله بله بله بله
جام حذفی
جام اتحادیه بله بله بله
جام خیریه بله بله بله بله بله بله
جام باشگاه‌های اروپا بله بله بله
جام یوفا بله
سوپر جام اروپا بله
A set of gates with the inscription "Paisley Gateway" at the top. In the middle of the sets of gates are two emblems
دروازه یادبود باب پیزلی ، پرافتخارترین سرمربی تاریخ باشگاه لیورپول ،ورزشگاه آنفیلد.

پس از پیزلی، دستیار او جو فاگان به سمت سرمربی‌گری این تیم برگزیده شد. فاگان در فصل اول حضور خود(۱۹۸۳-۸۴) در این تیم به عنوان سرمربی توانست سه‌گانه لیگ ، اتحادیه و جام باشگاه‌های اروپا را برای لیورپول کسب کند. در فینال جام باشگاه‌های اروپا فصل ۱۹۸۳-۸۴ لیورپول در شهر رم پس از تساوی ۱-۱ با حربف خود، آ. اس. رم ، در ضربات پنالتی توانست حریف خود را از پیش روی بردارد و برای چهارمین مرتبه قهرمان اروپا شود. [۲۶] در فصل بعد لیورپول به مقام دوم لیگ دست یافت و در پی حذف از جام حذفی و جام اتحادیه، تنها امید خود را برای کسب جام در مسابقات باشگاه‌های اروپا جستجو می‌کرد، لیورپول پس از حذف پاناتینایکوس در نیمه پایانی جام باشگاه‌ها به دیدار پایانی این پیکارها راه یافت که در آن بازی در شهر بروکسل باید به مصاف تیم یوونتوس می‌رفت اما حادثهٔ هیسل که در پیش از آغاز این مسابقه در ورزشگاه محل برگزاری رخ داد، باعث پایان یافتن دوران اوج لیورپول در سطح اروپا شد.

یک ساعت پیش از آغاز مسابقه فینال در ورزشگاه هیسل، تماشاگران لیورپول با شکستن فنس‌هایی که میان آنان و طرفداران یوونتوسی‌ قرار داده شده‌بود به سمت طرفداران یوونتوس حمله‌ور شده و آن‌ها را مورد ضرب و شتم قرار دادند، طرفداران یوونتوسی‌ که کاملاً غافل‌گیر شده بودند، ناچار با آن‌ها درگیر شده و به ناگاه عقب‌نشینی کردند؛ فشار یوونتوسی‌ها به دیوارهای پیرامون ورزشگاه، منجر به ویرانی آن گشت و باعث شد که دیوار بر روی آنان ویران گردد. این حادثه سبب کشته شدن ۳۹ نفر و زخمی شدن ۶۰۰ نفر شد که اکثراً از طرفداران یوونتوس بودند. این فاجعه را سیاه‌ترین ساعت در تاریخ مسابقات یوفا نام‌گذاری کردند. اما با کمال تعجب ،این مسابقه در همان روز در حضور تماشاگران برگزار شد که یوونتوس با نتیجه ۱ بر ۰ ، این بازی را برنده شد. این حادثه اثرات و واکنش‌های وسیعی بر فوتبال انگلستان برجای گذاشت به گونهٔ که سبب محرومیت ۵ سالهٔ تمامی تیم‌های انگلیسی و محرومیت ۷ سالهٔ لیورپول از حضور در تمامی رقابت‌های اروپایی شد.

از بزرگترین بازیکنان این دوره تاریخ لیورپول (۱۹۵۹-۱۹۸۵) می‌توان به بازیکنانی هم‌چون : کنی دالگلیش ، یان کلهن ،کوین کیگان ، استیو های‌وی ، یان راش ، آلان کندی و جان توشاک اشاره کرد.

۱۹۸۵ تا کنون[ویرایش]

پس از حادثه هیسل، کنی دالگلیش به عنوان سرمربی - بازیکن در لیورپول فعالیت کرد که در فصل اول سرمربی‌گری (۱۹۸۵-۸۶) توانست این تیم را فاتح لیگ و جام حذفی کند. این برای نخستین بار بود که لیورپول در یک سال توامان قهرمان لیگ و جام حذفی می‌شد.[۲۷] در فصل بعد نیز کنی دالگلیش هم‌چنان به‌عنوان سرمربی - بازیکن هدایت این تیم را بر عهده داشت. در این فصل لیورپول پس از اورتون مقام دوم لیگ را به دست آورد و پس از حذف در جام حذفی ، در فینال جام اتحادیه ۱۹۸۷ با نتیجه ۲-۱ مغلوب آرسنال شد. در پی این نتایج دالگلیش تصمیم گرفت که با خرید چند بازیکن جدید روند نتیجه گیری باشگاه را دوباره مثبت کند. او با خرید بازیکنانی هم‌مانند : جان بارنز ، جان الدریج و پیتر بیردزلی عملکرد تیم را دوباره احیا کرد. اما بروز حادثهٔ دیگر در سال ۱۹۸۹ سبب شد بار دیگر باشگاه وارد بحرانی تازه شود.

بنای یادبود قربانیان هیلزبورو در محوطهٔ بیرونی آنفیلد

این حادثه معروف به فاجعه هیلزبورو است که در روز ۱۵ آوریل ۱۹۸۹ در جام اتحادیه انگلیس در دیدار نیمه پایانی مقابل ناتینگهام فارست رخ داد. این حادثه در حالی رخ داد که بیش از گنجایش ورزشگاه بلیت فروخته شده بود در نتیجه به علت تراکم بیش از حد تماشاگران در ورزشگاه هیلزبورو شهر شفیلد ، هواداران لیورپول مأیوسانه سعی کردند خود را از ازدحام نجات دهند که به همین سبب راه خروج که تنها از یک تونل تشکیل می‌شد، به سرعت و به طور کامل مسدود شد. در همین اثنا، واکنش پلیس برای جلوگیری از ازدحام، باعث شد تا عده‌ای از مردم زیر دست و پا له شده و کشته شوند. در این حادثه ۷۶۶ نفر زخمی شدند و ۹۶ هوادار جان خود را از دست دادند که همگی آنان از هواداران باشگاه لیورپول بودند.[۲۸]انگشت اتهام از همان ابتدا به سوی تماشاگران لیورپول گرفته شد و دولت و پلیس دلیل فاجعه را "ازدحام جمعیت و اوباش‌گری تماشاگران لیورپول" اعلام کردند و ریاست وقت یوفا از هوادارن لیورپول با عنوان "هیولا" یاد کرد، اما با گذر زمان مشخص گردید که پلیس و مسئولان برگزاری این مسابقه مقصران بروز این فاجعه انسانی بودند. در سال ۲۰۱۲ دیوید کامرون نخست وزیر انگلیس طی یک سخنرانی رسمی در مجلس عوام اعلام کرد که "بی عدالتی مضاعف" در حق کشته شدگان این حادثه رخ داده و از این که سعی شده قربانیان حادثه به عنوان مقصران حادثه قلمداد شوند ،از خانواده آنان به صورت رسمی عذر خواهی کرد. [۲۹] [۳۰]

A silver trophy with red ribbons on it, set against a green background
تصویری از پنجمین جام اروپایی لیورپول ، فینال ۲۰۰۵ استانبول

پس از این حادثه لیورپول در یکی از دشوارترین مراحل تاریخ خود قرار گرفت و دیگر هیچ‌گاه نتوانست مانند سابق در لیگ انگلیس و جام باشگاه‌های اروپا نتیجه بگیرد. آن‌ها یک سال پس از این حادثه ،از سال ۱۹۹۰ تا به امروز ، دیگر هیچ‌گاه نتوانسته‌اند قهرمان لیگ انگلیس شوند. این تیم در دهه نود میلادی کاملاً به یک تیم معمولی تبدیل شده بود، به نحوی که در این دهه تنها یک‌ مرتبه در فینال ۱۹۹۲ با شکست ساندرلند قهرمان جام حذفی شد. از دیگر افتخارات این تیم در این دهه، ۱ قهرمانی در جام اتحادیه و ۱ قهرمانی در جام خیریه بود. با ظهور نسلی جدید در این باشگاه هم‌مانند : رابی فاولر ، مایکل اوون ، جیمی ردنپ ، جیمی کاراگر و استیون جرارد و با سرمربی‌گری ژرارد هولیه بار دیگر لیورپول به روزهای اوج خود در اروپا نزدیک شد. آنان توانستند در فصل ۲۰۰۰-۰۱ سه جام یوفا، اتحادیه و جام حذفی را فتح کنند. در فینال جام یوفا لیورپول با نتیجه ۵-۴ تیم دیپورتیو آلاوس را شکست داد.

پس از هولیه این تیم در مسابقات بین المللی با مربی جدید خود، رافائل بنیتز اسپانیایی روند رو به بهبودی را تجربه کرد. این تیم در لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۰۵-۲۰۰۴ در ۲۵ ماه مه سال ۲۰۰۵ به فینال لیگ قهرمانان رسید و در یک دیدار تماشایی در مقابل آ. ث. میلان ،پس از تساوی ۳ بر ۳ در وقت قانونی و اضافی بازی، توانست این تیم را در ضربات پنالتی با نتیجه ۶ بر ۵ مغلوب کرده و به طرزی باورنکردنی، جبران سال‌های بی‌فروغش را بنماید و برای پنجمین مرتبه و تا به امروز آخرین بار قهرمان اروپا شود.[۳۱] اما برخلاف این جام، در همان فصل در لیگ برتر انگلیس، به مقامی بالاتر از رده پنجم دست نیافت.

به دلیل یک تغییر قانون کوتاه مدت در یوفا، لیورپول اجازه یافت در فصل ۰۶-۲۰۰۵ بعد از پشت سر گذاشتن سه مرحله مقدماتی،در لیگ قهرمانان بازی کند. اما نتوانست در این جام موفق شود. البته در همان سال عنوان قهرمانی جام حذفی انگلیس را به دست آورد. لیورپول در سال ۲۰۰۸ به فینال لیگ قهرمانان رسید و در شهر آتن با نتیجه ۲-۱ مغلوب آ.ث. میلان شد. در فصل ۲۰۱۳-۲۰۱۴ لیورپول پس از پنج سال توانست با ایستادن در رتبه دوم جدول لیگ برتر ، جواز حضور در مسابقات لیگ قهرمانان را به‌دست آورد. لیورپول در این فصل با ارائه بازی‌های زیبا و با زدن ۱۰۱ گل در مسابقات لیگ ، بار دیگر توجهات را به سوی خود جلب کرد.[۳۲]

رنگ و نماد باشگاه[ویرایش]

در طول تاریخ لیورپول، رنگ لباس خانگی این تیم، اغلب قرمز بوده اما در بدو تأسیس باشگاه، لباس آبی و سفیدی که بازیکنان بر تن می کردند که به لباس باشگاه اورتون شباهت داشت. اما از سال ۱۸۹۴، رنگ لباس خانگی این تیم، به رنگ قرمز تغییر یافت. [۳۳]

در ژانویه ی ۲۰۱۲ این باشگاه اعلام کرد که قراردادی به مبلغ ۲۵ میلیون پوند با واریور بسته است و از فصل ۲۰۱۲-۱۳ به مدت شش سال این شرکت به جای آدیداس لباس های باشگاه را تولید خواهد کرد.[۳۴]

نماد باشگاه لیورپول برگرفته از نماد شهر لیورپول است که به پرنده لیور (Liverbird) مشهور است. این نماد بر روی یک سپر قرار دارد، که در بالای آن شکلی از دروازه شنکلی قرار دارد که بر روی آن شعار معروف لیورپول تو هیچ‌گاه تنها گام بر نخواهی داشت"You'll Never Walk Alone" به چشم می خورد. در پی کشته شدن ۹۶ هوادار لیورپولی در سانحه ورزشگاه هیلزبورو در سال ۱۹۸۹ به یاد کشته شدگان این سانحه دو شعله فروزان آتش به نماد باشگاه اضافه شد. [۳۵]

ورزشگاه خانگی[ویرایش]

نوشتار اصلی: آنفیلد
تصویری از آنفیلد، ورزشگاه خانگی لیورپول

ورزشگاه چهار ستاره آنفیلد ورزشگاه خانگی تیم لیورپول است. این ورزشگاه در سال ۱۸۸۴ تأسیس شد که به مدت ۸ سال اورتون بازی‌های خانگی خود را در این ورزشگاه انجام می‌داد که پس از بنیان‌گذاری باشگاه لیورپول توسط جان هولدینگ در سال ۱۸۹۲ ، به عنوان ورزشگاه خانگی این تیم انتخاب شد.استادیوم به خاطر جایگاه معروف کوپ در ناحیه جنوب غربی زمین در انگلستان و اروپا معروف است . هواداران پرشور و دو آتشه لیورپول در این قسمت از زمین مستقر می شوند که با سرو صداهای فراوان و سرود های مهیج و با نشاطی که می خوانند باعث ترس و اضطراب در روحیه حریفان لیورپول می شوند، در واقع هواداران جایگاه کوپ مظهر تعصب تیم به حساب می آیند که در سخت‌ ترین و بحرانی‌ترین شرایط، تیم محبوب خود را تنها نمی گذارند . آنها همواره با سرود معروف خود (تو هیچ‌گاه تنها گام برنخواهی داشت) به تیم در هنگام مسابقه روحیه می دهند .

نمایی از هواداران لیورپول در سکوی کوپ ورزشگاه آنفیلد

آنفیلد دارای دو دروازه ورودی است که این دروازه ها به احترام دو مربی بزرگ باشگاه، بیل شنکلی و دیگری باب پیزلی نام‌گذاری شده‌اند.بر روی سر در دروازه شنکلی جمله معروف هرگز تنها گام بر نخواهی داشت آورده شده که در مدخل ورودی این دروازه، بیرون از فروشگاه باشگاه مجسمهٔ از بیل شنکلی وجود دارد و همچنین در تونلی که بازیکنان به سوی میدان می روند، لوحی یادبود از شنکلی است که این جملات به روی آن حک شده‌است : « این آنفیلد است یاد آور جوانانی که برای ما بازی می کردند و نیز یاد آور موقعیتی است که آن ها برای ما فراهم ساختند» .

یکی از معروفترین بخش‌های آنفیلد، The Boot Room به شمار می آید به این دلیل که مربیان معروفی از جمله بیل شنکلی، باب پیزلی، جو فاگان و کنی دالگلیش در این اتاق مدت ها به صرف چای و بحث راجع به تیم، نقشه کشیدن برای شکست رقبا و همچنین برنامه‌ریزی برای تیم می پرداختند . ضمناً لوح یادبودی برای زنده نگه داشتن خاطره کشته شدگان سانحه هیلزبورو در این مکان وجود دارد که هواداران تیم و رقیب با گذاشتن گل، یاد کشته‌شدگان آن واقعه را زنده نگه‌می‌دارند. در فاجعه هیلزبوروو ۹۶ نفر از هواداران لیورپول به علت ازدحام بیش از حد جمعیت کشته شدند .[۳۶]

هواداران و رقابت ها[ویرایش]

لیورپول یکی از پرطرفدارترین باشگاه‌های انگلیس است. از طرفداران مشهور لیورپول می‌توان به : الویس کاستلو [۳۷] لبران جیمز ، کارولین وزنیاکی بانوی شماره ۱ تنیس جهان، دنیل کریگ بازیگر انگلیسی، ساموئل ال. جکسون، کریس دی برگ، لیام نیسون، کلایو اوون، کوبی برایانت دیگر بسکتبالیست مشهور ان بی ای ، آنجلینا جولی [۳۸]،برد پیت [۳۹] ، روسانا دیویدسون، پاپ ژان پل دوم [۴۰] ، نلسون ماندلا[۴۱]، اسون گوران اریکسون، کریستی گالاچر، دکتر دره [۴۲]، و حتی عادل فردوسی پور و رضا جاودانی، عنایت فانی سردبیر بی بی سی فارسی و پیمان یوسفی گزارشگر فوتبال در ایران و نمونه‌های دیگری از این قبیل اشاره کرد.

در سال ۲۰۰۸ گروهی از طرفداران این تیم، تصمیم گرفتند تیمی به اسم ای.اف.سی لیورپول تشکیل دهند تا برای هوادارانی که از لحاظ مالی برای دیدن بازی های تیم محبوبشان مشکل داشتند، بازی کنند. [۴۳]

دروازه بیل شنکلی که بر سر در آن شعار معروف " تو هیچ‌گاه تنها گام بر نخواهی داشت" حک شده است.

آهنگ "تو هیچ‌گاه تنها گام برنخواهی داشت"، سرود باشگاه است. این سرود از سال ۱۹۶۰ تاکنون توسط هواداران در ورزشگاه خوانده می شود.این آهنگ برگرفته از فیلم چرخ و فلک همرستاین است که بعدها در سال ۱۹۶۰ توسط دو تن از آهنگ‌سازان لیورپولی به نام "گری و پیسمیکرز" تنظیم و به عنوان سرود باشگاه برگزیده شد. هم‌چنین شعار "تو هیچ گاه تنها گام بر نخواهی داشت " بر روی نشان باشگاه و نیز بر سر در دروازه ی موسوم به شنکلی حک شده‌است. [۴۴]

هواداران باشگاه لیورپول در طول تاریخ درگیر دو فاجعه ی بزرگ شدند. اولین فاجعه در سال ۱۹۸۵ در استادیوم هیسل روی داد که در نتیجه ی آن، ۳۹ نفر از هواداران یوونتوس کشته شدند. دومین فاجعه در سال ۱۹۸۹ در بازی با ناتینگهام فارست در استادیوم هیلزبورو روی داد. ۹۶ هوادار لیورپول در طی این حادثه بر اثر فشار جمعیت جان باختند.[۴۵]

قدیمی‌ترین رقیب تیم لیورپول، همشهری این تیم یعنی اورتون می باشد. بازی‌های این دو تیم به دربی مرزیساید مشهور است. دربی مرزیساید به دربی دوستانه نیز مشهور است. زیرا یکی از معدود شهرآوردهای است که در آن طرفداران با هم درگیری شدید پیدا نمی کنند. [۴۶] رقیب دیگر لیورپول، منچستر یونایتد می باشد. دو شهر منچستر و لیورپول از همهٔ جهات با هم رقابت دارند. رقابت این دو تیم از دهه ی ۱۹۶۰ تشدید شد. این دربی، به دربی شمال غربی انگلستان نیز معروف است. [۴۷]

رقیبان سنتی[ویرایش]

علت رقابت لیورپول با منچستر یونایتد[ویرایش]

آنفیلد و اولدترافورد نزدیک به ۳۳ مایل باهم فاصله دارند. هر دو باشگاه در شهرهای خودشان رقبیان محلی دارند؛ لیورپول بااورتون و در شهر منچستر، یونایتد و سیتی با هم رقابت میکنند. ولی دشمنی این دوتیم و نفرت هواداران این دوتیم كاملا متفاوت تر از نفرت نسبت به رقبای محلیشان است. هواداران لیورپول در کنار هواداران اورتون مشغول به زندگی و کار هستند . آنها درطول هفته در کنار هم کار می کنند ، اغلب دوست هستند یا با هم رابطه خویشاوندی دارند . در شهر منچستر هم به همین شکل است .اما جریان رابطه با یونایتدی ها متفاوت است. لیورپولی ها هیچ اختلاطی با یونایتدی ها ندارند و هرگز نمی بینم در کنار هم کار کنند. بعضا در دیگر کشورها هم همین وضعیت است.اما بعضا در برخی نقاط جهان هم شرایط متفاوت است . گویش متفاوت ، لهجه متفاوت و فاصله ی شهرها، همه و همه زمانی که فوتبال در میان است باعث نفرت هواداران دو باشگاه می شود . لیورپول با ۱۸ قهرمانی بعد از منچستر یونایتد که با ۲۰ عنوان قهرمانی پرافتخارترین تیم جزیره محسوب میشود قرار دارد . ولی لیورپول بهترین تیم کشور در اروپاست که توانسته ۵ بار در رقابت‌های اروپایی قهرمان شود و همینطور سه مرتبه جام یوفا را فتح کرده‌است.

رقابت بین لیورپول و منچستر یونایتد به پیش از موفقیت‌های این دو تیم در عرصه فوتبال و برمی‌گردد. در واقع از زمان انقلاب صنعتی این رقابت آغاز شد . در سال ۱۸۰۰ ، لیورپول و منچستر بر شمال غرب انگلستان به دلایل مختلفی حکم‌فرما بودند. لیورپول با وجود رودخانه مرسی موقعیت زیاد شغلی و مالی را برای اهالی شهر بوجود آورد . منچستر ، در ۴۰ مایلی دریای ایرلند قرار دارد که در صنعت پارچه بسیار مشهور است چراکه صدها کارخانه پارچه در اطراف این شهر وجود دارد . تجارت در این عرصه صادرات و واردات آن و همه چیز از طریق لیورپول صورت می گیرد. در قرن گذشته این کار از طریق کشتی و کانال منچستر صورت می گرفت . در آغاز سال ۱۸۹۴ ، از طریق این کانال کشتی ها به جای عبور از گذرگاه لیورپول مستقیم تجارت خود را با منچستر انجام می دادند که سبب شد در آن زمان منچستر که شهری محصور به خشکی بود ، به سومین بندر شلوغ انگلستان تبدیل شود .این کانال در زمینه دشمنی مردمان لیورپول و منچستر نقش داشت و سبب شد این دشمنی میان هواداران دو باشگاه نیز جاری شود و این داستان مدت زمان زیادی است که بین اهالی دو شهر جريان دارد.[۴۸]

بازیکنان تیم[ویرایش]

این ترکیب در تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۱۵ به روز رسانی شده‌است و مطابق با صفحه باشگاه در ویکی‌پدیای انگلیسی می‌باشد. [۴۹]

شماره نقش بازیکن
۱ استرالیا دروازه‌بان برد جونز
۲ انگلستان مدافع گلن جانسون
۳ اسپانیا مدافع خوزه انریکه
۴ ساحل عاج مدافع حبیب کولو توره
۶ کرواسی دفاع دژان لاورن
۸ انگلستان هافبک استیون جرارد (کاپیتان)
۹ انگلستان مهاجم ریکی لمبرت
۱۰ برزیل هافبک فیلیپه کوتینیو
۱۴ انگلستان هافبک جردن هندرسون (کاپیتان دوم)
۱۵ انگلستان مهاجم دنیل استاریج
۱۷ فرانسه مدافع مامادو ساکو
۱۸ اسپانیا مدافع آلبرتو مورنو
۱۹ اسپانیا مدافع خاویر مانکیو
۲۰ انگلستان هافبک آدام لالانا
۲۱ برزیل هافبک لوکاس لیوا
۲۲ بلژیک دروازه‌بان سیمون مینیوله
شماره نقش بازیکن
۲۳ آلمان هافبک امره جان
۲۴ ولز هافبک جو آلن
۲۹ ایتالیا مهاجم فابیو بورینی
۳۱ انگلستان هافبک رحیم استرلینگ
۳۳ انگلستان مهاجم جردن آیب
۳۷ اسلواکی مدافع مارتین اشکرتل
۳۸ انگلستان مدافع جان فلاناگان
۴۱ انگلستان هافبک جک دان
۴۵ ایتالیا مهاجم ماریو بالوتلی
۴۶ انگلستان هافبک جردن روسیتر
۴۸ انگلستان مهاجم جروم سینکلر
۵۰ صربستان مهاجم لازار مارکوویچ
۵۲ ولز دروازه‌بان دنی وارد

بازیکنان خارج شده به صورت قرضی[ویرایش]

شماره نقش بازیکن
۱۶ اروگوئه مدافع سباستین کواتس (به ساندرلند)
۲۶ پرتغال مدافع تیاگو ایلوری (به بوردو)
۴۴ انگلستان مدافع برد اسمیت (بهسوئیندون تاون)
۴۷ انگلستان مدافع آندره ویزدم (به وست بروم)
شماره نقش بازیکن
۵۳ پرتغال هافبک ژوآو کارلوس تیشیرا (به برایتون)
- اسپانیا مهاجم لوییز آلبرتو (به مالاگا)
- اسپانیا مهاجم یاگو آسپاس (به سویا)
- بلژیک مهاجم دیووک اوریگی (به لیل)
- اسپانیا مدافع رافائل پائر (به بولونیا)

بازیکنان رزرو[ویرایش]

شماره نقش بازیکن
۴۳ ایرلند شمالی مدافع رایان مک لافلین
۴۸ انگلستان مهاجم جروم سینکلار
۵۰ انگلستان مهاجم آدام مورگان
انگلستان مدافع برد اسمیت
شماره نقش بازیکن
جمهوری چک مدافع یاکوب سولکولیک
انگلستان هافبک جک دان
اسپانیا هافبک ناچو اورتیز
انگلستان هافبک جردن لوسی
ایالات متحده آمریکا هافبک مارک پلوسی
انگلستان هافبک کریگ رودان

رکوردها[ویرایش]

بازی ها[ویرایش]

گلزنان[ویرایش]

نقل و انتقالات[ویرایش]

  • بیشترین مبلغ پرداخت شده برای خرید یک بازیکن: انگلستان اندی کارول - ۳۵ میلیون پوند در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۱.[۵۱]
  • بیشترین مبلغ دریافت شده برای فروش یک بازیکن:اروگوئه لوییز سوارس - ۷۵ میلیون پوند در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۴.[۵۲]

جوایز بازیکنان[ویرایش]

توپ طلای اروپا[ویرایش]

کفش طلای اروپا[ویرایش]

بهترین بازیکن سال اروپا[ویرایش]

مربیان[ویرایش]

باب پیزلی (۱۹۷۴–۱۹۸۳) پر افتخارترین سرمربی تاریخ باشگاه لیورپول

در یکم ماه ژوئن ۲۰۱۲ برندان راجرز در پی اخراج کنی دالگلیش با امضای قراردادی سه ساله به عنوان سرمربی باشگاه لیورپول راهی آنفیلد شد [۵۶]. در پی نتایج موفقیت آمیز این تیم در فصل ۲۰۱۳-۱۴، باشگاه لیورپول در روز ۲۶ مه ۲۰۱۴ قراردادی ۴ ساله تا پایان سال ۲۰۱۸ با این سرمربی اهل ایرلند شمالی به امضا رساند[۵۷].

سمت ملیت نام
سرمربی ایرلند شمالی برندان راجرز
مربی ولز کالین پاسکو
مربی تیم اول انگلستان مایک مارش
مربی دروازه‌بان هلند جان آشتربرگ
آنالیزور انگلستان گلن دریسکول
مدیر آکادمی انگلستان فرانک مک پارلند
مسئول مربیان آکادمی انگلستان ردولفو بورل
مربی تیم زیر ۲۱ سال انگلستان الکس اینگلتورپ
رئیس کادر پزشکی تیم پاکستان ظفر اقبال

تاریخچه مربیان باشگاه[ویرایش]

سال نام افتخارات
۱۸۹۲–۱۸۹۶ انگلستان ویلیام بارکلی

جمهوری ایرلند جان مک کنا

سه عنوان قهرمانی در دسته دوم
۱۸۹۶–۱۹۱۵ انگلستان تام واتسون یک عنوان قهرمانی در دسته دوم و دو عنوان قهرمانی در دسته اول
۱۹۱۹–۱۹۲۳ جمهوری ایرلند دیوید اشورث یک عنوان قهرمانی در دسته اول
۱۹۲۳–۱۹۲۸ اسکاتلند مت مک کویین یک عنوان قهرمانی در دسته اول
۱۹۲۸–۱۹۳۶ انگلستان جورج پترسون
۱۹۳۶–۱۹۵۱ انگلستان جورج کی یک عنوان قهرمانی در دسته اول
۱۹۵۱–۱۹۵۶ انگلستان دان ولش
۱۹۵۶–۱۹۵۹ انگلستان فیل تیلور
۱۹۵۹–۱۹۷۴ اسکاتلند بیل شنکلی یک عنوان قهرمانی در دسته دوم، سه قهرمانی در دسته اول، دو قهرمانی در جام حذفی، چهار قهرمانی در جام خیریه، یک قهرمانی در جام یوفا
۱۹۷۴–۱۹۸۳ انگلستان باب پیزلی شش قهرمانی در دسته اول، سه قهرمانی در جام اتحادیه، شش قهرمانی در جام خیریه، سه قهرمانی در لیگ قهرمانان، یک قهرمانی در جام یوفا، یک قهرمانی در سوپر جام اروپا
۱۹۸۳–۱۹۸۵ انگلستان جو فاگان یک قهرمانی در دسته اول، یک قهرمانی در جام اتحادیه، یک قهرمانی در لیگ قهرمانان
۱۹۸۵–۱۹۹۱ اسکاتلند کنی دالگلیش سه قهرمانی در دسته اول، دو قهرمانی در جام حذفی، چهار قهرمانی در جام خیریه
۱۹۹۱ انگلستان رونی موران
۱۹۹۱–۱۹۹۴ اسکاتلند گریم سونس یک قهرمانی در جام حذفی
۱۹۹۴–۱۹۹۸ انگلستان روی اوانس یک قهرمانی در جام اتحادیه
۱۹۹۸ انگلستان روی اوانس

فرانسه ژرارد هولیه

[۵۸]
۱۹۹۸–۲۰۰۴ فرانسه ژرارد هولیه یک قهرمانی در جام حذفی، دو قهرمانی در جام اتحادیه، یک قهرمانی در جام خیریه، یک قهرمانی در جام یوفا، یک قهرمانی در سوپرجام اروپا
۲۰۰۴–۲۰۱۰ اسپانیا رافائل بنیتز یک قهرمانی در جام حذفی، یک قهرمانی در جام خیریه، یک قهرمانی در لیگ قهرمانان، یک قهرمانی در سوپرجام اروپا
۲۰۱۰–۲۰۱۱ انگلستان روی هاجسون
۲۰۱۱–۲۰۱۲ اسکاتلند کنی دالگلیش یک قهرمانی در جام اتحادیه
۲۰۱۲– تاکنون ایرلند شمالی برندان راجرز

افتخارات[ویرایش]

نخستین قهرمانی لیورپول در نخستین فصل تأسیس این تیم در لیگ لانکاشر رقم خورد. در سال ۱۹۰۱ این تیم برای نخستین بار قهرمان لیگ برتر شد. در سال ۱۹۶۵ نیز قرمزها توانستند نخستین جام خود در جام حذفی را کسب کنند. دهه ی ۱۹۸۰، موفق‌ترین دوران لیورپول محسوب می‌شود. لیورپول در این دوره توانست پنج بار قهرمان لیگ، دو بار قهرمان جام حذفی، چهار بار قهرمان جام اتحادیه، پنج بار قهرمان جام خیریه و دوبار قهرمان اروپا شود. [۵۹]

لیورپول پرافتخارترین باشگاه انگلیسی در اروپاست و پنج بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده‌است. همچنین لیورپول با سه قهرمانی در جام یوفا، در کنار اینترمیلان و یوونتوس پرافتخار ترین تیم این جام به شمار می‌آید.[۶۰]

تعداد رقابت سال
Premier league trophy icon.png x۱۸ لیگ برتر
۱۹۰۰-۰۱، ۱۹۰۵-۰۶، ۱۹۲۱-۲۲، ۱۹۲۲-۲۳، ۱۹۴۶-۴۷، ۱۹۶۳-۶۴، ۱۹۶۵-۶۶، ۱۹۷۲-۷۳، ۱۹۷۵-۷۶، ۱۹۷۶-۷۷، ۱۹۷۸-۷۹، ۱۹۷۹-۱۹۸۰، ۱۹۸۱-۸۲، ۱۹۸۲-۸۳، ۱۹۸۳-۸۴، ۱۹۸۵-۸۶، ۱۹۸۷-۸۸، ۱۹۸۹-۹۰
FA Cup.png جام حذفی
۱۹۶۵، ۱۹۷۴، ۱۹۸۶، ۱۹۸۹، ۱۹۹۲، ۲۰۰۱، ۲۰۰۶
Carling.png جام اتحادیه
۱۹۸۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۳، ۱۹۸۴، ۱۹۹۵، ۲۰۰۱، ۲۰۰۳، ۲۰۱۲
CommunityShield.png x۱۵ جام خیریه ۱۹۶۴ (مشترک)، ۱۹۶۵ (مشترک)، ۱۹۶۶، ۱۹۷۴، ۱۹۷۶، ۱۹۷۷ (مشترک)، ۱۹۷۹، ۱۹۸۰، ۱۹۸۲، ۱۹۸۶ (مشترک)، ۱۹۸۸، ۱۹۸۹، ۱۹۹۰ (مشترک)، ۲۰۰۱، ۲۰۰۶
UEFA - Champions League.png لیگ قهرمانان اروپا
۱۹۷۷، ۱۹۷۸، ۱۹۸۱، ۱۹۸۴، ۲۰۰۵
UEFA Cup (adjusted).png لیگ اروپا
۱۹۷۳، ۱۹۷۶، ۲۰۰۱
UEFA - Super Cup.png سوپر جام اروپا
۱۹۷۷، ۲۰۰۱، ۲۰۰۵

مالکیت باشگاه[ویرایش]

جان هنری از مالکان باشگاه لیورپول

هم اکنون مدیریت باشگاه لیورپول به دست Fenway Sports Group می‌باشد که جان هنری و توماس ورنر در راس آن می‌باشند.این گروه پیش خرید سهام باشگاه لیورپول ، در بخش ورزش به موفقیت‌های کلانی با تیم بوستون ردساکس که یکی از بزرگترین و پرطرفدارترین تیمهای بیسبال است به دست آورده اند.همچنین اسطوره بسکتبال آمریکا, لبران جیمز نیز قسمت کوچکی از سهام تیم لیورپول را در اختیار دارد. [۶۱]

منابع[ویرایش]

  1. تاریخچه باشگاه لیورپول ، وب‌گاه رسمی باشگاه لیورپول - بازبینی شده در ۱۵ مارس ۲۰۱۴
  2. کتابچه راهنما تیم‌های لیگ برتر در فصل ۲۰۱۳-۱۴
  3. Top 10: Most Successful Teams In Europe
  4. بی بی سی. . بخش ورزش. 
  5. وب سایت talksport، ده تیم پرافتخار فوتبال انگلستان در رقابتهای داخلی، ۸ اکتبر ۲۰۱۴
  6. Alessandro Del Piero turneddown liverpool move due to Heysel
  7. , see what Liverpool new look stadium, Mirror Website
  8. most populer football clubs in the world, Talksport
  9. top ten most popular football clubs in twitter and facebook
  10. top 10 football clubs with highest fan base around the world، وب‌گاه فیفا مامنت، ۲۹ آوریل ۲۰۱۴
  11. باشگاه فوتبال لیورپول. . ویکی‌پدیای انگلیسی. 
  12. تاریخ باشگاه لیورپول، وب گاه رسمی باشگاه لیورپول
  13. Liversedge, Stan (1991). Liverpool:The Official Centenary History. p. 108. London
  14. تاریخ باشگاه لیورپول فصل ۱۸۹۲-۹۳، وبگاه رسمی باشگاه لیورپول
  15. تاریخچه باشگاه لیورپول، بازی‌های رسمی- وبگاه رسمی باشگاه لیورپول
  16. rsssf، مارس ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۱ مارس ۲۰۱۲.
  17. www.statto.com 1922-1923
  18. liverpoolfc.wikia.com 1923-24
  19. www.espn.co.uk
  20. www.lfconline.com , league tables , 1963_1964
  21. www.brainyquote.com
  22. اسطوره در قاب تصویر:بیل شنکلی کبیر ، وب‌گاه کانون رسمی هواداران لیورپول در ایران ، ۲ سپتامبر ۲۰۱۴
  23. آمار و نتایج باب پیزلی در لیورپول ، وب‌گاه رسمی باب پیزلی
  24. BBC sport ،
  25. The 50 greatest managers of all time ، footballpantheon.com
  26. www.rsssf.com بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. بازبینی‌شده در ۲۲ آوریل ۲۰۱۲.
  27. www.liverpoolfc.com تاریخ افتخارات باشگاه لیورپول
  28. BBC news آمار کشته شدگان سانحه هیلزبورو
  29. BBC NewsCameron apology over Hillsborough
  30. www.theguardian.comHillsborough disaster: David Cameron apologises for 'double injustice'
  31. www.theguardian.com The miracle of Istanbul
  32. Premier League 2013-14: the season in numbers
  33. Historical LFC Kits - Liverpool FC
  34. LFC and Warrior announcement - Liverpool FC
  35. Hillsborough - Liverpool FC
  36. http://liverpoolfc.ir/PageView.aspx?id=5
  37. Top 10 Celebrity Fans of Liverpool
  38. Famous Celebrity LFC Fans| www.pinterest.com
  39. Brad Pitt: I support LFC ۲۵ نوامبر ۲۰۱۱
  40. Which team did the Pope support? | Football | The Guardian
  41. Top 10 Celebrity Fans of Liverpool
  42. Why I love LFC by Dr Dre| Liverpool FC.com ۱ نوامبر ۲۰۰۱
  43. Liverpool fans form a club in their price range - Telegraph
  44. FIFA.com - Classic club
  45. Thatcher set to demand FA ban on games in Europe | Special reports | guardian.co.uk
  46. FIFA.com - Classic: Everton-Liverpool
  47. BBC NEWS | UK | Magazine | Scouse v Manc
  48. نشریه ی لیورپولیسم-شماره 5: http://liverpoolfc.ir/PageView.aspx?id=46
  49. http://en.wikipedia.org/wiki/Liverpool_F.C.#Players
  50. Ian Rush, Hall of Fame| Liverpoolfc.com
  51. www.lfchistory.netTop 15 bought list
  52. www.lfchistory.net Transfer list
  53. Golden Boot ("Soulier d'Or") Awards
  54. Sky sports 1 Luis Suarez presented with Golden Shoe by Kenny Dalglish - and says he is ready for El Clasico
  55. پروفایل استیون جرارد در وب‌گاه رسمی یوفا
  56. Brendan Rodgers urges Liverpool to join him on journey to the stars| www.theguardian.com
  57. Brendan Rodgers signs new contract: Liverpool manager agrees extension with Reds until 2018|www.independent.co.uk
  58. http://www.lfchistory.net/Managers/Manager/Profile/15
  59. http://www.liverpoolfc.com/history/honours
  60. http://www.uefa.com/uefaeuropaleague/history/index.html
  61. BBC Sport - Football - Liverpool's board split over two new bids to buy club

پیوند به بیرون[ویرایش]

سایت رسمی باشگاه فوتبال لیورپول
سایت رسمی باشگاه لیورپول در ایران
سایت رسمی روزنامه لیورپول اکو
مقالات و آمار مربوط به باشگاه فوتبال لیورپول